‫آنچه "در راه بازگشت به خانه" گذشت...
‫آلیس داره توی آلبوم کول میخونه؟
‫دوست ندارم ناراحتت کنم بچه جون
‫ولی تو به سال ۷۴ برمیگردی
‫بهم قول بده موقع خوندنشون بچگیت رو به یاد بیاری.
‫- یکی پیش تو بمونه و یکی پیش من ‫- اوه، خدا.
‫این جوهر. اینو یادمه. بابا بهم یاد داده بود.
‫بابا داری ازم دزدی میکنی؟
‫حلقه‌ی مادرت کجاست؟
‫- تو ویک آگوستینی؟ ‫- به تو چه؟
‫ریک آگوستین هستم. ‫برادر بزرگتر و مهربون‌تر...
‫این نیم‌وجبی بدجنس
‫ریک مُرد. ‫با ماشین تصادف کرد.
‫اون بهترین دوست‌شون بود.
‫تو زندگی بابا رو نجات دادی
‫ولی چرا دریاچه باید این کار رو کنه؟
‫شاید واسه اینکه بفهمی بابا
‫در مورد سفر به زمان یا دریاچه میدونسته.
‫کولتون؟
‫آلیس؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫- شنیدم، ریک...؟ ‫- آره، اون مُرده
‫واقعاً متأسفم.
‫از کجا فهمیدی اینجا پیدام میکنی؟
‫رفتم مزرعه دنبالت
‫و بعد توی جنگل قدم زدم.
‫- رفته بودی مزرعه؟ ‫- آره؟
‫- اونجا همه چی روبه راه بود؟ ‫- آره، چطور مگه؟
‫هیچی. نمیدونستم مامان ناراحته یا نه.
‫بعد از خاکسپاری در رفتم.
‫پس چرا اومدی بپری توی دریاچه؟
‫عقلم خوب کار نمی کرد.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫میدونستم. مگه میشه
‫بدون انگیزه‌ی پنهانی تشریف بیاری اینجا!
‫میرم قدم بزنم تا تو آروم بشی.
‫آروم بشم؟ همین الان مچ بابام رو
‫موقع دزدی از خودم گرفتم.
‫اون حلقه واسه منه.
‫خودتم که ازش استفاده نمیکنی
‫طبق گفته‌ی زن سابقت، ‫هیچ‌وقت ازش استفاده نکردی.
‫- داری در مورد چی حرف میزنی؟ ‫- به اما زنگ زدم که پسش بگیرم.
‫جدی میگی؟
‫اون اصلاً چیزی از ‫حلقه‌ی خانوادگی آگوستین...
‫نشنیده بود.
‫اصلاً عوض نشدی.
‫به نظرت چند بار میخواد از اول پخشش کنه؟
‫محض اطلاع صدات رو میشنوم
‫و داستان سفر و اینا هنوز برام تازگی داره.
‫کاش میتونستم بهت بگم قراره آسون‌تر بشه.
‫و کاش میدونستم چرا دریاچه ‫از آلیس میخواد به سال ۱۹۷۴ بره.
‫پس...
‫سال ۱۹۷۴ واسه چی مهمه؟
‫من و کول ‫اون سال با هم آشنا شدیم.
‫انتظار نداشتم اون تابستون عاشق بشم.
‫نه وقتی اونقدر غم انگیز شروع شد.
‫کول همیشه میگفت که اون...
‫بهترین و بدترین تابستون عمرش بوده.
‫صبر کن، ما داریم...؟
‫نمیتونم با دلایلا واتسون روبه رو بشم. ‫نه این جوری
‫سلام.
‫خواستم یه سری بزنم و به خانواده‌تون...
‫تسلیت بگم.
‫جایی که من ازش اومدم، غذا بهترین راه...
‫واسه نشون دادن اینه که اهمیت میدی
‫يادته ریک بهت چی گفت؟
‫زندگی اون قدری کوتاهه که باید بلندپرواز بود.
‫و اگه اون دختر رؤیاهاته، پس...
‫فکر کنم اون ازت میخواد به سعی کردن ادامه بدی.
‫اون همیشه میدونست چی بگه، نه؟
‫نمیتونم زندگی بدون اونو تصور کنم
‫ازت متنفرم، کولتون لندری
‫تو باید اونجا میبودی
‫تو باید به جاش میمُردی
‫فکر کنم وقتشه واسه برگشت به خونه ‫بلیت پرواز بگیری.
‫خوب بلدی چطوری
‫از یه پیرمرد استقبال کنی.
‫من واسه خودم زندگی دارم.
‫و کت داره میاد پیشم زندگی کنه
‫پس واسه همین هیچوقت حلقه رو به اما ندادی.
‫تموم این مدت ‫واسه کت لندری نگهش داشته بودی
‫همون دختری که کل عمرت تو رو منتظر گذاشت؟
‫پس الکی وانمود کردی که برامون خوشحالی؟
‫پیش خودت گفتی با چابلوسی حلقه رو پس بگیری؟
‫من داشتم ازت مواظبت می کردم، پسر
‫لندری‌ها همیشه عاشق این بودن ‫که از ما آگوستین‌ها سوءاستفاده کنن.
‫امکان نداره حلقه‌ی من به یکی از اونا برسه.
‫حلقه‌ی منه.
‫خودت دادیش به من، یادته؟
‫گفتی بعد از رفتن مامان حتی دلت نمیخواد
‫- بهش نگاه کنی. ‫- راون قبل از اینكه فرار کنم
‫دو دقیقه هم دستش نکرده بود
‫وقتی برای اون ارزشی نداشته، ‫چرا واسه تو داره؟
‫بایدم میرفت
‫کیه که بخواد با خواست خودش ‫کنارت بمونه؟
‫خوب بلدی با تنها فرد خانواده‌ات
‫حرف بزنی. ‫- تو برای مدت‌ها ...
