...آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت
‫تو از یه دنیای دیگه اومدی اینجا ‫که جیکوب رو ببری خونه
‫جیکوب رو پیدا کردم ‫اون توی سال ۱۸۱۴ئه
‫این عالیه
‫و تموم زحماتی که واسه نجاتم کشیدی.
‫همون طور که قبلاً ازت خواستم،
‫بهم اجازه میدی بخشی از قلبت رو در قلبم داشته باشم؟
‫- من به گذشته سفر کردم. ‫- کولتون هستم.
‫پنج دقیقه‌ی بیشتری که میخواستم رو به دست آوردم.
‫سرگذشت جیکوب ‫سزاوار بیشتر از یک خطه.
‫- و من اینجا نوشتمش. ‫- مادربزرگت هست؟
‫این برای شماست، ‫از طرف وکیل خانوادگی‌مونه.
‫اون خواسته که ‫کل سند فروش رو پاره کنه.
‫بذار نور بیاد.
‫اگه زنده میموندم، چیکار میکردی؟
‫دیگه خیلی دیره
‫- جيكوب ‫- اومدم خونه.
‫توماس زنده‌ست.
‫کاش بابا اینجا بود این رو میدید
‫همیشه تو رو ‫به جایی که نیازه میبره
‫فقط باید صبور باشی.
‫کولتون.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫چیزیت نمیشه
‫کاملاً مطمئنی که
‫میخوای انجامش بدی؟
‫چون لحظه‌ای که ‫پامون رو از در بذاریم داخل...
‫مطمئنم.
‫دکمه‌ی خاموشی کجاست؟ ‫اینجاست؟
‫دکمه‌ی خاموشی اینجاست؟
‫مامان؟
‫جيكوب؟
‫مامان...
‫جيكوب؟
‫خودتی؟
‫چطور ممکنه؟
‫جيكوب
‫اوه، جيكوب
‫خدای من، ببینش!
‫اوه، جيكوب.
‫خدای من
‫صندلیت رو یادته
‫تو اینجایی
‫ولی آخه چطوری؟
‫جیکوب، این دخترمه.
‫آلیس
‫خیلی خوشحالم که دوباره میبینمت
‫آلیس رو از کجا میشناسی؟
‫همه‌ی اینا چطور اتفاق افتاد؟
‫جیکوب، تو کجا بودی؟
‫مامان؟
‫دریاچه یه دریاچه‌ی معمولی نیست
‫این داستان جیکوبه
‫كاترين.
‫خونه‌ای که توی دیوارهاش ‫یه ساعت داره.
‫اليوت؟
‫اون خونه‌ست
‫جیکوب، اون اومده خونه
‫چی؟ داری...
‫خدای من، کت!
‫داری چیکار... ‫این چیه؟
‫تغییرات. تغییرات بزرگ.
‫صبر کن بگو ببینم. آخه چطوری؟
‫دریاچه ‫دریاچه هدایتش کرد.
‫و الایژا و سوزانا
‫و توماس تشویقش کردن
‫توماس؟ ‫ولی من فکر کردم توماس...
‫اون زنده‌ست، مرگش رو جعل کرده بود.
‫داستانش طولانیه ‫ولی بی‌خیالش،
‫چون من تو رو انتخاب میکنم
‫و من اینجا و در این لحظه تو رو انتخاب میکنم.
‫و الان جیکوب خونه‌ست
‫معذرت میخوام که یهو همه چی رو بهت گفتیم.
‫هضمش سخته.
‫حتی باور کردنش
‫ولی باید حقیقت داشته باشه، درسته؟
‫چون پسرم خونه‌ست!
‫آخه من چطور نفهمیدم؟
‫تموم مدتی که تو و جیکوب و آلیس در خطر بودین.
‫من به عنوان مادر باید میدونستم
‫آخه چطور میتونستی تصور کنی؟
‫هنوزم نمیتونم
‫کاترین، چرا بهم نگفتی؟
‫چرا من رو در جریان نذاشتی؟
‫چون نخواستم اگه نتونم بیارمش خونه
‫بيشتر ناراحتت كنم
‫جیکوب الان کجاست؟
‫طبقه‌ی بالاست، ‫داره خودش رو تروتمیز میکنه.
‫لباس‌های کولتون ‫اندازه‌اش هستن، کاترین
‫چه باور کنی و چه نکنی، ‫تو هم یه روزی به این وضع دچار میشی، پسرم
‫امشب اینجا بخواب
‫نه، نمیخوام مزاحمت بشم
‫- الان دیگه اتاق توئه ‫- اشکال نداره
‫من پیش آلیس میخوابم.
‫چطوری؟
‫نمیدونم.
‫هی.
‫ممکنه مسخره به نظر برسه ولی...
