‫[ آنچه گذشت... ]
‫از اونجا وارد شده؟
‫مگه مظنون مَرد عنکبوتیـه؟
‫اشیای باارزش رو نبرده.
‫ورود اجباری در کار نبوده
‫ولی این‌طور صحنه‌سازی کردن.
‫اون چیـه؟
‫ویبراتور.
‫این گوشی‌ها مال شماست؟
‫این‌ها مال مِردیت‌ـه.
‫یکی‌ش برای تماس با انگلیس‌ـه ‫و یکی برای تماس‌های داخلی.
‫دخترهای انگلیسی ‫از آماندا خوششون نمی‌آد.
‫امیدوارم عذاب نکشیده باشه.
‫معلومـه که عذاب کشیده. ‫خرخره‌ش رو زدن.
‫موی توی اتاق مِردیت ‫متعلق به یه مَرد سیاه‌پوستـه.
‫دروغ نگو!
‫کار پاتریک بود!
‫خب بعدش چی؟ ‫گفتی... کار پاتریک بوده؟
‫آره. مجبورم کردن ‫تصور کنم اون رو دیدم.
‫با چهارتا شاهد صحبت کردم ‫و قسم خوردن اونجا حضور داشته.
‫باید توی زندان کاپان بمونی.
‫یعنی چی؟ ‫تا کِی؟
‫- حداکثر یک سال. ‫- یک سال؟
‫راستش یه مَرد آفریقایی بود ‫که با ما بسکتبال بازی می‌کرد.
‫اسمش چیـه؟
‫معروفـه به...
‫«بارون».
‫اثرانگشت خونی اتاق مِردیت با ناکس...
‫سولچیتو و لومومبا هم‌خوانی نداره.
‫مال یکی دیگه‌ست.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫چرا دَر بازه؟
‫کسی اینجاست؟
‫تو کی هستی؟
‫شرمنده. ‫دنبال جای خواب می‌گشتم.
‫مدرسه‌ها حس خوبی بهم می‌دن.
‫صبر کن ببینم. صبر کن.
‫- می‌خوام برم. ‫- نه.
‫- باید به پلیس خبر بدم. ‫- نکنین.
‫مامان، مامان!
‫با پلیس تماس گرفتید.
‫توی مهدکودک‌مون دزد اومده. ‫زود یکی رو بفرستین.
‫پسرم هم اینجاست.
‫بله، یه چاقو داره.
‫[ ۲۷ اکتبر ۲۰۰۷ - ۹:۲۸ صبح ]
‫[ پنج روز قبل‌از قتل مِردیت ]
‫[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت چهارم: «عشق دوای هر دردی است»)
‫روایت‌ها قدرت زیادی دارن.
‫همیشه برامون منطقی به نظر می‌رسن.
‫پُر از شناخته‌ها و ناشناخته‌ها هستن.
‫آقای ناکس! آقای ناکس!
‫غافل‌گیری‌هایی دارن ‫که بی‌خبر از راه می‌رسن.
‫اتفاقات طی داستان، ‫پایان خوب یا بَدش رو توجیه می‌کنن.
‫آقای ناکس، دخترتون ‫از کجا آدم‌کُشی رو یاد گرفته؟
‫می‌دونستین دخترتون بعداز کُشتن مِردیت
‫رفته لباس‌زیر زنونه خریده؟
‫مشکل اینـه که واقعیت...
‫هرچقدر بی‌ارزش، ‫قابل‌پیش‌بینی و دردناک باشه
‫به‌اندازه‌ی داستان‌ها قدرت نداره.
‫اومدم اینجا که ‫پیش دخترم آماندا باشم...
‫اون بی‌گناهـه.
‫من هم مثل خونواده‌ی ‫مِردیت کِرچر می‌خوام عدالت اجرا بشه
‫و آماندا به خونه‌ش برگرده؛ ‫جایی که بهش تعلق داره.
‫خیلی ممنون.
‫این‌طوری بیشتر تشویق‌شون می‌کنه.
‫مگه چی‌کار کرد؟
‫مثلاً باهاشون چشم‌توچشم شد.
‫نمی‌آی؟
‫به ایتالیا خوش اومدی.
‫آره احتمالاً.
‫- پس خونه اینجاست. ‫- سلام، کورت.
‫- آره. ‫- چطوری، کریس؟
‫ای بابا. فکر می‌کردم ‫محکم‌تر دست بدی.
‫- کریس. ‫- شوخی می‌کنم بابا.
‫بعداز این‌همه سال، فکر کنم ‫اولین باره به هم دست می‌دیم.
‫جایی هست که بتونم
‫- وسایل شبم رو بذارم؟ ‫- آره .آره.
‫- هرجا خواستی، بذار. ‫- عع؟
‫کریس قراره فردا ‫برای کار برگرده آمریکا...
‫یه نوشیدنی سنگین می‌خوام.
‫عع... آبجو توی یخچال هست.
‫- نه، نمی‌خوره. ‫- شراب هم اونجاست.
‫- من... ‫- اگه مخلوط نباشه، نمی‌خوره.
‫من فقط نوشیدنی دخترونه می‌خورم.
‫البته آماندا این‌طوری می‌گه.
‫ببین، ترجیح می‌دم
‫با اون عوضی‌های بیرون حرف نزنی.
‫اتفاقاً باید حرف بزنیم.
‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه، ولی دارن
‫- حرف‌های بَدی درباره‌ی بچه‌مون می‌زنن. ‫- بله، می‌دونم.
‫- با یه شرکت روابط عمومی حرف زدم. ‫- چی؟
‫- چرا؟ ‫- گفتن کل ماجرا...
‫نیازی به اون‌ها نیست. ‫وکیل داریم.
‫باید به دنیا نشون بدیم ‫که دخترمون هیولا نیست...
‫یه خونواده داره که دوستش داره ‫و پشتش وایستاده.
‫بله، پشتش بودیم و هستیم.
‫باید صداش رو به مردم برسونیم، وگرنه
‫فقط حرف‌های اون لاشی‌ها ‫به گوش‌شون می‌رسه.
‫آره، ولی اون‌ها منطق حالی‌شون نیست.