‫زندگیم رو سیاه کردی.
‫ولی اینجا دیگه خونه‌ی منه
‫و میتونی با پولی که بهت میدم
‫واسه زن جدیدت حلقه بخری
‫حالا جُل‌وپلاست رو جمع کن و گم شو بیرون
‫بازم ممنونم که گذاشتی اینجا انجامش بدیم
‫این دقیقاً چیزیه که اون میخواست
‫بذارین خانواده ‫مراسم تدفین خودشون رو داشته باشن.
‫حقتونه به روش خودتون
‫با ریک خداحافظی کنید.
‫آره.
‫اومدی.
‫آره نیاز داشتم ببینمتون و....
‫واقعاً متأسفم، اولين.
‫اون ظاهر و باطنش خیلی زیبا بود،
‫مگه نه؟
‫آره، فقط کاش میتونستم...
‫- بهتر بشناسمش. ‫- خب،
‫مشخصه که مراکش دیگه کنسله.
‫دیگه فرار نمیکنم.
‫باید اینجا ‫پس کسایی باشم که دوستشون دارم.
د ی ج ی م و و ی ز
‫این یکی واسه ریکه.
‫اون ازمون میخواست که بلندپرواز باشیم.
‫زندگی اون قدری کوتاهه که ‫باید بلندپرواز بود.
‫اوه چقدر جوون
‫این دفعه چی برامون به جا میذاری
‫تو فقط مدت کوتاهی ‫روی این زمین میرقصی
‫و اگرچه ممکنه که رؤیاهات الان کلافه‌ت کنن
‫ولی اونا ناپدید میشن
‫مثل بهترین شلوار جین بابات
‫جین آبی توی آسمون محو میشه
‫و اگرچه که تو میخوای اون همیشگی باشه
‫میدونی که اون هرگز نمیتونه
‫و خاطرات خداحافظی رو سخت‌تر میکنه
‫اوه چه جوون، ‫این دفعه چی برامون به جا میذاری؟
‫هرگز فرصت بهتری ‫واسه عوض کردن نظرت پیش نمیاد
‫و اگه میخوای این دنیا ‫روز بهتری به خودش ببینه... .
‫آیا کلمات عشق رو ‫به دوش میکشی؟
‫آیا باهام ‫سوار پرنده‌ی سفید بزرگ میشی؟
‫و اگرچه که تو میخوای همیشگی باشه
‫میدونی که هرگز نمیتونی
‫و خداحافظی سفر رو سخت‌تر میکنه
‫اوه چه جوون، ‫این دفعه چی برامون به جا میذاری؟
‫تو فقط مدت کوتاهی روی این زمین میرقصی
‫اوه چه جوون، ‫این دفعه چی برامون به جا میذاری؟
‫هی، پیامت به دستم رسید. ‫چه خبر؟
‫واى.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم
‫میدونی... فهمیدم...
‫از وقتی که خواستم پیشم زندگی کنی
‫با هم تنها نبودیم. ‫چه برسه بخوایم جشن بگیریم
‫حیف شد اون بطری خالیه
‫مثل اینکه از آخرین باری که اینجا بودیم
‫اینجا خیلی بهم ریخته
‫شاید بهتر باشه تروتمیزش کنیم.
‫یا شاید بهتر باشه قبل از تمیزکاری
‫بیشتر بهم بریزیمش.
‫آره؟
‫چی..؟
‫یه لحظه وایستا.
‫تو که از این نوشیدنی‌ها نمیخری. ‫تو عاشق نوشیدنی کافئین‌داری.
‫اولين.
‫متأسفم.
‫آخه دیگه نتونستم تماشا کنم.
‫میخوام چیزی که از ریک یادم میمونه ‫این باشه که اون دوست مسخره‌مه
‫که بهترین نصیحت‌ها رو میکرد ‫و مزخرف‌ترین جوک‌ها رو میگفت.
‫نمیتونم تصور کنم ‫از دست دادن بهترین دوست چه حسی داره.
‫ولی تو هنوز کولتون رو داری.
‫آره
‫ولی نه اون‌جوری که میخوام
‫صبر کن ببینم... تو بهش علاقه داری؟
‫من خیلی وقته که...
‫عاشقشم.
‫و اون همچین حسی نسبت بهم نداره.
‫یه کادوی بچگونه واسه دوست دوران بچگی.
‫این چیزی نیست به کسی که...
‫بهش علاقه داری میدی.
‫من باید چیکار کنم؟
‫بهش بگم؟
‫ریک مُرده.
‫زندگی به طرز بی‌رحمانه‌ای کوتاهه.
‫اگه جادویی وجود داشته باشه. ‫نباید نادیده‌ش بگیریم
‫آره و اگه کولتون همچین حسی بهت نداشت،
‫می‌تونی فراموش کنی دیگه؟
‫آدم که تباهی مطلق
‫- از عشق نافرجام رو فراموش نمیکنه ‫- آره. درسته. شرمنده.
‫میدونی... حرف از کولتون شد،
‫امروز توی دریاچه دیدمش.
‫سر زمینش؟
‫- اون توی دریاچه بود؟ ‫- آره.
‫این براش عادیه؟
‫بهتره برگردیم.
‫این نسل افراد مهم زیادی رو از دست داده.
‫شما بچه‌ها نیازی ندارید که ‫پیرمردی مثل من
‫نصیحت‌تون کنه. ‫هر چقدر که دوست دارید بمونید
‫فقط وقتی میرید در رو قفل کنید.
‫بازم ممنونم، جسپر.
‫آره. ‫منم دیگه باید راه بیفتم.
‫ولی ممنونم که دعوتم کردین
‫هی، آلیس.
‫اگه به خاطر تو نبود .
‫منم توی اون ماشین بودم.
‫شاید من به خاطر توئه که زنده‌م‎.