‫اون منتظرت بود.
‫یادمه.
‫ممنونم.
‫ممنونم که آوردیش خونه.
‫خواهش.
‫صبح بخير.
‫صبح بحير.
‫- داری به چی نگاه میکنی؟ ‫- هیچی
‫جیکوب دیشب چطور بود؟
‫خسته و کوفته.
‫نمیتونم تصور کنم داره چی میکشه
‫حالا تو داشتی به چی نگاه میکردی؟
‫این حلقه‌ی نامزدیته، مامان
‫همونی که ‫تو و بابا بهم دادین.
‫تنها راه اینکه اون حلقه ‫دست کیسی باشه
‫البته اگه همون حلقه باشه... ‫- صبر کن، صبر کن.
‫داری میگی که کیسی از آینده اومده؟
‫- یعنی در زمان سفر کرده؟ ‫- خب احتمالش هست.
‫- آلیس، نه. ‫- چرا؟
‫- آلیس، نه. - چرا؟
‫چون کیسی کل تابستون پارسال ‫کارآموزم بود.
‫سر ساعت می‌اومد سر کار،
‫گوشی داشت ‫و اصلاً چیزی از خودش نشون نداد.
‫فکر میکنی توهم زدم.
‫شاید این دفعه دیگه
‫قوه‌ی تخیلت ‫یه کوچولو از کنترل خارج شده.
‫بابا.
‫اون چطور فوت شد؟ چی شد؟
‫یه‌کم بعد از ناپدید شدنت اتفاق افتاد.
‫یه تصادف وحشتناک بود ‫و جواب زیادی براش نداریم.
‫این وقت روز ‫کی میتونه باشه؟
‫صبح بخیر، همسایه.
‫اوه. سم.
‫ممنونم.
‫ام...
‫الان وقت خوبی نیست.
‫صبح بخیر. امیدوارم اشکالی نداشته باشه که ‫بهتون ملحق بشم.
‫کت زنگ زد، ‫گفت بهم نیاز داره که...
‫آره آره، اليوت. البته.
‫برو داخل.
‫دل، چیزی شده؟ حالت خوبه؟
‫همه چی روبه‌راهه
‫ام...
‫فقط خانوادگی دور هم جمع هستیم.
‫اليوت؟
‫جيكوب.
‫ببينش.
‫بزرگ شدم.
‫و تو.
‫یه‌عالمه سؤال دارم.
‫که میذاریمشون ‫واسه بعد. مگه نه؟
‫اوه، متوجهم.
‫خیلی طول کشید.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، باید حرف بزنیم.
‫همگی بشینید.
‫محض شفاف‌سازی میپرسم
‫همه‌ی کسایی که پشت این میزن در مورد دریاچه میدونن.
‫و الان منم میدونم.
‫ولی این راز ماست ‫و فقط خودمون درباره‌اش میدونیم
‫پس باید یه داستانی ‫از خودمون در بیاریم.
‫داستانی که بتونیم به مردم بگیم
‫و این رو توجیه کنه که جیکوب در این ۲۴ سال کجا بوده.
‫داستانی که ‫باعث به وجود اومدن سؤالات بیشتری نشه.
‫ما حقیقت رو راجع به دریاچه میدونیم ‫ولی بقیه نمیتونن
‫قبوله؟
‫زوجی ساکن خارج از شهر، ‫جیکوب رو در جنوب ساحل پورت هیون پیدا کردن.
‫و اونا گفتن که جیکوب یادش نبوده که کی بوده
‫یا چه اتفاقی براش افتاده
‫بنابراین جیکوب رو با خودشون میبرن خونه
‫البته با کمال میل
‫اونا زندگی مستقلی از ‫سیستم شهری داشتن
‫و هیچ تلویزیون یا رادیویی نداشتن
‫و اون رو به عنوان ‫پسر خودشون بزرگ کردن
‫JAC ‫جيكوب نمیدونست واقعاً کیه
‫جیکوب نمیدونست واقعاً کیه
‫تا اینکه پدرش در بستر مرگ ‫بهش میگه.
‫و بعد جیکوب راه بازگشت ‫به خونه رو پیدا میکنه.
‫۹ ماه بعد
‫سلام!
‫خدای من، کارم دیر شده.
‫از اونجایی که تو رئیس و تنها کارمند اونجایی،
‫- فکر نکنم مشکلی باشه. ‫- خیلی خنده دار بود.
‫مطمئنم یه چیزی رو داره یادت میره.
‫اوهوم.
‫دل توی دلم نیست که ‫توی خونه‌ی خودم صبحونه بخوریم
‫بازسازی دیگه آخرهاشه
‫آره. تا نبینم باور نمیکنم.