‫پس باید ازشون استفاده کنیم تا صدامون
‫- به آدم‌های منطقی برسه! ‫- ببخشین که زیادی سرم شلوغ بوده
‫چون داشتم از دختر ‫آسیب‌دیده‌م مراقبت می‌کردم.
‫حالا حالش چطوره؟
‫می‌شناسیش دیگه.
‫هیچ‌وقت روحیه‌ش رو نمی‌بازه.
‫حوصله‌ش حسابی سر رفته.
‫- هرچی کتاب براش بردم، خوند. ‫- خیلی خوبـه که کتاب داره
‫ولی چیزهای واجب‌تر چی؟
‫غذا می‌خوره؟
‫- لباس مناسب داره؟ ‫- چطور؟
‫می‌خوای براش همبرگر بفرستی؟
‫یا خدا. ‫اینجا رو.
‫هم‌دستی جدید در قتل...
‫دانشجوی انگلیسی، مِردیت کِرچر...
‫هنوز جزئیات مشخص نشده، اما پلیس
‫طبق شواهد محکمی می‌گوید ‫رودی گیده در صحنه‌ی جُرم حضور داشته.
‫این خبر خوبیـه، نه؟
‫این خوبـه... ‫برای آماندا خبر خوبیـه...
‫ظاهراً روز بعداز قتل کِرچر
‫از ایتالیا فرار کرده...
‫- اومد. ازش بپرس. بپرس. ‫- باشه. آروم باش.
‫آماندا، مَردی به نام ‫رودی گیده می‌شناسی؟
‫رو... نه.
‫چطور مگه ؟ کیـه؟
‫سیاه‌پوست و قدبلند. ‫احتمالاً ساقیـه.
‫معروف به «بارون».
‫عع...
‫نه، نمی‌شناسم. ‫قضیه چیـه؟
‫اثرانگشت و دی‌ان‌ای اون ‫همه‌جای صحنه‌ی جُرم پیدا شده.
‫قاتل رو یپدا کردن؟
‫وای خدا!
‫یعنی... الان آزادم؟
‫- خب هنوز دستگیرش نکردن... ‫- نه هنوز.
‫پیداش می‌کنن، آماندا. ‫این خبر خیلی خوبیـه.
‫خبرِ خیلی...
‫- شگفت‌انگیز. ‫- خبر شگفت‌انگیزیـه.
‫- مگه نه؟ ‫- بله، شگفت‌انگیزه.
‫فقط کافیـه پیداش کنن.
‫[ ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷ - ۴:۳۴ بعدازظهر ]
‫[ ۱۸ روز از قتل مِردیت گذشته ]
‫سلام، رودی. ‫بارون...
‫صدام رو داری؟
‫آره.
‫کجایـی؟
‫از ایتالیا رفتم.
‫اونجا واسه‌م امن نیست.
‫آره داداش، نگرانت شدم.
‫کمکی ازم برمی‌آد؟ پول نمی‌خوای؟
‫می‌خوام.
‫من...
‫- آره، پول‌لازمـم. ‫- در خدمتـم، داداش.
‫ناسلامتی رفیقـیم.
‫پول رو کجا بفرستم؟
‫حرف‌هاشون حقیقت نداره.
‫یعنی می‌دونی قضیه چی بوده؟
‫اتفاقاً می‌خواستم به دختره کمک کنم.
‫وقتی اون اتفاق افتاد، ‫داشتم توی دست‌شویی می‌ریدم.
‫پس اونجا بودی؟
‫کی با تو بود؟ پاتریک؟
‫نه، پاتریک نبود.
‫سعی کردم دخالت کنم. ‫هر کار تونستم، کردم ولی...
‫نتونستم جلوی قضیه رو بگیرم.
‫داره دروغ می‌گه.
‫پس بذار کمکت کنم.
‫با خدمات وسترن یونیون ‫برات پول می‌فرستم.
‫فقط بگو کجایـی.
‫توی آلمانـم، شهر دوسلدورف.
‫ببین...
‫اون‌ها اشتباه می‌کنن.
‫آماندا اونجا نبود.
‫اصلاً ربطی به ماجرا نداره.
‫می‌گه ناکس اونجا نبوده.
‫شنیدم.
‫پس به کجا می‌رسیم، جینِروا؟
‫دی‌ان‌ای گیده روی روبالشی، ‫دستمال توالت، لیوان...
‫روی لباس، سینه‌بند...
‫- و داخل بدن مِردیت پیدا شده. ‫- عملاً کون‌مون پاره‌ست.
‫نه، این چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫از اول هم می‌دونستیم ‫قاتل هم‌دست داره.
‫سولچیتو، لومومبا، ناکس و حالا گیده.
‫آخه چرا باید بگه بقیه اونجا نبودن؟
‫داره ازشون محافظت می‌کنه.
‫مثل رفقای لومومبا که ‫الکی براش شهادت دادن.
‫والنتینا، دی‌ان‌ای لومومبا ‫توی صحنه‌ی جُرم نیست.
‫جینِروا، مگه دختره جلوی ‫خودت اسم یارو رو نیاورد؟
‫- درستـه. ‫- خب دیگه.
‫بچه‌های طبقه‌ی ‫پایین توی اظهارنامه‌شون
‫اسم «بارون» رو آوردن ‫ولی شما پیداش نکردین.
‫چون طرف از کشور فرار کرد!
‫پس ریده شده به همه‌چی!
‫بسـه! ‫بس کنین، دخترها!
‫بیاین پرونده رو مرور کنیم.
‫دی‌ان‌ای گیده.
‫اظهارنامه‌ی ناکس... ‫راستی دیگه من رو «دختر» صدا نزنی.
‫می‌دونیم که ورود ‫اجباری هم ساختگی بوده.
‫دی‌ان‌ای ناکس روی چاقوئـه...
‫چاقوی سولچیتو.
‫اظهارنامه‌ی ناکس موضوع اصلیـه.
‫چرا باید اسم ‫پاتریک لومومبا رو بیاره؟
‫چرا همچین داستانی سرهم کرد؟
‫شاید یارو واقعاً اونجا نبوده.