‫اوه چه جوون، ‫این دفعه چی برامون به جا میذاری؟
‫- این دفعه... ‫- اون خیلی خوب میخونه
‫آره. میدونم.
‫... واسه عوض کردن نظرت پیش نمیاد .
‫و اگه میخوای این دنیا روز بهتری به خودش ببینه...
‫آیا کلمات عشق رو ‫به دوش می‌کشی؟
‫آیا باهام ‫سوار پرنده‌ی سفید بزرگ میشی؟
‫تو میخوای همیشگی باشه
‫میدونی که هرگز نمیشه
‫و خداحافظی سفر رو سخت‌تر میکنه
‫حیف شد که ویک
‫نتونست بهمون ملحق بشه. فوری از شهر رفت؟
‫خیلی جدایی خوبی نداشتیم.
‫- چی شد؟ ‫- اون نمیتونه به کسی...
‫به جز خودش فکر کنه و زندگیم بدون اون...
‫خیلی بهتره
‫چه بطری قشنگی، دل.
‫مناسبتش چیه؟
‫داشتم به این فکر میکردم بد نیست
‫خبرهای خوبی بشنویم.
‫حداقل امیدوارم ‫به نظر شما خبر خوبی باشه...
‫من چند وقته که ‫با سم بیرون میرم.
‫چند وقته که توی کلوپ خونگی
‫قایمکی رفت‌و‌آمد دارین؟
‫فکر کنم منظورش اینه که ما همگی...
‫برات خوشحالیم، دل.
‫آره، سم فوق‌العاده‌ست.
‫و حالا که مامان اعتراف کرد
‫باید بگم من و الیوت هم میخوایم یه چیزی بگیم.
‫دارم میرم پیشش زندگی کنم.
‫الان؟
‫گمونم یه کم سریع باشه
‫ولی با توجه به مدتی که همدیگه رو میشناسیم...
‫خب، امسال سال آخر آلیسه.
‫- اون به مادرش نیاز داره ‫- من رسماً همین خونه‌ی کناری‌ام.
‫اون داره عالی پیش میره.
‫و آلیس موافقت کرده. ‫مگه نه، عزیزم؟
‫آره. من واقعاً ‫واسه همه‌تون خوشحالم،
‫ولی فکر کنم الان یه جورهایی نیاز دارم تنها باشم.
‫امروز خیلی برام سنگین بود.
‫این به نظر شبیه نوجوونیه که داری عالی پیش میره؟
‫شب خوبیه بریم روی ایوون و آبجو بزنیم، نه؟
‫دقیقاً داشتم به همین فکر میکردم.
‫خب، مرسی که گند زدی به شام.
‫تویی که داری به دعوا تبدیلش میکنی
‫فقط نمیفهمم چطور میتونی الان دخترت رو ول کنی.
‫و جیکوب چی؟
‫بدون اینکه به فکر...
‫بقیه‌ی اعضای خانواده باشی ‫داری عجولانه تصمیم میگیری
‫محض اطلاع باید بگم
‫- به اندازه‌ی کافی جا نداریم ‫- اون‌طور که فکر میکردیم
‫- پیش نرفت. ‫- من...
‫هیچ‌وقت این جوری ندیده بودمشون.
‫اوه، دعوا رو میگی؟
‫قبل از اینکه بیای خونه ‫زیاد دعوا میکردن
‫ولی نمیفهمم.
‫فکر میکردم دل...
‫چه بدونم، برامون هیجان‌زده میشه؟
‫به عنوان مرد خونه
‫فقط باید از من اجازه بگیری
‫از جایی که من اومدم
‫اگه بخوای با خواهرم ازدواج کنی
‫یه سری انتظارات خاصی وجود داره.
‫شرمنده، شوخی کردم
‫باید قیافه‌ت رو ببینی.
‫خب، مطمئناً نیازی به موافقت من نداری.
‫گرچه اگه بپرسی، ‫باید بدونی که موافقم.
‫این‌طور نیست که ‫فکرش به ذهنم خطور نکرده باشه.
‫- هی. خوبی بچه جون؟ ‫- آره. ام...
‫فقط نمیتونم چهره‌ی ویکتور کوچولو رو از ذهنم بیرون کنم.
‫سخته اون پسربچه‌ی دل شکسته رو
‫با مردی مقایسه کرد که الیوت داشت در موردش حرف میزد.
‫آره، سخته.
‫من و تو خوب میدونیم که غم چطور میتونه آدم‌ها رو تغییر بده.
‫آره. اولین هم این وسط هست. ‫مامان خیلی دلم براش میسوزه
‫اون عاشق کولتون بود.
‫اون اینو بهت گفت؟
‫آره. و احساس کردم آدم خائنی هستم.
‫من که نمیتونم بهش بگم من مدرک اینم که
‫کولتون دوستش نداره ‫چون من نوه‌ی کولتونم
‫اونم از دختری که ازش متنفره
‫هضم همین که
‫بابا و اولین بچگی با هم دوست بودن
‫برام خیلی سخته.
‫آره. خیلی با هم صمیمی بودن.
‫صبر کن، یه چیزی رو در مورد ‫شبی که خلیج بودم فراموش کردم.
‫کولتون این دو تا کتاب رو به اولین داد.
‫اولین یکی رو بهش برگردوند که پیشش بمونه،
‫ولی اون یکی رو خودش نگه داشت.
‫پس این دو کتاب باید با همدیگه باشن؟
‫خیلی‌خب. ببین.
‫برای اوی. اگه بمونی، ‫هیچ نفرینی روت نیست.
‫آب واقعاً نجات‌مون داد، الان دیگه بهش باور دارم
‫توی خونه جادو هست. ‫پیش من...
‫و دریاچه برگرد
‫دوستدار تو، کول.