‫خیلی سخته که صبح، ظهر و شب
‫سر میز آشپزخونه‌مون نباشی.
‫سخته ولی غیرممکن نیست.
‫خیلی خب.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫[دلایلا لندری] ‫پورت هیون
‫اليس: تقریباً وسایل‌هام رو جمع کردم! فردا میبینمت!
‫[تأسیس پورت هیون]
‫اسمت روی کتابه.
‫بالاخره.
‫صبح بخیر دل! چطوری؟
‫خوبم، ممنونم، عزیزم
‫آلیس به زودی میاد خونه، مگه نه؟
‫فردا میاد راستش. ‫خیلی مشتاق دیدنشیم.
‫گرچه به دلایل زیادی بهتر شد که
‫این تابستون رو با پدرش گذروند.
‫آره. از جنون رسانه‌ای فاصله گرفت،
‫عجب سیرکیه، هان؟
‫خیلی خوشحالم که شلوغی‌ها آروم گرفت.
‫برگشت به حالت عادی خوبه
‫هرچقدر عادی‌تر، بهتر.
‫- سلام، سم. ‫- سلام.
‫- قهوه ؟ ‫- بله لطفاً.
‫سلام، سم. ‫- سلام.
‫- همون همیشگی‌تون جناب. ‫- ممنونم، مانيكا.
‫جیکوب حالش چطوره؟
‫به نظرت اون به مراسم رونمایی کتاب کت میاد؟
‫اوه نه، اون مشغول مزرعه‌ست
‫واقعاً خودش رو وقف کرده،
‫حجم محصول‌مون رو دو برابر کرده.
‫امیدوارم به خودش استراحت بده
‫چون خوبه توی شهر ببینیمش
‫- باشه مراقب خودت باش ‫- خداحافظ، دل.
‫دروغت افشا شده. ‫زمان همه چی رو مشخص میکنه.
‫دروغت افشا شده.
‫باید به یکی بگی، دلی.
‫پلیس.
‫ولی آخه چی بگم؟
‫چون هر کسی که داره ‫اینا رو میفرسته راست میگه
‫ما داریم دروغ میگیم.
‫تو هیچ چاره‌ای نداشتی
‫و تا جایی که میتونستی به حقیقت نزدیک نگهش داشتی
‫نقاط ضعفی وجود داره.
‫و یکی دست گذاشته روشون.
‫آشپزخونه کامل شده.
‫و میخوام واسه آلیس ‫جشن خوشامدگویی بزرگی بگیرم.
‫بهترین راه واسه ‫افتتاح خونه‌ی بازسازی‌شده.
‫چقدر خوب ‫حالا که حرف از آلیس شد،
‫باید در مورد جای خواب صحبت کنیم
‫جای خواب، چطور مگه؟
‫تو و خواهرت این تابستون برگشتید...
‫توی اتاق بچگی‌هاتون بخوابید
‫و این خیلی هم خوبه،
‫ولی آلیس به زودی اتاقش رو میخواد
‫خب، من با کمال میل میرم زیرزمین
‫نه، نباید دوباره اون کار رو کنی.
‫به نظرم نوبت توئه، موافق نیستی؟
‫میخوای من برم زیرزمین؟
‫- میدونی کت میتونه... ‫- میدونید چیه؟
‫به نظرم بهتره این موضوع رو ‫بذاریم واسه بعد.
‫بعد برگردیم سراغش، چون من یه فکری دارم.
‫جیک، این پاییز ‫بیا هرالد پیش من کار کن.
‫به عنوان عکاس، میشه همون چیزی که ‫آرزوش رو داشتیم.
‫من سر مزرعه ‫به جیکوب نیاز دارم.
‫نیاز دارم برم هوا بخورم.
‫منم شب بخیر میگم. بابت شام ممنونم، دل.
‫منم شب بخیر میگم. بابت شام ممنونم دل.
‫بابت تموم شام‌هایی که ‫اینجا بودم ممنونم
‫- خواهش میکنم. ‫- فردا میبینمت؟
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم
‫جیکوب میتونه تخت خودش رو مرتب کنه، مامان. ‫لوسش نکن.
‫- لوسش نمیکنم ‫- ببین درک میکنم.
‫- لوسش نمیکنم. ‫- ببین، درک میکنم.
‫خب؟ بیخیال شدن سخته. اون باید بره بیرون
‫هر چقدر بیشتر بیرون بره، ‫واسه جفتتون راحت‌تر میشه
‫- اون یه پسربچه‌ست ‫- نه.
‫نیست، مامان.
‫خدای من، نه نه.
‫آب نفرین نشده.
‫به جادو باور داشته باش.
‫به دریاچه بیا.
‫قبل از اینکه بابا این کتاب رو بهم بده، ‫واسه خودش بود.