‫می‌خوام هرچه‌زودتر ‫این بارون برگرده ایتالیا.
‫ظاهراً طرف فراریـه.
‫فقط باید دعا کنیم که زود بگیرنش.
‫بعدش با اولین پرواز از اینجا می‌ریم.
‫خدایا... احساس می‌کنم ‫شاید آخرش یارو آشنا دربیاد...
‫قاتل رو می‌گی؟
‫آخه هرچی بیشتر بهش نگاه می‌کنم...
‫شاید با بچه‌های طبقه‌ی ‫پایین بسکتبال بازی می‌کرده.
‫البته اسمش رو نمی‌دونستم...
‫همه‌ش به این فکر می‌کنم ‫ممکن بود چه بلایی سرت بیاد...
‫از این وضع متنفرم.
‫به‌زودی دستگیرش می‌کنن ‫و قضیه تموم می‌شه.
‫دوست‌تون دارم.
‫ادای فیل‌ها رو دربیار.
‫بچه‌هایی که توی ‫زندان به دنیا اومدن...
‫با مامان‌شون حبس ابد رو می‌گذرونن ‫تا بالاخره ازشون جدا بشن.
‫ایشون کیـه؟
‫اسمش میناست.
‫چاو!
‫میناخوشگله!
‫بی‌گناهی از چهره‌شون معلوم بود.
‫و بی‌گناهی من هم داشت ثابت می‌شد.
‫چیزی به آزادی‌م نمونده بود.
‫ناکس!
‫چاو، مینا.
‫پاتریک!
‫پاتریک! پاتریک! ‫آماندا قراره آزاد بشه؟
‫پاتریک نمی‌خواد چیزی بگه؟
‫اشتباه بزرگی رخ داده.
‫و امروز جبران می‌شه.
‫موکل بنده، پاتریک لومومبا...
‫طبق شواهد بی‌گناه شناخته شده.
‫- نه بابا؟ یه‌جوری... ‫- هیس... ساکت باش...
‫امیدم اینـه که ایشون و خونواده‌شون ‫مجدداً توسط جامعه پذیرفته بشن
‫و آبروشون حفظ بشه.
‫در این لحظات...
‫بالاخره نوبت منـه.
‫مجرمان واقعی این جنایت ‫شنیع قراره محاکمه بشن.
‫پاتریک.
‫می‌خوام از دوست‌هام ‫و خونواده‌م تشکر کنم.
‫مخصوصاً از همسر و پسرم ‫که توی این ماجرا کنارم بودن.
‫هیچ‌وقت به آدمی که بودم، شک نکردن.
‫امیدوارم حق مِردیت مرحوم گرفته بشه.
‫و در آخر می‌خوام از کسانی تشکر کنم ‫که متوجه حقیقت بودن
‫و کاری کردن که به آزادی من منجر بشه.
‫اگه پاتریک بی‌گناهـه، ‫پس نتیجه‌ی تحقیقات چی می‌شه؟
‫- هیچی. ‫- تا جایی که می‌دونم، هیچی.
‫ولی این رو می‌دونم
‫نه.
‫پاتریک به‌خاطر شهادت دروغ ‫آماندا ناکس دستگیر شد.
‫و با دستگیری رودی گیده، ‫اون اشتباه هم جبران شده.
‫نه. نه...
‫و با اطمینان عرض می‌کنم
‫که قاتلان واقعی مِردیت کِرچر
‫به اشد مجازات محکوم خواهند شد.
‫تک‌تک‌شون.
‫[ ۹ سپتامبر ۲۰۰۷ - ۶:۱۸ عصر ]
‫[ ۵۴ روز قبل‌از قتل مِردیت ]
‫بارون!
‫برای من هم بریز.
‫باشه.
‫حاجی چرا بعداز ریدنت، آب نریختی؟
‫شرمنده. حواسم نبود.
‫اون خونواده‌ی پول‌دارت ‫هیچی بهت یاد ندادن؟
‫اگه از خونه بیرونم نمی‌کردن، ‫یاد می‌دادن.
‫- سلام. ‫- چاو.
‫- چاو! ‫- می‌شه بیایم داخل؟
‫صدامون بلند بود؟ شرمنده.
‫نه بابا... ولی بو رو فهمیدیم.
‫آهــا.
‫عع...
‫گفتیم شاید یه‌کم اضافه داشته باشین.
‫بله.
‫لائورا روز سختی داشته...
‫اون کیـه؟
‫اسمش آمانداست.
‫بالا زندگی می‌کنه. ‫ایتالیایی‌ش خوب نیست...
‫وگرنه سریع متوجه جذابیت من می‌شد.
‫چاو.
‫- چاو. ‫- چاو.
‫تو متولد ماه دسامبری.
‫همه‌ی دخترهای خوشگل متولد اون ماهـن.
‫ببخشین...
‫من... نمی‌فهمم.
‫حتماً بهش می‌گم. ‫ممنون.
‫- آخ، ببخشین. ‫- گرفتی؟
‫- ممنون. ‫- ایول.
‫- شب به‌خیر. ‫- چاو.
‫چاو، چاو، ممنون.
‫ممنون!
‫بالا زندگی می‌کنن؟
‫- همین بالا؟ ‫- آره، همین بالا.
‫پس می‌رم برگردونمشون.
‫بشین بابا!
‫بگیر بشین.
‫- جاکومو قبل‌از تو دست‌به‌کار شده. ‫- آفرین، پسر گُل.
‫- پس می‌رم سراغ اون یکی. ‫- داداش تو هنوز نمی‌تونی راست کنی.
‫لاشی.
‫- بچه‌بازی درنیار. ‫- می‌خوای این توپ رو بهت فرو کنم؟
‫دیدی گفتم، فیلو؟ ‫این حرکت جواب می‌ده.
‫کدوم حرکت؟
‫گفت اگه شما دوتا برین، ‫ازتون پول ماریجوانا رو نمی‌گیرن.
‫آخ!
‫نفهمیدم چی گفتی، ولی فکر کنم ‫دارین از ما سوءاستفاده می‌کنین.
‫شراب و پاستای مفت رو عشقـه.
‫- فیلو! ‫- شراب و پاستا.