‫اون اینو برای اولین نوشته ‫ولى اولین هیچ‌وقت نخوندش.
‫پس اونا جفتشون ‫در مورد دریاچه میدونستن
‫اونا... ‫اونا هم مسافر زمان بودن؟
‫بابت دیشب متأسفم.
‫باید از تو و مامان دفاع میکردم.
‫خودت کم درگیری نداری.
‫تصورش سخته که ‫به سال ۷۴ رفتی.
‫واسه عمویی که تا حالا ندیدمش ‫ماتم گرفتم.
‫اگه بود عاشقش میشدی.
‫عاشق مهمونی بود
‫و این عشقش مسری بود.
‫ولی مهربون هم بود.
‫به دوست‌هاش اهمیت میداد.
‫- آدم جالبی بود. ‫- کاش بابام بیشتر...
‫به اون میرفت.
‫نمیخوام از کارهایی که بابات کرده دفاع کنم،
‫ولی وقتی اون اتفاق افتاد، اون اونجا بود الیوت
‫اون شاهد مرگ کسی بود که دوستش داشت.
‫آدم نمیتونه ‫همچین چیزی رو فراموش کنه
‫وقتی ویکتور رو دیدم ‫که مثل یه پسر دل‌شکسته
‫لباس هاکی داداش بزرگش رو پوشیده
‫باعث شد فکر کنم دریاچه
‫ازم خواسته یه‌جورهایی ‫به تو و بابات کمک کنم.
‫رابطه‌م با بابام در حدیه که...
‫نمیشه درستش کرد.
‫بیشتر ترجیح میدم ‫با خانواده‌ای که انتخاب کردم.
‫زندگیم رو بسازم.
‫هی. ماشین پره، ‫واسه رفتن آماده‌ست.
‫به بازار کشاورزها. ‫با خودم گفتم...
‫بیام و کمک کنم.
‫از خدامه بیای اونجا
‫- البته اگه مطمئن باشی که آماده‌ای. ‫- حالا که دارم...
‫در زمان حال زندگی میکنم، ‫با خودم گفتم وقتشه که...
‫دل رو به دریا بزنم و دنیا رو بگردم ‫پس بریم؟
‫باشه. بیا به عنوان خانواده بریم.
‫این آزارت نمیده؟
‫اوه، اونا به هر حال بهم زل میزنن
‫بهتره زودتر از شرش خلاص بشم
‫ممکنه به این حجم از محصول خیره شده باشن.
‫صبح به خیر
‫اوه، جيكوب.
‫وای خدای من، جیکوب ‫خیلی خوبه که
‫میبینم اومدی بیرون و فعالی
‫و آلیس! به خونه خوش اومدی.
‫و کت، عاشق مقاله‌ی این هفته‌ت شدم.
‫- اوه، ممنونم. ‫- سلام، ريتا.
‫انگاری سخت مشغول کار بودی.
‫تابلوهات قشنگن.
‫فقط کشتی دوستیه که غرق نمیشه
‫خیلی هوشمندانه نبود
‫ولی تو مدت زیادی ‫بهش بی‌محلی کردی، مامان
‫اومدی اینجا از جیکوب حمایت کنی یا من رو سرزنش کنی؟
‫هی، آلیس. ‫می‌خوای بریم قهوه بخوریم؟
‫برنامه‌ت بعد از ‫بازار کشاورزها چیه؟
‫شاید سفر به سال ۷۴؟
‫مامان، میدونم دنبال جوابی... ‫منم هستم،
‫ولی راستش یکی دو روز دیگه نیازه تا
‫- سفر آخرم رو هضم کنم. ‫- اوه، البته.
‫متأسفم. هر چقدر نیاز داری صبر کن.
‫نوآ چه فکری پیش خودش کرده ‫که داره قهوه میفروشه؟
‫اوه، یادم رفت بگم.
‫مانیکا امسال تابستون ‫یه رقابت حسابی رو پشت‌سر گذاشت.
‫چرا نمیری اونجا ‫و باهاش حرف نمیزنی؟
‫مشخصه که اون به کمک نیاز داره
‫مگه قرار نیست همگی ‫از جیکوب حمایت کنیم؟
‫راستش میدونی؟ ‫فکر نکنم.
‫راستش میدونی؟ ‫فکر نکنم....
‫- اون نیاز به مزاحمت ما داشته باشه. ‫- پس تو میخوای چیکار کنی؟
‫دریاچه یه دفعه من رو به سال ۷۴ برد،
‫پس شاید دوباره سعی کنم تنهایی یه سفر دیگه برم.
‫- باشه. ولی مراقب باش خب؟ ‫- اوهوم.
‫و بپا که نوجوون دیگه‌ای ‫موقع جاسوسی مچت رو نگیره.
‫باشه.
‫قهوه و ماهی. ‫ترکیبی که هیچ وقت فکر نمیکردم بخوامش.
‫آلیس. سلام.
‫برگشتی شهر.
‫آره، شب ماهی و چیپس داریم ‫و روز قهوه و لقمه‌ی سوخاری.
‫من به این میگم حداکثر استفاده رو بردن.
‫آره، به نظر میاد نیرو کم داری
‫اوه نه، فقط باریستامه ‫زنگ زد گفت مریضه.
‫ولی به نظرم تقریباً ‫همه‌چی تحت کنترله.
‫باشه پس، خواستم بهت پیشنهاد کمک بدم
‫- ولی اگه مشکلی نداری... ‫- راستش دارم دروغ میگم
‫این یه فاجعه‌ی تموم عیاره. ‫لطفاً کمک میکنی؟
‫هی، چه خبر رئیس؟
‫سلام. قیمت این یکی چنده؟
‫خب، من با عشق زیادی درستشون کردم
‫به غریبه‌ها نمیفروشمش.
‫و میدونم که من ‫دوست غایبی بودم.