‫دریاچه. یعنی اون ‫درباره‌اش میدونسته، الیوت؟
‫بهت که گفتم آخرین چیزی ‫که قبل مرگش بهم گفت چی بود.
‫بهم گفت: «کاترین من».
‫و من اینطور برداشت کردم که ‫شاید اون لحظات آخر عمرش
‫امیدوار بوده که دخترش رو ببینه
‫ولی اگه اون واقعاً ‫من رو شناخته باشه چی، ال؟
‫اگه کولتون تموم اون مدت راجع به دریاچه میدونست،
‫یه چیزی میگفت.
‫چون این کتاب کولتونه
‫به این معنی نیست که خودش این رو نوشته.
‫ممکنه این یه پیغامی ‫واسه اون باشه. درسته؟
‫از طرف یه بچه‌ای که ‫خواسته مسخره‌بازی دربیاره
‫بالاخره رسید، هان؟
‫بالاخره اسم سوزانا چاپ شد.
‫به همراه فصل گمشده‌ی کذاییش.
‫با توجه به حذف عمدی فصل
‫از انتشار اولیه،
‫ویرایشگر تصدیق میکند که کلمات موجود در آن
‫به طور کامل قابل تأیید نیستند.
‫از اون تکذیبیه متنفرم.
‫روش خوبی واسه جلوگیری از اینه که ‫ازت شکایت بشه، کت.
‫ولی سوزانا با چیزهایی که در اون فصل نوشته
‫سایرس رو لو داده.
‫اینکه اون دزد، قاچاقچی و قاتله
‫اینا همه حقیقتن.
‫و یکی عمداً ‫اون فصل رو جا انداخته.
‫واسه همین هیچ راه قابل باوری واسه اثباتش نداری
‫متأسفم.
‫دلم براش تنگ شده.
‫کاش میتونست ببینه ‫اسمش روی کتاب چاپ شده
‫آره. ‫کاش میتونست ببینه ‫اسمش روی کتاب چاپ شده
‫آره.
‫دلم واسه الایژا هم تنگ شده.
‫اون حتی نمیدونه ‫جیکوب به سلامت رسیده یا نه
‫اونجا بلاتكليفه
‫بیا اینجا
‫میتونی سعی کنی برگردی.
‫چی؟
‫واقعاً؟
‫اگه این کاریه که میخوای، ‫باید انجامش بدی.
‫من جلوت رو نمیگیرم.
‫واسه همین فقط میخوام ‫همین جا بمونم
‫پیش تو.
‫اوهوم.
‫یادت باشه، آینده‌مون قوی‌تر از گذشته‌مونه.
‫این میراث‌مونه
‫من اینجام، بابایی. دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫كاترين من.
‫وای خدا!
‫مامان، چطور گذاشتی خواب بمونم؟
‫نخواستم لوست کنم.
‫و اگه گوشیت رو چک کنی،
‫میبینی که آلیس ‫با پرواز زودتری اومده
‫عالی شد. ‫اون معطل من میشه
‫- قرار بود برم دنبالش. ‫- نه، کاترین
‫اون تاکسی گرفته.
‫راستش خودش اصرار داشت.
‫خدای من، بچه‌ام کو؟
‫تماشای بزرگ شدنشون ‫کار آسونی نیست، مگه نه؟
‫دلم واسه شنیدن گیتار زدنت تنگ شده.
‫اصلاً نمیدونم چرا آوردمش.
‫توی مینیاپولیس ‫یه دفعه هم از جعبه بیرونش نیاوردم.
‫سرگرم کارهای دیگه‌ای بودم
‫کارهای مهم. ‫- مثلاً پسرها؟
‫گفتم کارهای مهم، مامان
‫باشه.
‫- كويل. ‫- آره، از اول اونجا بوده.
‫از وقتی بابابزرگ باهاش گیتار میزد.
‫میدونم، آخه...
‫من هیچ وقت ‫این دو تا رو به همدیگه ربط ندادم.
‫آخه اون نام خانوادگی توماسه.
‫منظورت همونیه که بهت شلیک کرد؟
‫آره. همون یارو.
‫خیلی خوبه که دوباره برگشتی.
‫عاشق اینم که خانواده‌ام کنار هم باشن.
‫هی مامان، برچسب روی ‫گیتار بابا...
‫میدونی معنیش چیه؟
‫دهه ی ۷۰ به «پوینت» این رو میگفتن.
‫جای داغونی بود، ‫ولی خیلی محبوب بود.
‫اولین تابستونم در پورت هیون ‫زمان زیادی رو اونجا گذروندم.
‫توی خلیج جشن میگرفتیم، ‫توی کویل برگر و میلک‌شیک میخوردیم.