‫شراب و پاستا.
‫به‌به!
‫هنوز آماده نیست، آماندا!
‫پوست‌واستخون آمریکایی.
‫به من غذا بدین.
‫گرسنه‌ام.
‫بااین‌که بازرس‌ها من...
‫رافائله و رودی رو مجرم می‌دونستن
‫اما رودی فقط از خودش اسم برد ‫و درخواست محاکمه‌ی فوری داد.
‫زودتر از ما و جداگانه محاکمه شد.
‫شما به جُرم قتل همراه‌با
‫تجاوز به مِردیت سوزانا کِرچر ‫گناهکار شناخته شدید.
‫به‌خاطر محاکمه‌ی سریعش، ‫حکم سبک‌تری گرفت
‫و مستقیم رفت زندان.
‫کسی نبود که بهش توهین کنه... ‫رسانه‌ای نبود که ازش بَد بگه...
‫و حالا بازرس‌ها می‌تونستن ‫با خیال راحت روی هدف اصلی‌شون...
‫یعنی من و رافائله تمرکز کنن.
‫رودی گیده حتی به‌اندازه‌ی ما
‫تحت بازجویی نبود و سؤال‌پیچ نشد
‫ولی من و رافائله یک سال رو ‫توی زندان گذروندیم.
‫توی این مدت، وکیل‌ها ‫خودشون رو آماده‌ی دادگاه کردن.
‫«هرزه»... «فاسد»... «فاحشه»...
‫این مارک فونتانا وصله‌های مادرش رو ‫به دختر من می‌چسبونه.
‫می‌دونم براتون سختـه، ‫ولی توجه نکنین. همه‌ش حرفـه.
‫این‌ها... نه، فقط حرف نیست.
‫این‌ها اسم‌هاییـه که ‫برای دخترمون گذاشتن.
‫هنوز خود مطلب رو نخوندیم.
‫- ببین چی نوشته... ‫- آقای ناکس. خانم مِلاس...
‫«مینینی می‌گوید کِرچر در نوعی ‫مراسم فرقه‌ای به قتل رسیده
‫که سه مظنون موردنظر تحت‌تأثیر ‫مواد مخدر و رابطه‌ی جنسی گروهی
‫با مضمون جشن هالووین...
‫مریلین مَنسون ‫و کمیک‌بوک‌های ژاپنی بودند.»
‫(مریلین مَنسون خواننده‌ی معروف موسیقی راک هست ‫که یه شیطان‌پرست در نظر گرفته می‌شه.)
‫- این چه کُسشعریـه دیگه؟ ‫- این‌ها همه‌ش ساختگیـه...
‫اصلاً ما چرا هنوز اینجایـیم؟
‫دی‌ان‌ای رودی گیده
‫- روی اون دختر بیچاره بوده. ‫- حتی خونش.
‫اثرانگشتش. ‫- همه‌جای اتاق لامصب بوده!
‫طرف سابقه‌ی دزدی، مواد مخدر
‫و تعرض به زن‌ها رو داره.
‫اون‌وقت هنوز دنبال دختر منـن؟
‫آخه دخترتون از خودش
‫- و پاتریک اسم برده... ‫- تحت فشار بوده.
‫یک ساعت بعدش اظهارنامه رو عوض کرد.
‫بهشون بگو قراره چی‌کار کنیم.
‫دارم سعی می‌کنم، لوچانو.
‫ببینید... نظریه‌ها دور از ذهن هستن
‫و داستان‌هاشون ساختگی‌ان. ‫خبرنگارها از پلیس یه‌چیزی می‌شنون
‫و می‌آن به مردم انتقال می‌دن.
‫برای همین لازمـه که...
‫باید ازشون دعوت کنیم که بیان.
‫بیان کجا؟
‫- به دادگاه؟ ‫- بله.
‫مشکل چیـه؟
‫شوخی‌تون گرفته؟ ‫چرا همچین کاری بکنیم؟
‫دوست ندارن خبرنگارها ‫توی دادگاه باشن.
‫متوجه نگرانی‌تون هستم، ‫ولی دیگه یه سال گذشته.
‫بگو خبرنگارها باید دختره رو ‫توی یه فضای امن ببینن.
‫بیشتر از یه سال گذشته... یه سال...
‫و خبرنگارها هنوز ‫با آماندا رودررو نشدن.
‫بذارین چهره‌ی بی‌گناهش رو ببینن.
‫پلیس توی اون بازجویی براش تله گذاشت
‫و عمداً هیچی رو ضبط نکرد
‫چون می‌دونستن براشون بَد می‌شه.
‫می‌خوایم این کار رو توی دادگاه ‫انجام بدیم تا این اتفاق نیُفته.
‫حقایق دست ماست.
‫بله.
‫و می‌تونیم باهاش ‫این مبارزه رو ببریم.
‫ولی مردم باید شاهد باشن.
‫[ ۱۶ ژانویه ۲۰۰۹ - ۵:۰۲ بامداد ]
‫[ روز اول دادگاه ]
‫جای من رو گرفتی.
‫که چی؟
‫پنج یورو باهات شرط می‌بندم که ‫توی این یه سال، ناکسی‌شیطونه چاق شده.
‫اگه چاق شده باشه که ‫همه می‌ریم خونه دیگه.
‫- آماندا! ما اینجایـیم! ‫- آماندا!
‫- ما اینجایـیم! ‫- نه، صبر کنین!
‫- تو رو خدا صبر کنین. ‫- دوستت داریم!
‫خوبـی؟ حالت خوبـه؟
‫موفق می‌شیم. خیالت راحت.
‫بلند شو. لطفاً بلند شو.
‫اجازه بدین یه‌سری چیزها رو روشن کنم.
‫آخه قراره ببینین که ‫دادگاه قتل ایتالیایی‌ها
‫خیلی خاص و متفاوتـه.
‫اول از همه، این بالا روی سکو
‫همیشه حداقل دو قاضی هست: ‫قاضی اصلی و دستیار.
‫نمی‌دونم نقش دستیار دقیقاً چیـه.
‫و بعدش شیش قاضی ثانویه ‫یا همون هیئت منصفه هست.