‫تو من رو کاملاً از زندگیت بیرون انداختی
‫بعد اسمش رو میذاری دوست غایب؟
‫سر شلوغی‌های رسانه‌ای ‫به خاطر اومدن جیکوب به خونه
‫خیلی استرس داشتم ‫و میدونم تو قصدت خیره
‫ولی خیلی سؤال می‌پرسی.
‫دل لندری، این بهونه‌ت واسه عذرخواهیه؟
‫من مجبور شدم کل تابستون نیش و کنایه‌هات رو...
‫تحمل کنم. ‫میشه از دل هم در بیاریم؟
‫باشه، باشه
‫اون تابلو ۱۵۰ دلاره.
‫ریتا ریچاردز، واسه یه تیکه چوب ‫زیادی گرونه.
‫این چوب از یه کشتی غرق شده‌ی ۲۰۰ ساله بازیافت شده.
‫اوه.
‫باید از توریست‌های تابستونی ‫یه جورهایی پول بگیرم، مگه نه؟
‫ريتا...
‫- دلم برات تنگ شده. ‫- اوه، منم خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫بین تو و سم چه خبره؟
‫نگو که اینم...
‫خرابش کردی.
‫بیا پیشم نوشیدنی بخوریم ‫و من همه چی رو بهت میگم
‫باشه.
د ی ج ی م و و ی ز
‫باورم نمیشه چقدر پیشرفت کردی.
‫می‌دونی؟ با توجه به اینکه ‫تابستون پارسال چقدر افتضاح بودی
‫با دختری که داره نجاتت میده
‫- این جوری حرف میزنی؟ ‫- آره، چرا داری کمکم میکنی؟
‫بعد اینکه چطوری تمومش کردیم، ‫یه جورهایی فکر کردم...
‫دلت نمیخواد کاری به کارم داشته باشی.
‫والی بهترین چیپس و خردل شهر رو داره، پس...
‫خب، براش باید تا ساعت ۵ منتظر بمونی.
‫نمیشه روغن لقمه سوخاری رو ‫با روغن سیب زمینی قاتی کرد.
‫اگه تا اون موقع اینجا باشم
‫منتظر سهمم از انعام‌ها هستم
‫برنگرد پوینت.
‫- به جاش واسه من کار کن. ‫- منظورت واسه بابابزرگته؟
‫نه. راستش اون بازنشست شده. ‫کسب وکار رو سپرد به من.
‫میدونی، در حال گرفتن ‫یه ماشین غذای دیگه‌م.
‫اتفاقات بزرگی داره اینجا می‌افته.
‫امپراتوریت رو بهت تبریک میگم
‫ولی من به مانیکا وفادارم. ‫در ضمن، پوینت کولر داره.
‫احیاناً امکانش هست دو دقه لاس نزنی
‫و قهوه‌م رو آماده کنی؟
‫چشم شرمنده، خانم.
‫الان آماده میشه.
‫مردم این شهر قبلا کارگر و حقوق‌بگیر بودن.
‫الان حتی واسه رفتن به فرودگاه یه تاکسی گیرم نمیاد
‫چون همه مشغول رسیدگی به توریست‌های تابستونی...
‫پرافاده‌ان
‫حرف از توریست تابستونی شد
‫خانم کارولینای شمالی تشریف آوردن.
‫به نظر می اومد نیازه چیزی بخوری.
‫دلایلا لندری، هنوز ‫فکر میکنی که غذا میتونه
‫همه چی رو حل کنه.
‫ممنونم، ولی من نیازی
‫به ترحم خانواده‌ت ندارم
‫یا به بیسکویت‌های خشکت
‫الیوت میدونه که هنوز اینجایی؟
‫اوه، اون حسابی مشغول مراقبت از دخترته.
‫اون نمک‌نشناس ‫بالاخره به چیزی که همیشه میخواست رسید
‫اینکه به خانواده‌ی ‫خودشیفته‌ی لندری بپیونده.
‫باشه. دیگه مؤدب بودن کافیه.
‫دست از سر خانواده‌م بردار.
‫اون همه سال باعث شدی فرصت نکنم
‫از دل دخترم دربیارم ‫و بارها و بارها...
‫نتونستی پدری باشی که
‫اليوت لايقشه . ‫ولی با این وجود،
‫اون تبدیل به بهترین مرد جوونی شده که
‫من میشناسم.
‫اگه یه‌وقت ‫بهش توهینی کنی،
‫پشیمون میشی.
‫بفرما بیسکویت خشک
‫روانی
‫اوه. متأسفم که اینو دیدی.
‫من نیستم. معرکه بود.
‫هی، دل.
‫ممنونم.
‫- بابت چیزی که گفتی. ‫- خواهش میکنم، عزیزم
‫اون ۲۴ سال نبود.
‫هی دنی، صبر کن.
‫جیک. سلام.
‫سلام. از دیدنت خوشحالم.
‫آره. ام...
‫خواستم بیام دیدنت
‫ولی مطمئن نبودم خودت بخوای.
‫مشکلی نیست.
‫این سال‌ها مشغول چی بودی؟
‫هنوزم کارت پوکمون جمع میکنی؟
‫سلام؟
‫تو کی هستی؟
‫هو.
‫چقدرم که جیکوب کمک‌مون کرد.
‫اون کارش رو عالی انجام داد. ‫و انتخاب کرد که با دنی بره بیرون
‫- و این قدم بزرگیه. ‫- از کمکت ممنونم
‫ولی نمیتونم اینو ‫در مورد مادرت بگم.
‫مجبور شد بره که..
‫اوه، بیخیال. جیم زد که ‫به اون دریاچه‌ی کوفتی بره
‫چرا امروز؟ چیه که انقدر واجبه؟
‫احتمالاً بهت نشون بدم راحت‌تر باشه.
‫...25، ‫اولین رسیدن.