‫آره، ولی منظورم اسمشه.
‫داستان پشتش چیه؟
‫نمیدونم، چرا میپرسی؟
‫خیلی وقت پیش یکی رو...
‫به این اسم دیدم. همین.
‫میدونستی کولتون قبلاً اونجا آواز میخونده؟
‫درست مثل تو توی پوینت
‫باید برم
‫باید برم به جیکوب ناهارش رو بدم
‫آره، اون ناهارش رو براش درست میکنه
‫هنوز.
‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫توی مزرعه خوب داری پیش میری ‫امیدوارم گرسنه باشی.
‫توی مزرعه خوب داری پیش میری
‫داری آرزوی پدرت رو برآورده میکنی
‫آرزوی منم بود
‫زمین تا جایی که چشم میبینه
‫گوش کن، میدونم کت ازت میخواد ‫توی روزنامه پیشش کار کنی.
‫ولی باید بدونی که من راضی‌ام اینجا
‫سر مزرعه باشی.
‫مجبور نیستی سریع پیش بری
‫به حرفم گوش کن.
‫عجله نکن.
‫دلم واسه دریاچه تنگ شده
‫آره، منم دلم تنگ شده.
‫اگه بگم خنده‌ات میگیره،
‫ولی هر دفعه که دلم ‫واسه سال ۱۹۹۹ تنگ میشه،
‫میام اینجا ‫و با دریاچه حرف میزنم
‫انگاری دوست‌های اون موقعم ‫میتونن صدام رو بشنون
‫باید امتحانش کنی.
‫نه حس مسخره‌ای بهم دست میده.
‫خب که چی؟ به من که کمک کرد. ‫امتحانش کن.
‫باشه.
‫موفق شدم، سوزانا.
‫یعنی تو موفق شدی، تو نوشتیش.
‫ولی کتابت داره منتشر میشه
‫درست مثل جین آستین.
‫همون‌طور که لیاقتش رو داری
‫و من...
‫باید بهت بگم که من...
‫دلم برات تنگ شده.
‫دلم واسه همه تنگ شده.
‫گاهی اوقات انقدر دلم تنگ میشه که...
‫واقعاً دردناکه.
‫مامان؟
‫باید برگردی
‫- نمیتونم ‫- چرا، میتونی.
‫اشکال نداره، آلیس. فراموش میکنم.
‫بپر
‫میدونی که میخوای
‫به خونه خوش اومدی.
‫از ظاهر جدیدت خوشم میاد.
‫پیامت به دستم رسید. بازسازی تموم نشده؟
‫شام خوشامدگوییم به خونه کنسل شده؟
‫هر دو رو اشتباه گفتی
‫یه فکری دارم.
‫و میخوام تو رو در جریان بذارم.
‫ولی فقط در صورتی که ‫صددرصد موافق باشی،
‫این ایده رو اجرا میکنم.
‫باشه، بگو.
‫میخوام از کت بخوام که ‫بیاد پیش من زندگی کنه.
‫اونجا جا کمه،
‫و میدونم که کت ‫از زندگی توی زیرزمین خوشش نمیاد.
‫ولی بیشتر به این خاطره که ‫احساس میکنم زمان درستیه.
‫میخوای مامانم بیاد پیشت زندگی کنه.
‫- فقط اگه از نظر تو اشکالی نداشته باشه... ‫- هیچ مشکلی ندارم!
‫آره اون قراره همسایه‌ام بشه
‫و منم اگه بخوام نمره‌هام رو
‫واسه دانشگاه بالا نگه دارم، ‫باید درس بخونم
‫تو واقعاً نسخه‌ی ‫ارتقایافته‌ی آلیسی، مگه نه؟
‫- کی این اسم رو روم گذاشته؟ ‫- خبرها زود میرسه
‫- الايژا! ‫- کاترین
‫- آخ، آخ . ‫- وای خدا، حالت خوبه؟
‫- چی شده؟ ‫- افراد گودوین.
‫لب ساحل ‫وقتی جیکوب رو بردن.
‫شاید یادت باشه، ‫اونا دنده‌ام رو شکستن.
‫- ولی اون واسه چند ماه پیش بود. ‫- نه، فقط پنج روز گذشته
‫ولی اگه تو اینجایی، ‫جیکوب کجاست؟
‫اون دیروز پرید توی دریاچه
‫نه، به زمان من ‫نُه ماه پیش میشه.
‫نُه ماه؟
‫متوجه نمیشم
‫اون خوبه، جیکوب در امانه.
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫خواستم این رو بهت بگم،
‫و همچنین ازت تشکر کنم که تشویقش کردی بیاد
‫چاره ی دیگه‌ای هم نداشتیم، مگه نه؟
‫بیا بشین. ‫خودت رو گرم کن.