‫این‌ها آدم‌های معمولی هستن
‫که برخلاف دادگاه‌های ‫پیشرفته‌ی آمریکایی
‫قبل‌از دادگاه از بقیه جدا نمی‌شن ‫و اخبار رو از قبل دنبال می‌کنن.
‫درست عین بقیه.
‫ولی مهم‌ترین تفاوت دادگاه اینـه که
‫قراره محاکمه‌ی کیفری من
‫همراه‌با محاکمه‌ی مدنی اجرا بشه.
‫یعنی وکیل‌هام نه‌تنها باید
‫با بازرس‌های پرونده
‫که می‌خوان به من و رافائله ‫حبس ابد بدن، مقابله کنن
‫بلکه باید هم‌زمان با وکیل‌های پاتریک
‫وکیل‌های خونواده‌ی کِرچر
‫و وکیل صاحب خونه‌ی ‫دانشجویی درگیر بشن.
‫همه‌شون دنبال یه خسارت مالی هستن.
‫راستی یه‌چیز دیگه.
‫یادتونه که وقتی تحت شکنجه‌ی ‫روانی بودم، اظهاراتی دادم
‫و وکیلی همراهم نبود؟
‫گفتم اون شب توی خونه بودم و...
‫کار پاتریک بود!
‫دادگاه عالی قبلاً پذیرفته ‫که اظهارات ایشون
‫طی اون بازجویی پذیرفتنی نبوده.
‫ولی ظاهراً برای اتهام به ‫آقای لومومبا پذیرفتنی بوده.
‫صبر کنین. این یعنی چی؟
‫یعنی هیئت منصفه که هم‌زمان ‫خبر قتل و افترا رو شنیده بود
‫توقع داشت از یه گوش
‫اعتراف من به قتل مِردیت رو بشنوه
‫و از گوش دیگه برعکسش رو.
‫اگه همون موقع ‫این چیزها رو متوجه می‌شدم
‫حداقل می‌فهمیدم باید چی بگم.
‫و شاید می‌فهمیدم که ‫این توصیه به‌شدت اشتباهـه:
‫سعی کن خودت باشی.
‫از اولین برخوردتون با متهم‌ها بگین.
‫شما اولین افسری بودین ‫که سر صحنه رسیدین.
‫بفرمایین.
‫خانم ناکس و آقای سولچیتو ‫از همون اول رفتار عجیبی داشتن.
‫همه‌ش روی داستان ‫«ورود اجباری» تأکید می‌کردن.
‫همدیگه رو می‌بوسیدن ‫و روی زانوش می‌نشست.
‫حتی توی اداره ‫حرکات ژیمناستیک می‌زد.
‫شبی که اظهارنامه رو ثبت کرد؟
‫ما که باهاش مهربون بودیم.
‫آیا به نیازهای ایشون رسیدگی شد؟ ‫باهاشون بَدرفتاری شد؟
‫خیر. ببینید، بازجویی ‫پلیس‌ها کار پُرزحمتیـه.
‫ساعت‌ها طول می‌کِشه.
‫قطعاً ایشون خسته شده، ‫ولی ما هم شدیم.
‫ولی ایشون قبل‌از ‫اعتراف‌کردن مظنون نبودن...
‫تا این‌که گفتن ‫لومومبا رو آوردن به خونه‌شون.
‫شاهد نباید به اظهارنامه اشاره کنه...
‫جناب قاضی! ‫اشاره به اظهارنامه
‫که حین بازجویی گرفته شده، مجاز نیست!
‫اگه شما هم دخالت نکنین، ‫چه فایده داره؟
‫جناب قاضی، این افراد ‫دائما حرف شاهدان رو قطع می‌کنن.
‫شاهد می‌تونه بدون ‫دخالت دیگران ادامه بده.
‫متهم در موقعیت‌های دیگه‌ای گفته
‫که حین بازجویی بهش ‫ضربه‌ی فیزیکی وارد شده.
‫این حقیقت داره؟
‫خیر.
‫جناب قاضی، ظاهراً اداره‌ی پلیس ‫پروجا رو با پلیس گوانتانامو اشتباه گرفتن.
‫یک ساعت استراحت می‌کنیم.
‫رافائله؟
‫من اینجائـم.
‫چرا این بلا سرمون اومد؟
‫نمی‌فهم چرا پلیس ‫این‌قدر از ما بَدش می‌آد؟
‫چون لاشی‌ان.
‫آماندا... شبی که ‫ما رو از هم جدا کردن
‫خیلی اذیتم کردن
‫و ترسیده بودم...
‫- گیج شده بودم... ‫- می‌دونم.
‫- ولی من باید مراقبت می‌بودم. ‫- می‌دونم... می‌دونم...
‫یادتـه روزی که پای تلفن بودم
‫به بابات قول دادم که مراقبت باشم؟
‫ولی نتونستم.
‫- چرا، تونستی... ‫- نه، هیچ کاری نکردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫من هم معذرت می‌خوام.
‫ولی...
‫بالاخره که اینجایـیم.
‫با همـیم.
‫می‌خوام بگم که...
‫من کنارتـم.
‫من هم کنار توام.
‫درست همین‌جائـم.
‫آقای لومومبا.
‫بعداز این‌که آماندا، این زن شیطان‌صفت
‫شما رو متهم کرد
‫چه اتفاقی براتون افتاد؟
‫- جناب قاضی، دارن اسم می‌ذارن! ‫- این مجاز نیست!
‫جناب پاچلی، لطفاً رعایت کنین.
‫آقای لومومبا، بفرمایید.
‫من تا حالا هیچ کار ‫خلاف قانونی انجام ندادم.
‫ولی یه‌هو بهم گفتن ‫به جُرم تجاوز و قتل متهم شدم.
‫من رو از خونه‌م کشیدن بیرون.
‫سه روز بازداشت بودم.
‫نه با کسی حرف می‌زدم ‫و نه حتی می‌تونستم حموم کنم.
‫بعدش هم ۱۱ روز دیگه توی زندان بودم.
‫به یاد پدرم افتادم ‫که یه سیاست‌مدار بود.
‫نُه سالم که بود، دزدیده شد.