‫۲۵، هرگز سعی نکرد.
‫۶۵، فکر کردن اونا مُردن.
‫۶۵، هنوز زنده‌ان...
‫خانم، گم شدین؟ ‫همین اطراف زندگی میکنید؟
‫من کت هستم،
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫اذیت نکن.
‫من راه خونه‌م رو بلدم، کیتی کت.
‫راستش من... کت هستم.
‫... اونا مُردن، ۶۵، هنوز زنده‌ان.
‫پس خونه اینجاست؟
‫احياناً شما نسبتى ‫با کولتون لندری دارید؟
‫تو نوه‌م رو میشناسی؟
‫نوه‌تون؟ ‫پس شما باید فرن لندری باشید.
‫اوه کیتی، خیلی شوخی
‫بیا باهام چایی بخور.
‫از خدامه.
‫جاذبه‌ی اینجا همیشگیه
‫انگاری به روزهای قدیم پورت هیون برگشتم.
‫شنیدم داری
‫حسابی به مزرعه‌ی لندری رونق میدی، جیک
‫آره، خوبه آدم ‫به اصل‌و‌نسبش برگرده.
‫هنوز باورم نمیشه که ‫کشاورزی با تراکتور
‫چقدر آسون‌تره.
‫درسته...
‫تو از هیچ دستگاه مدرنی استفاده نکردی
‫- شنیدم توی...؟ ‫- اوهوم.
‫اون یکی زندگیم
‫نه، اون یه دنیای متفاوت بود.
‫یه جورهایی مثل آمیش یا همچین چیزی؟
‫آره. آره، یه همچین چیزی.
‫بگذریم، تو چیکار میکنی؟
‫راستش حتی از اینکه ‫حاضری باهام حرف بزنی تعجب میکنم.
‫چرا نباید حرف بزنم؟ ‫ما بهترین دوست هم بودیم
‫چقدر از اون شب رو یادته، جیک؟
‫پسر شگفت انگیز ۲۴ سال بعد از ‫سقوط از صخره به خانواده باز میگردد
‫من همیشه خودم رو سرزنش میکردم
‫اگه سگ عروسکیت رو ‫پرت نمیکردم لبه‌ی صخره
‫اگه تشویقت نمیکردم که بری پایین دنبالش...
‫وقتی شنیدم زنده‌ای، ‫وقتی شنیدم اومدی خونه...
‫امیدوار بودم توضیح دیگه‌ای وجود داشته باشه.
‫اینکه همه‌ش تقصیر من نبوده.
‫ولی هیچ توضیحی‌ای نیست.
‫دنی، باید بدونی که تو هیچ ربطی...
‫به این قضایا نداشتی. واقعاً میگم، ‫خودم اون شب تصمیم گرفتم
‫تو من رو هل ندادی داخل آب.
‫و ببین، من... من زنده‌م.
‫حالم خوبه.
‫چطوره به دور دیگه بخوریم؟ هوم؟
‫کس دیگه‌ای خونه نیست؟
‫- چطوره چایی دم کنم؟ ‫- اوهوم.
‫توی قوطی آبی ‫کیک کوچولوی لیمویی هست.
‫کیک مورد علاقه‌مه.
‫مادربزرگم دقیقاً ‫همین‌جوری درست میکرد.
‫عروست اینا رو درست کرده؟
‫اوه، خیلی دختر خوبیه
‫اون دو تا پسر بزرگ کرده.
‫خودش تنهایی این مزرعه رو اداره کرده
‫وقتی ما پسرم رو از دست دادیم...
‫رویاپرداز زیبا
‫من رو از خواب بیدار کن
‫روشنایی ستاره و قطرات شبنم منتظرت هستن
‫یالا، کیتی ‫تو که بلدی
‫فکر کنم این شعر قبل از من بوده، فرن.
‫می‌دونم چطور به نظر میاد
‫ولی معلومه که کول ‫اولین رو دوست داشت.
‫- اونا بهترین دوست‌های همدیگه بودن. ‫- پس دریاچه چی؟
‫من ۲۵ سال با اون مرد زندگی کردم.
‫اگه اون راجع به دریاچه میدونست، ‫بهم میگفت.
‫«هیچ نفرینی روت نیست.»
‫مادربزرگ کول در مورد دریاچه صحبت میکرد
‫اینکه جادوییه، ‫ولی نفرین‌شده هم هست.
‫مادربزرگ فرن داستان‌های ‫عجیب و غریبی تعریف میکرد
‫ولی من همیشه فکر میکردم فقط داستانن.
‫یه پیرزن مهربون ‫که عقلش رو از دست داده.
‫حداقل این چیزی بود که کول همیشه میگفت.
‫خیلی خوبه که میبینم ‫یکی باز داره از دریاچه استفاده میکنه.
‫منظورت اینه افراد دیگه‌ای هم هستن؟
‫فرن، کولتون از دریاچه استفاده میکنه؟
‫می‌ترسیدم اون همون باشه.
‫اگه پدرش یا برادرش نباشه، پس اونه.
‫ولی اشتباه میکردم
‫منظورت از همون کیه؟
‫اگه دنبال جواب درستی
‫باید سؤال درستی بپرسی.
‫و حالا وقتشه چرت بزنم، کیتی کت.
‫همه‌ش به ناعادلانه بودن تموم این قضایا فکر میکنم
‫اون اصلا فرصت نکرد زندگی رو تجربه کنه.
‫راه بدتری واسه رفتن به ذهنم نمیاد
‫خب...
‫حداقل اون تنها نمُرد.
‫هیچی از این غم‌انگیزتر نیست.
‫آلیس گفت اون روز اینجا تو رو دیده
‫بعد از خاکسپاری ریک.