‫- ممنونم. ‫- بيا.
‫ببين.
‫اون نمیخواست بره، ‫مجبور شد.
‫چی؟ چرا؟
‫سایرس قسم خورد ‫اگه توماس رو گیر بیاره
‫دنبال جیکوب نمیره
‫سایرس با اینکه باور کرده توماس رو کشته،
‫باز میخواست جیکوب رو عذاب بده.
‫و چون قسم خورده بود خودش دست به کار نشه
‫به دلیل وطن‌فروشی و قاچاق
‫اون رو تحویل بریتانیایی‌ها داد.
‫من و سوزانا بهش گفتیم که ‫مجبوره بره
‫اگه میموند، ‫مطمئناً اعدام میشد.
‫اون هیچ چاره‌ای نداشت.
‫واسه همین پرید.
‫که این‌طور
‫خیلی بهم لطف کردی
‫اینکه برگشتی تا بهم بگی اون صحیح و سالمه.
‫در دنیای تو، جایی که بهش تعلق داره.
‫جیکوب متعلق به اینجا هم هست، الایژا.
‫باید این رو بدونی
‫ممنونم.
‫توماس... ‫میدونم اون از اعدامش...
‫جون سالم به در برده.
‫- اون هنوز اینجاست؟ ‫- نه.
‫رفته، نتونست بمونه.
‫و تو هم همین‌طور.
‫اگه اینجا بمونی، جونت در خطره
‫ناسلامتی سایرس هنوز باور داره که تو ‫جادوگیر سفیدپوشی.
‫میرم ‫فقط یکی دیگه هست که
‫باید ببینمش.
‫میدونی چند دفعه ‫درست مثل همین الان
‫تصورت کردم؟
‫کاترین، اگه افراد سایرس ‫تو رو ببینن...
‫تو نباید اینجا باشی
‫مگه این اوضاع قبلاً جلومون رو گرفت؟
‫نیاز داشتم بیام.
‫که بهت بگم جیکوب در امانه ‫و تو رو ببینم
‫خدای من، خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫برای جیکوب خوشحالم.
‫خوشحالم که یکی تونسته فرار کنه
‫ولی لطفاً حرفم رو گوش کن.
‫باید بری. همین الان.
‫نمی‌فهمم.
‫این چیزیه که واقعاً میخوای؟
‫این چیزیه که لازمه
‫دیگه نباید برگردی اینجا.
‫- سوزانا. ‫- خواهش میکنم، کاترین
‫باشه.
‫میرم
‫اگه این کار باعث میشه تو در امان باشی
‫ولی لطفاً یه قولی بهم بده.
‫اون شبی که بهم گفتی
‫می‌خوای نویسنده بشی رو ‫به یاد بیار
‫درست مثل همون زنی که ‫"عقل و احساس" رو نوشته.
‫لطفاً بهم قول بده که این کار رو میکنی.
‫بنویس، سوزانا.
‫میدونم که میتونی.
‫تو از پس هر کاری برمیای
‫- سوزانا، من... ‫- خداحافظ، کاترین
‫كويل ‫كولتون لندری
‫كاترين.
‫توماس.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫الایژا گفت تو رفتی.
‫سعی کردم، ‫ولی افراد سایرس توی اسکله بودن.
‫- جيكوب... ‫- اون در امانه.
‫توی دوران من
‫ولی تو، تو مرگت رو جعل کردی
‫این چه کاری بود؟
‫اون روز باعث شدی دلم برات بسوزه
‫واقعاً ناراحت شدم.
‫و تموم مدت داشتی دروغ میگفتی؟
‫میدونستی که قرار نیست بمیری؟
‫اگه سایرس سرم رو هدف قرار میداد
‫مطمئناً می‌مُردم.
‫و شخصاً ترجیح میدم زنده و دروغگو باشم
‫تا یه مرده‌ی صادق.
‫کت، بهت اطمینان میدم
‫که خداحافظی‌مون صادقانه و خالصانه بود.
‫تک تک کلماتم از ته دل بود ‫و هیچ کدومشون رو پس نمیگیرم.
‫حتی آخرین سکه‌هام رو.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫این غیرممکنه ‫تو غیرممکنی.
‫این هر چی که هست، دیگه تمومه.
‫حق با توئه
‫تمومه. غیرممکنه.
‫و من با کشتی بعدی از اینجا میرم
‫ولی حواسم به دریاچه‌ات بود.
‫و راستش رو بخوای، اصلاً فکرش رو نمیکردم
‫دوباره ببینمت
‫و تو اینجایی
‫ما اینجاییم.
‫و این باید برای جفتمون کافی باشه
‫چون پای کس دیگه‌ای درمیونه
‫خوشحالم این رو میشنوم.