‫و تا امروز کسی نمی‌دونه کجاست.
‫به پسرم فکر می‌کردم که ‫قراره همچین چیزی رو تجربه کنه.
‫طی دوران بازداشت‌تون، ‫کافه رو هم مدیریت می‌کردین؟
‫بله.
‫بعداز آزادی‌تون، ‫دوباره کافه رو راه انداختین؟
‫بله، سعی کردم ولی مثل قبل نشد.
‫کافه سه ماه بدون مشتری بود.
‫مجبور بودم کرایه‌ش رو بدم.
‫ولی هیچی نداشتم. پس‌انداز هم نداشتم.
‫حرف مردم هم بود.
‫با خودشون می‌گفتن بین این‌همه کافه
‫چرا باید برن پیش کسی که ‫به جُرم قتل متهم شده؟
‫شغل من همین بود.
‫تازه یه مغازه زده بودم
‫و حالا نابود شد.
‫ممنون، آقای لومومبا.
‫خانم پورتون، شما ‫با مِردیت صمیمی بودین؟
‫دستگاه مترجم‌تون کار نمی‌کنه؟
‫نه، درستـه. فقط وضعیت ‫یه‌کم عجیبـه، ببخشید...
‫با مِردیت صمیمی بودم؟
‫بله، خیلی.
‫بله، توی سه ماهی که می‌شناختمش
‫با هم خیلی صمیمی بودیم.
‫از رابطه‌ی بین مِردیت ‫و خانم ناکس چی می‌دونین؟
‫رابطه‌شون خوب بود، ‫ولی یه‌چیزهایی هم بود
‫که مِردیت رو اذیت می‌کرد.
‫مثلاً چی؟
‫وقتی دست‌شویی شماره ۲ می‌کرد، ‫توالت رو خوب تمیز نمی‌کرد.
‫این چه حرفیـه؟ ‫چه ربطی داره؟
‫موقعیت‌های دیگه‌ای هم بود ‫که بین‌شون تنش ایجاد کنه؟
‫آماندا زیادی پُرانرژی بود ‫و برای من شخصیت عجیبی داشت.
‫اصلاً مثل مِردیت نبود.
‫یادمـه توی کلانتری ‫دوست‌مون تازه مُرده بود
‫و آماندا... بی‌احساس بود.
‫«بی‌احساس».
‫بله، خیلی خون‌سرد بود.
‫جناب قاضی، با اجازه‌تون...
‫این‌ها اظهارنامه‌های شماست، ‫خانم پورتون
‫که در دوم، سوم ‫و پنجم نوامبر ثبت شده.
‫این فرمایشات‌تون توی ‫اظهارنامه‌هایی نوشته شده
‫که بعداز دستگیری ایشون بوده.
‫- این یعنی چی، جناب قاضی؟ ‫- لطفاً بشینید، آقای دالا وِدووا.
‫پس شاید وقتی اخبار ‫آماندا رو توی تلویزیون دیدین
‫و از این جنایت شنیعی که ‫بهش متهم شده باخبر شدین
‫نگاه متفاوتی به قضایا پیدا کردین.
‫- مسخره‌ست! ‫- بشینید!
‫ایشون توی شوک بوده
‫ولی از نگاه شما «بی‌احساس» ‫و «خون‌سرد» بوده؟
‫نه‌خیر، هم اون‌موقع ‫و هم الان نظرم همین بوده.
‫می‌شه برگردم سر سؤالاتم؟
‫لطفاً ادامه بدید، خانم پورتون.
‫خب کجا بودیم؟
‫آیا مورد دیگه‌ای بین مِردیت ‫و ناکس یادتون هست؟
‫آماندا درباره‌ی روابط ‫جنسی‌ش به همه می‌گفت.
‫روابط زیادی هم بوده.
‫حتی یه کیف لوازم ‫آرایش رو توی دست‌شویی
‫عمداً باز می‌ذاشت تا ویبراتور ‫صورتی‌ش و کاندوم‌ها دیده بشه.
‫در معرض عموم می‌ذاشته.
‫شاید همین مِردیت رو معذب کرده.
‫خیلی اذیت می‌شد.
‫یکی از ویژگی‌های جالب ‫دیگه‌ی دادگاه‌های ایتالیایی
‫بیانیه‌های یه‌هویی متهمـه.
‫می‌خوام صحبت کنم.
‫مطمئنـی؟
‫این اولین باره که ‫قراره حرف‌هات رو بشنون.
‫عع...
‫موکلم قصد صحبت داره.
‫بفرمایید، خانم ناکس.
‫سلام، جناب قاضی.
‫عجب... عع...
‫می‌خوام یه موضوع رو روشن کنم...
‫درباره‌ی این کیف لوازم آرایش.
‫کیفی که احتمالاً هنوز ‫توی دست‌شویی بازه.
‫من یه ویبراتور داشتم.
‫یکی از دوست‌هام ‫قبل‌از این‌که بیام ایتالیا
‫محض شوخی بهم هدیه داد.
‫یه خرگوش صورتی کوچیکـه...
‫این‌قدره...
‫این‌قدر؟
‫حدوداً ۱۰ سانتی‌متر.
‫آخه می‌خوایم ثبت کنیم...
‫که این‌طور.
‫می‌خواستم این هم بگم که...
‫من بی‌گناهـم.
‫و مطمئنـم حقیقت مشخص می‌شه.
‫همه‌چی به نتیجه می‌رسه.
‫ممنون.
‫دوستان صمیمی مِردیت ‫برای شهادت حاضر شدن
‫تا از شخصیت بی‌احساس ‫آماندا ناکس بگن.
‫دوست صمیمی مِردیت ‫گفته اون و ناکسی‌شیطونه
‫سر موضوعات شخصی اختلاف داشتن.
‫مثلاً توالت مشترک‌شون رو ‫تمیز نگه نمی‌داشته.
‫«بی‌بندوباری ناکس ‫موجب آزار مِردیت می‌شد...»
‫نه، بنویس «ناکسی‌شیطونه گستاخانه کاندوم ‫و اسباب‌بازی جنسی خود را رونمایی می‌کرد...»