‫توی دریاچه
‫میدونی که میتونی ‫هر چیزی رو بهم بگی، مگه نه؟
‫و منم میتونم هرچیزی رو بهت بگم؟
‫چون یه چیزی هست که خیلی دلم میخواد
‫اگه کار افتضاحی کرده باشی چی؟
‫- بازم بهم میگی؟ ‫- معلومه.
‫چی شده؟
‫- شنیدی؟ ‫- احتمالاً مادربزرگ فرنه...
‫که داره پرسه میزنه ‫غیر از اون کی میتونه باشه؟
‫بهتره تا مامانم سرزنشم نکرده، ‫برم دنبالش...
‫و بیارمش خونه
‫۶۵، فکر کرد اونا مردن.
‫۶۵، هنوز زنده‌ان
‫تو که نمیخوای بری..؟
‫بدون تو؟ هرگز.
‫بجنب
‫برای امشب کافیه
‫فردا صبح زود باید لینگرمور باشم.
‫صبر کن، صبر کن، ‫تو اونجا کار میکنی؟
‫آره، دارم واسه ‫کارخونه‌ی شراب‌سازی لوئیس گودوین...
‫محوطه‌سازی میکنم
‫نه، نباید واسه گودوین‌ها کار کنی. ‫اونا خائنن.
‫شنیدم سر کتابی که کت منتشر کرده
‫بین‌تون شکراب شده، ‫ولی اون به نظر آدم خوبی میاد.
‫نه، بهم اعتماد کن. اون به خبيثیه...
‫تموم گودوین‌های دیگه‌ست ‫چه مُرده و چه زنده. خدمتکار!
‫یه چیز قوی‌تری
‫از این آشغال آبکی برامون بیار
‫باشه، الان میارم
‫از نمایش‌نامه‌ای چیزی نقل‌قول کردی؟
‫آره.
‫می‌بینم که آلیس بهت گفته.
‫ببين، من...
‫رفتار غیرمعمول پارسالت رو درک میکنم
‫چون داشتی دنبال داداشت میگشتی
‫ولی اون دیگه تموم شده. ‫تو جیکوب رو آوردی خونه.
‫پس چرا همچنان انقدر ‫واسه پریدن توی اون دریاچه مصممی؟
‫چون ما حق‌مونه حقیقت رو بدونیم.
‫فقط چون تو میتونی به زمان سفر کنی،
‫به این معنا نیست که حق داری ‫توی هر چیزی...
‫- فضولی کنی. ‫- چرا تو و بابا...
‫هیچ وقت راجع به اولین حرف نزدین؟
‫اینکه اون باعث شد شما با هم آشنا بشید؟
‫و اینکه تو از صدقه‌سری اونه که به پورت هیون اومدی؟
‫خيلى خب. كافيه، اولين.
‫ازت خواهش میکنم
‫انقدر به اون دریاچه‌ی کوفتی نرو و ما رو انتخاب کن.
‫الو؟
‫الان میام.
‫دیگه داری کجا میری؟
‫درسته الان دارم زیر سقف تو زندگی میکنم،
‫ولی من یه فرد بالغم.
‫و واسه رفتن از این خونه نیاز ندارم از تو اجازه بگیرم.
‫اونا من رو توی لیست انتظار پرواز فردا صبح گذاشتن.
‫پس نگران نباش، ‫به زودی از شرم خلاص میشی.
‫وقتی برگشتم اینجا، ‫خیلی از وسایل قدیمیت رو...
‫از اتاق زیرشیروونی انداختم بیرون، ولی...
‫گفتم شاید بخوای اینو نگه داری.
‫همیشه فکر میکردم واسه توئه
‫واسه ریک بود، مگه نه؟
‫چرا هیچ وقت در موردش حرف نزدی؟
‫فایده‌ش چیه؟ ‫خیلی بیشتر از اینکه زنده بود
‫- سال‌های ساله که مُرده. ‫- حتماً خیلی افتضاح بوده که
‫داداشت رو اون‌جوری از دست دادی
‫توی تصادفی که شانس آوردی ‫ازش قسر در بری
‫کل عمرم رو زیر سایه‌ی اون زندگی کردم.
‫ریک و ویک
‫هیچ‌وقت نمیشد از مقایسه فرار گرفت.
‫نظر پدر و مادرت چی بود؟
‫ریک پسر محبوب‌شون بود.
‫من چنگی به دل نمیزدم.
‫بعد از مرگش، اوضاع بدتر شد.
‫پدر و مادرم کاملاً واضح حالیم کردن که کاش...
‫من به جاش می‌مُردم.
‫احتمالاً باید همین طور میشد.
‫منظورت چیه؟
‫شبی که ما تصادف کردیم....
‫داشتم ریک رو اذیت میکردم ‫رومخش بودم.
‫میدونی... مثل همیشه.
‫برگشت که بهم مشت بزنه.
‫سر پیچ کنترلش رو از دست داد.
‫بگذریم. گذشته‌ها گذشته.
‫این چیزها الان چه اهمیتی داره؟
‫به نظرم مهمه.
‫تروما با روش‌های مزخرفی خودش رو نشون میده
‫ممنونم، دکتر فیل.
‫گمونم اگه اون موقع میرفتم پیش روان‌شناس،
‫همچین پدر افتضاحی نمیشدم.
‫ببين...
‫من کار اشتباه زیاد کردم.
‫اینو میدونم
‫ولی الان واسه درست کردنش ‫خیلی دیره، پس...
‫شاید خیلی دیر نباشه
‫می‌دونی... اون حلقه‌ای که داریم سرش دعوا میکنیم
‫قرار بود به ریک برسه، نه به من
‫پس باید توی دست...
‫یه همسر هاکی‌باز معروف باشه.
‫واقعاً داری ازدواج میکنی، بابا؟
‫يا فقط به پول نیاز داری؟
‫قسم میخورم دارم ازدواج میکنم. اونم با یه خانم خوب
‫پس حلقه رو ببر.