‫واقعاً امیدوارم اون باهات خوب باشه.
‫برات به اندازه کافی خوب باشه.
‫بدرود، کاترین.
‫مراقب خودت باش.
‫از این وضعیت آزاد باش.
‫جيكوب! بیا شام!
‫دارم میام، بابا.
د ی ج ی م و و ی ز
‫جيكوب
‫جیکوب! هرگز نیا اینجا!
‫میشنوی چی میگم؟
‫جيكوب؟
‫جیکوب، کجایی؟
‫تو بهم دروغ گفتی.
‫خودت انتخاب نکردی که بیای خونه، ‫مجبور شدی بیای
‫- که از زندان فرار کنی، یا حتی بدتر. ‫- انکارش نمیکنم.
‫با این حال، من خونه‌ام. ‫و بابتش سپاسگزارم.
‫ولی کت... اگه این ‫آزادی‌ای بود که دنبالش میگشتم،
‫اینجا هم آزادی ازم فراریه
‫آره، جای تعجب نداره
‫تو به زمان حال ‫یه فرصت هم ندادی
‫- اصلاً از مزرعه بیرون نمیای ‫- من اینجا یه بزدلم.
‫آره.
‫من اونجا مرد بودم
‫وظایفی داشتم ‫مسئولیت‌هایی داشتم.
‫این با زندگی‌ای که داشتم خیلی فرق داره
‫- یه زندگی مستقل. ‫- زندگی مستقلت زیاد دووم نمی‌آورد.
‫تو اونجا تحت تعقیب بودی
‫من اونجا به درد نخور بودم
‫و اینجا به درد نخورم.
‫گرفتار خاطراتی هستم که نمیفهمم.
‫با مادری زندگی میکنم که
‫مثل بچه‌ها باهام رفتار میکنه
‫چسبیدم به تنها چیزی که میشناسم
‫این مزرعه، این... زمین.
‫نمیخوام مامان رو ناراحت کنم
‫اون جوری باهام خوبه که لیاقتش رو ندارم.
‫متأسفم.
‫- معذرت میخوام که دروغ گفتم. ‫- بیا اینجا
‫اشکال نداره
‫فقط سعی دارم بفهمم چی داری میکشی.
‫تازه از دریاچه اومدی؟
‫آره.
‫به سال ۱۸۱۴ برگشتم.
‫حالشون چطوره؟
‫الایژا میدونه تو در امانی. سوزانا هم همین طور.
‫پس خیالت راحت باشه.
‫ممنونم، کت.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫عالی شده، اليوت.
‫خیلی خوب درست کردی
‫خیلی فضا باز شده.
‫آره، دیگه کوچیک نیست.
‫مناسب خودته، ولی خیلی بهتر.
‫بهتر از قبل؟
‫از همگی ممنونم.
‫آلیس، بیشتر در مورد تابستونت بهم بگو.
‫جالب بود.
‫الهام بخش بود و درضمن، ‫الان یه برنامه‌ی پنج ساله دارم.
‫آره، یه تابستون گذاشتم ‫پیش «بریدی» بمونی و این اتفاق افتاد.
‫- باید میدونستم ‫- حالا برنامه چی هست؟
‫ریچل برام کارآموزی جور کرده.
‫اون توی روابط عمومی کار میکنه و بزرگترین مشتریش
‫یه برند زیباییه که ‫فقط از مواد طبیعی استفاده میکنه
‫کارشون با ترکیبات ارگانیک و تاروته
‫میبینید؟ این نمادشونه.
‫لوگوشون کارت ملکه‌ست.
‫خیلی باحاله.
‫و اون لباسشون رو پوشیده.
‫آره، و راستش...
‫کار کردن با ریچل بهم انگیزه داد که ‫به این مسیر کشیده بشم.
‫به عنوان حرفه. توی روابط عمومی
‫هوم. ‫به عنوان حرفه. توی روابط عمومی
‫هوم.
‫صبر کن ببینم، پس موزیک ‫و آواز خوندنت چی میشه؟
‫تو به یه دلیلی به مدرسه‌ی
‫هنرهای نمایشی رفتی، آلیس. ‫موسیقی آرزوته.
‫آره. ولی موسیقی به عنوان حرفه؟
‫- اصلاً باید چطور باشه؟ ‫- هرطور که خودت میخوای
‫قبل از امتحان کردن بیخیالش نشو.
‫مامان، موسیقی همیشه یه سرگرمی میمونه.
‫ولی جدی میگم ‫این اولین باریه که
‫از وقتی اومدیم اینجا ‫احساس تمرکز دارم.
‫تمرکز روی آینده. ‫نه گذشته.
‫آلیس، تو فقط ۱۷ سالته.