‫بهتر از انتظارمون پیش رفت.
‫مشخصـه که بی‌بندوباره
‫و اعترافاتش هم در ملأعام پخش شده.
‫ولی باید نشون بدیم که ‫داشتن جُرمش رو مخفی می‌کردن.
‫کثافت!
‫- ترسیدم، لائورا! ‫- ببخشین.
‫ارواح عمه‌ت.
‫چرا منتظرم نموندی؟
‫گفتم بعداز کار تنها نرو خونه.
‫خب هوا تاریک شد. ‫تو هم نیومدی.
‫درگیر بودم.
‫چیزه...
‫شنیدم دخترهای ‫انگلیسی از آماندا بَد گفتن.
‫از ویبراتورش گفتن.
‫حالم رو به هم زدن.
‫حتی پلیس هم بهش امون نداد.
‫می‌گن توی کلانتری ‫حرکات ژیمناستیک می‌زده.
‫پشتک می‌زده... ‫روی دستش می‌چرخیده...
‫چرخش دستی زده؟
‫دختره‌ی دیوانه چرا این کار رو کرده؟
‫می‌دونستم دختره روانیـه.
‫نه، فیلو. ‫تو دوستش داشتی.
‫- مطمئنـی؟ ‫- بله.
‫از بعضی اخلاق‌هاش بَدت می‌اومد
‫ولی دوستش داشتی و تو رو می‌خندوند.
‫دو روز بعداز قتل مِردیت، ‫باهاش شام خوردیم.
‫حتی بغلش کردی.
‫برنامه گذاشتیم ‫دوباره با هم زندگی کنیم.
‫یادم نمی‌آد.
‫چرا یادم نیست؟
‫اصلاً یادم نمی‌آد.
‫دیگه نمی‌دونم چه نظری دارم، لائورا.
‫دخترهای انگلیسی رفیقم نبودن. ‫عیب نداره.
‫این‌که زیادی پُرانرژی هستم ‫هم مهم نیست.
‫ولی این‌که گفتن ‫مِردیت ازم ناراحت بوده...
‫ببین، آماندا.
‫اون‌ها توی واقعی رو نمی‌بینن.
‫چیزی رو می‌بینن که ازش می‌ترسن.
‫چجوری بهشون بفهمونم ‫که من اون آدم نیستم؟
‫متأسفانه من هیچ‌وقت ‫بازاریابی بلد نبودم.
‫از ته دل باهاشون حرف بزن!
‫باشه؟
‫[ ۱۴ فوریه ۲۰۰۹ - ۹:۱۶ صبح ]
‫[ عشق دوای هر دردی‌ست ]
‫آهای، آشغال روانی!
‫اینجا رو ببین، روانی!
‫خجالت‌آوره. باید یه هیولا باشی ‫که همچین کاری بکنی.
‫پوشیدن همچین لباسی ‫و اون کارها شرم‌آوره.
‫داره شهر ما رو مسخره می‌کنه.
‫کشورمون رو مسخره می‌کنه. ‫اون خونواده‌ی داغ‌دار رو مسخره می‌کنه.
‫دیدین چه رفتاری داشت؟ ‫انگار که...
‫مردم ایتالیا دیگه رسماً ‫بهش می‌گن «پوتانا» (فاحشه).
‫به نظرتون چرا همچین لقبی گرفته؟
‫ما وکیلیـم، ‫نه متخصص روابط عمومی و رسانه.
‫بهم گفت شما ازش ‫خواستین مثل خودش باشه.
‫آماندا همون‌طوریش مثل خُل‌وچل‌هاست. ‫دیوونه‌ایـن؟
‫خجالت بِکش، کریس.
‫- چی گفت؟ ‫- می‌گه احمقـیم.
‫همین مونده توی دفتر خودم ‫بهم توهین بشه. من کارهای مهم‌تری دارم.
‫- ناراحتش کردم؟ ‫- کسی قرار نیست به آماندا
‫توضیح بده که توی دادگاه چی‌کار کنه؟
‫مثلاً چی بپوشه و چی نگه؟
‫مثلاً مامان‌باباشـن.
‫فکر نمی‌کردیم لازم باشه ‫این‌ها رو توضیح بدیم.
‫تازه ما تا حالا همچین
‫پرونده‌ی جنجالی‌ای نداشتیم
‫که نگاه مردم بهش این‌قدر منفی باشه.
‫هیچ‌وقت نداشتیم.
‫شخصاً توی کل ایتالیا
‫یه وکیل نمی‌شناسم...
‫خودت گفتی که باید ‫بیاریمشون توی دادگاه.
‫خب اون‌موقع بهترین کار همون بود.
‫اون هیچ‌وقت نمی‌فهمه.
‫ازش می‌خواین یه آدم دیگه باشه.
‫می‌خواین محبوب مردم بشه؟ ‫نمی‌شه، چون لج‌بازه.
‫همیشه توی بَدترین شرایط می‌خنده.
‫جور دیگه‌ای هم می‌تونه دَووم بیاره؟
‫ای خدا.
‫قراره علیه من شهادت بده؟
‫آره. کاملاً طبیعیـه.
‫نه، اون رفیقمـه... اون...
‫می‌دونم.
‫خانم رومانلی؟
‫حال‌تون خوبـه، خانم رومانلی؟
‫بله. بله.
‫دوباره می‌پرسم.
‫عادت‌های شخصی خانم ناکس
‫توی خونه بقیه رو اذیت می‌کرد؟
‫بله خب.
‫بعضی‌وقت‌ها کارهای خونه رو می‌پیچوند
‫و من و لائورا ‫به‌جاش تمیزکاری می‌کردیم.
‫می‌دونستین خانم ناکس ‫حشیش مصرف می‌کنه؟
‫بله.
‫و رافائله هم همین‌طور، درستـه؟
‫به نظرتون مصرف‌کننده‌ی ‫جدی بودن یا خیر؟
‫فکر نکنم معتادش بوده باشن...
‫شما هم شریک بودین؟
‫راستش...
‫یه‌بار این اشتباه رو کردم.
‫این چه وضعیـه؟
‫می‌دونین کی برای ‫خانم ناکس مواد تهیه می‌کرد؟
‫رودی گیده بوده؟
‫جناب قاضی، اجازه بدید.