‫از اول واسه تو بوده.
‫این آخرین یادگاری از مامانته
‫می‌دونم برات ارزشمنده
‫پس خودت نگهش دار.
‫تو باید میراث خانوادگی رو ادامه بدی.
‫خیلی‌خب، آروم و با احتیاط.
‫هيس.
‫خوشحالم که داری بیرون از ملک‌مون
‫گشت و گذار میکنی ‫ولی اینکه قبل از غروب آفتاب...
‫با وضع بد از کلوپ بیای بیرون، ‫صورت خوشی نداره رفیق
‫توی دوران من ‫صبح زود از خواب بیدار میشیم
‫- هيس. ‫- زود نوشیدنی میخوریم
‫و زودم میخوابیم
‫هان؟ شمع اون‌قدری ارزشمنده که ‫نباید هدرش داد.
‫منظورم اینه که ارزشمند بود.
‫اوه... باشه. ‫نه، نه، نه، اشکال نداره.
‫خودم جمع میکنم. خودم جمع میکنم. ‫دستت رو می‌بُری
‫می‌تونم انجامش بدم، کت. ‫بچه که نیستم.
‫میدونم
‫هي.
‫خوبی؟
‫همه دارن زندگیشون رو پیش میبرن
‫و من دارم درجا میزنم.
‫سعی میکنم عادی باشم ‫ولی وقتی کل زندگیم دروغه...
‫چطور میتونم؟
‫چطوره صبح در موردش حرف بزنیم؟
‫باشه؟ من اینا رو جمع میکنم ‫نگرانش نباش
‫- اوهوم. باشه. ‫- آره، بیا بریم.
‫آفرین، گنده‌بک.
‫میدونی این از اون چیزهاییه که ‫از دستش دادیم.
‫اینکه خواهر بزرگه ‫داداش کوچیک مستش رو
‫دزدکی از بیخ گوش مامان رد کنه.
‫جبران زمان از دست‌رفته. ‫این کاریه که داریم میکنیم
‫سلام.
‫پیامت به دستم رسید. ‫اینجا چیکار میکنی؟
‫خواستم دوباره ازت تشکر کنم که نجاتم دادی.
‫سهمت از انعام امروز.
‫میدونی که برای این کار اپلیکیشن وجود داره؟
‫واقعاً معذرت میخوام که ‫ارتباطمون قطع شد. ام...
‫میدونم پارسال اوضاع بین‌مون ‫یه کم عجیب‌غریب شد
‫و بیشترش تقصیر من بود.
‫بعدش هم که درگیر داییت ‫و مسائل خانوادگیت شدی.
‫آره. زندگیم عجیب‌غریب‌تر شد.
‫و بعدش تو رفتی.
‫آره. و من از دوره‌ی کسب‌وکارم برگشتم
‫و دیدم تو واسه تابستون از اینجا رفتی
‫من همه‌ش بهت فکر میکردم، آلیس
‫و امیدوار بودم اونقدری دیوونه باشی که
‫یه فرصت دیگه بهم بدی.
‫نوآ...
‫ام...
‫نمیدونم، من...
‫من امسال باید روی درس‌هام تمرکز کنم.
‫و برنامه‌های بزرگی دارم،
‫و نباید حواسم پرت بشه...
‫اشکال نداره
‫منم نمیخوام جادو رو نادیده بگیرم
‫مدام کت و الیوت رو اطراف شهر میبینم
‫که حسابی خوشحالن.
‫قراره با هم زندگی کنن.
‫خب...؟ تو که الیوت رو دوست داری.
‫فقط اینکه از وقتی جیکوب اومده خونه ‫شاهد تغییرات زیادی بودیم.
‫البته سوءتفاهم نشه، ‫بیشترشون تغییرات خوبی هستن.
‫کت و آلیس توی این درگیری‌ها ‫مایه‌ی آرامشم بودن
‫و الان احساس میکنم
‫دیر یا زود همه‌شون باز میرن.
‫واسه دخترها جیم زدن یه چیز عادیه
‫ولی برمیگردن.
‫به سلامتی دوست‌های قدیمی ‫و شراب ناب
‫هی، بذار اینو بنویسم. ‫روی تابلو ثبتش میکنم!
‫اوه، ريتا.
‫صبح به خیر، بابا.
‫سلام؟
‫بابا؟
‫مادربزرگ فرن گفت که سؤال درستی بپرسم.
‫ولی من حتی نمیدونم ‫از کجا باید شروع کنم.
‫اینم گفتی که اون یه‌کم زوال عقل داره
‫پس شاید بهتر باشه زیاد جدیش نگیری
‫۶۵، فکر کرد اونا مردن. ‫۶۵، هنوز زنده‌ان.
‫صبر کن ببینم، چی؟
‫این یکی از چیزهاییه که اون مدام تکرار می‌کرد.
‫نمیدونم متن شعر یا آهنگی چیزیه
‫ولی وقتی گوگل کنی ‫هیچی عایدت نمیشه.
‫سال چی؟ سال ۱۹۶۵؟
‫دهه‌ی شصت کی اینجا زندگی میکرده؟
‫اولین! یادته کلی چیزمیز...
‫به بایگانی اهدا کرد؟
‫تابستون پارسال ‫کیسی همه‌شون رو فهرست‌بندی کرد
‫ولی من اصلاً وقت نکردم ‫بررسیش کنم. خب، بذار ببینم...
‫امکان نداره انقدر آسون باشه، مگه نه؟
‫البته که نه.
‫صبر کن.
‫رأى شهر به پُر کردن دریاچه‌ی لندری ‫سه‌شنبه، ۷ سپتامبر ۱۹۶۵ در تالار شهر پورت هیون
‫ممکنه این ربطی به
‫حرف‌های که فرن می‌زد داشته باشه؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]