‫کلی زمان برای بزرگ شدن داری
‫فکر نکنم زمانی برای تلف کردن داشته باشم.
‫- بابا و ریچل باهام موافقن. ‫- البته که موافقن.
‫یادم بیار با «بریدی» تماس بگیرم.
‫خیلی خب، صحبت راجع به آینده کافیه
‫یه سورپرایز کوچیک برات دارم.
‫یه چیزی از ۱۷ سالگی خودم
‫و باید اضافه کنم که من اون موقع ‫بیخیالِ عالم بودم.
‫خبری از برنامه‌ی پنج ساله نبود.
‫عزیزم، پخشش کن.
‫نمیتونم جلوی این احساس رو بگیرم
‫- صبر کن ببینم، این... ‫- بابات.
‫از سال ۱۹۷۴.
‫دختر تو متوجه نیستی چی سرم آوردی
‫نمونه آزمایشی واقعاً خوبیه. ‫تا حالا واقعاً ضبطش کرده؟
‫نه، نکرده.
‫داستانش طولانیه.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بیاین به صاحب‌خونه کمک کنیم ‫اینجا رو تروتمیز کنه.
‫- بجنبید ‫- نه، نه، نه.
‫- همه پای خودمه. قول میدم ‫- نه، نه. اصرار میکنم.
‫هی، بچه‌ها؟
‫زودی برمیگردم.
‫اليوت، نكن!
د ی ج ی م و و ی ز
‫جیکوب، معذرت میخوام. ‫می‌دونم بیش از حد نگرانتم
‫مامان، لطفاً.... ‫مجبور نیستی بگی...
‫نه، نه، باید باهاش روبه رو بشم.
‫تو مرد بالغی هستی و نیازه آزاد باشی،
‫باید بدون اینکه ‫من جلوت رو بگیرم
‫خودت رو توی این زمان پیدا کنی.
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی
‫گفتنش لطفت رو میرسونه
‫ولی میخوام تشویقت کنم ‫که بیشتر بیرون بری
‫من همیشه اینجا هوات رو دارم، ‫ولی نمیخوام جلوت رو بگیرم
‫و بهت اجازه نمیدم ‫از مزرعه به عنوان بهونه استفاده کنی.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫مگه نمیای؟
‫نه، میخوام بهت فضا بدم.
‫همیشه دوست داری ‫منتظر نگهم داری، مگه نه؟
‫از این کار بدم نمیاد.
‫نوشیدنی آوردم
‫و موسیقی گذاشتم.
‫و حالا هم من اومدم.
‫امیدوارم بهت خوش بگذره ‫چون به من داره خوش میگذره
‫امروز رفتم به سال ۱۸۱۴.
‫چی؟ ‫امروز رفتم به سال ۱۸۱۴.
‫چی؟
‫خوب بود.
‫کمکم کرد قال قضیه رو بکنم.
‫نمیخوای در موردش ازم بپرسی؟
‫نه نمی پرسم
‫من راه گذشته رو بلدم
‫رازیه که ارزش دونستن رو داره
‫این یکی رو نشنیدم
‫شاید کولتون خودش نوشته باشه
‫دنیاییه که من درش اشتباه کردم .
‫من به پایین فرو رفتم، ‫ غرق و سرد
‫به متنش گوش کن.
‫خیلی خب.
‫فکر نمیکنی اون میدونست؟
‫به نظرت دارم اغراق میکنم؟
‫شاید
‫- کت، خواستم ازت بپرسم... ‫- صبر کن.
‫آلیسه.
‫آلیس داره میخونه
‫آره، اون آلیسه.
‫داره با بابات آهنگی که اون ‫سال ۱۹۷۰ ضبط کرده رو میخونه
‫خیلی‌خب. باید برم پیداش کنم.
‫برمیگردم پیشت .
‫کی اونجاست؟ سلام؟
‫جیکوب. باید یه چیزی بهت بگم، باشه؟
‫لطفاً هر کاری که میکنی،
‫فقط...
‫فقط این رو بدون که من دوستت دارم.
‫باشه، بچه جون؟
‫هر اتفاقی هم بیفته.
‫هر اتفاقی که... در آینده می‌افته.
‫اتفاقی که افتاده ‫همیشه اتفاق می‌افته.
‫آلیس؟
‫آلیس
‫هی، اون خونه‌ست؟
‫فکر کنم بابا یه چیزی ‫در مورد دریاچه میدونست.
‫مامان، بهم زنگ بزن.
‫باید بیای دریاچه
‫من یه چیزی فهمیدم.
‫غیر از ما یکی هست که ‫داره از دریاچه استفاده میکنه.
‫یکی دیگه داره ‫به زمان سفر میکنه
‫و من توی مزرعه دیدمش.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]