‫هیچ‌گونه ارتباطی بین آماندا
‫و آقای گیده تابه‌حال ثبت نشده.
‫سؤال مرتبط بپرسین، دکتر مینینی.
‫داشتین می‌گفتین که نسبت به ‫خانم ناکس حس عجیبی داشتین.
‫نگران نباش.
‫- آخه اون دوستمـه. ‫- می‌دونم.
‫بله.
‫بهش حس عجیبی داشتم. ‫مخصوصاً بعداز ماجرای قتل.
‫بعداز قتل از من و لائورا خواست
‫که باز با هم هم‌خونه بشیم.
‫من هم گفتم «بذار ببینم چی می‌شه».
‫واقعاً نمی‌خواستم.
‫درست نبود.
‫و درباره‌ی خونه‌ی قبلی‌تون، ‫یعنی ویا دلا پرگولا ۷...
‫وقتی قبل‌از قتل از خونه خارج شدین
‫پنجره‌ی اتاق‌تون رو بستین؟
‫بله.
‫نه، درست یادم نیست.
‫نظرتون از همون اول ‫درباره‌ی قتل چی بود؟
‫گفتین «چیزی از اتاقم دزدیده نشده»...
‫- «گوشواره‌های طلایی‌م سر جاشـه». ‫- درستـه.
‫پس...
‫در واقع کسی از پنجره وارد خونه نشده.
‫قاتل از اون سمت نیومده.
‫پس بفرمایید موقع رفتن...
‫پنجره رو بستین؟
‫- تو دوستش داشتی. ‫- مطمئنـی؟
‫تکرار می‌کنم.
‫وقتی شب قتل از اونجا رفتین
‫پنجره بسته بود؟
‫ناکسی‌شیطونه...
‫ساحره‌ی آمریکایی.
‫بستم. پنجره رو بستم.
‫پس ورود اجباری صحنه‌سازی بوده.
‫ممنون.
‫اتاق پنجره‌ی شما.
‫وضعیت پنجره قبل‌از ‫ورود قاتل چطور بود؟
‫جناب قاضی، هنوز تأیید نشده ‫که ورودی در کار بوده.
‫ورود اجباری فرضی*
‫قدیمی بود.
‫و وقتی بسته می‌شد، بسته می‌موند؟
‫نه، امنیتی نداشت.
‫آها، امنیت نداشت.
‫پس اگه پنجره رو ببندین، ممکنـه...
‫توی یه شب طوفانی در ماه نوامبر...
‫خودبه‌خود باز بشه؟
‫و امکان بازشدن پنجره رو ‫مثلاً با یه سنگ، راحت‌تر کنه؟
‫ببخشین، این چه سؤالیـه؟ ‫من کارآگاه که نیستم.
‫فقط چیزی که دیدم رو یادمـه ‫و احساس ترسی که داشتم.
‫جناب قاضی، موکلم می‌خواد صحبت کنه.
‫بفرمایید، خانم ناکس.
‫ممنون، جناب قاضی.
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫این‌روزها که چنین ‫شهادت‌هایی رو می‌شنوم...
‫حقیقتاً متأسف می‌شم که ‫چنین اغراقی توی گفته‌ها صورت می‌گیره.
‫مثلاً همین ماجرای تمیزکاری خونه...
‫به‌شدت اغراق‌آمیز بیان شد.
‫درستـه که با دخترها جروبحث می‌کردم، ‫ولی با هم مشکلی نداشتیم.
‫همیشه رابطه‌م با این افراد خوب بوده.
‫عع...
‫می‌خواستم همین رو بگم، ‫چون حس خیلی بَدی دارم.
‫عذر می‌خوام، آخه...
‫واقعاً این‌طور نبود.
‫فکر کردم دیانا هم می‌آد.
‫بهش گفتم بیاد...
‫ولی گفتم توی ماشین بمونه. ‫می‌خواستم تنهایی ازت چیزی بپرسم.
‫ببین، می‌دونم از این ‫چیزها خوشت نمی‌آد.
‫ولی می‌خوام...
‫باید کاری کنیم مردم ‫تو رو جور دیگه‌ای ببینن.
‫- این رو... ‫- من به خدا اعتقاد ندارم، مامان.
‫اون‌وقت این می‌شه دروغ.
‫به نظرت اگه بفهمن، ‫بابتش دهنم رو سرویس نمی‌کنن؟
‫من.. همچین آدمی نیستم.
‫من آدمی که اون‌ها می‌گن، نیستم.
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫نمی‌دونم ازم چی می‌خوای...
‫می‌خوای چی باشم؟ ‫می‌خوای چجوری باشم؟
‫- عزیزم، من... ‫- رفیق خودم رفت اونجا...
‫جلوی همه... ‫اگه درباره‌ی من
‫این‌طوری فکر می‌کنه... ‫دیگه چه امیدی دارم؟
‫- می‌خوام داستانش رو به گوش بقیه برسونم. ‫- آهای!
‫مزاحمش نشو، آشغال!
‫یه دخترم رو نابود کردین، بس نبود؟
‫آره؟
‫به‌اندازه‌ی کافی ‫از ما پول درنیاوردی؟
‫خانم، دخترتون به قتل متهم شده.
‫کار من اینـه که داستان ‫جذاب برای مردم تعریف کنم.
‫نه، از نظر تو جذابـه.
‫خودت تصمیم می‌گیری که ‫چی جذابـه و به خورد مردم می‌دی.
‫دخترهای خوشگل... سکس... قتل...
‫پس اون مرتیکه‌ای که ‫واقعاً مِردیت رو کُشته چی؟
‫چرا درباره‌ی اون نمی‌نویسی، آشغال؟
‫رودی گیده سابقه‌ی دزدی داشت.
‫فقط دی‌ان‌ای اون روی بدن ‫مِردیت و توی اتاقش بود.
‫چطوری مردم حتی به این فکر نکردن
‫که شاید تنهایی ‫این کار رو انجام داده؟
‫[ ۱ نوامبر ۲۰۰۷ - شب قتل مِردیت ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]