آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...‏
دوباره ورودتون رو به پادکستم، خوشامد می‌گم...‏
جایی که از جستجو برای یافتن پسر بیگانه‌یاب، رابرت، صحبت می‌کنم.‏
آفرین، معاون.‏
همهٔ این ماجراها به هم ربط دارن.‏
مانتید ممکنه هنوز زنده باشه.‏
تو نمی‌تونی منو بکشی،‏ ولی من می‌تونم.‏
لروی کوچولو چطوره؟
کم کم داره مثل یه رقاص حرفه‌ای، لگد می‌زنه.‏
تصمیم گرفتم الکل رو کنار بذارم و یه حلقهٔ الکی‌های گمنام پیدا کردم.‏
الان که بچه در امانه، می‌خوام...‏
واقعیت رو به بن و کیت بگم.‏
تو بابای خودت رو کشتی تا نجاتم بدی.‏
عجیبش نکن.‏
این دیگه چه...‏
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
سلام.‏
انگار باید جمع کنم برم.‏
اونجا راحتی؟
شرمنده، جولز،‏ تو نمی‌تونی باهام بیای.‏
ولی خیلی میزبان خوبی بودی.‏
‫« ترجمه از صاحب » ‫::. t.me/saheb .::
انسان‌ها از تغییر خوش‌شون نمیاد.‏
با عدم تغییر در زندگی‌شون احساس راحتی می‌کنن.‏
گمونم اینکه ببینی پسرت یه بیگانه رو بغل کرده...‏
واسه آدم‌ها «راحت» محسوب نمی‌شه.‏
می‌شه این مجسمهٔ پدرِ مرده رو بپوشونی؟
بهم حالت تهوع دست می‌ده.‏
به جنازهٔ پدرم که خودم الان کشتمش، بی‌احترامی نکن.‏
ممنون که دوباره شکل انسان شدی.‏
تحملش سخت بود.‏
خیلی راحت بود.‏
به راحتی پوشیدن یه کت...‏
یه کت با شونه‌های پهن و موهای عالی...‏
و نوک سینه‌هایی مثل سکه‌های طلای اسپانیایی.‏
خب، ممنون که گند زدی به تصورمون از تاریخ و نوک سینه.‏
خب الان دیگه فهمیدین من فضایی‌ام.‏
و خیلی هم باهم فرق نداریم.‏
حالا برین بیرون.‏
باید بابامو تیکه تیکه کنم...‏
باهاش کنار دریاچه یه باغچه سنگی درست کنم.‏
عجله نکن.‏
هنوز چند تا سؤال داریم.‏
یعنی واقعاً رفتی فضا؟ باحال بود؟
چیزی یاد گرفتی یا...‏
به‌نظر این سؤال رو توی راه هم می‌شه بپرسی.‏
چرا یه جوری ازش می‌پرسی انگار...‏
از طرف مدرسه رفته اردو؟
اون از سیاره خارج شده.‏
کلاً 10 دقیقه اونجا بودم.‏
وقتی هم که برگشتم ریش درآوردم...‏
‏- چون به یکی از توپ‌های (بیضه) هری دست زدم.‏ ‏- می‌دونستم.‏
چی؟
توپ فلزی.‏
یه تکنولوژی فضاییه که...‏
وقتی گم شدم ازش کمک می‌گیرم.‏
و این الان گفت «می‌دونستم»؟
جداً فکر کردی من بچه‌ت رو بیضه‌مالی می‌کنم؟
من از اوناش نیستم.‏
گرایشم به پرنده‌هاست.‏
اون چیز دیگه چه کوفتیه؟
این پسرمه!‏
من به پسر تو نمی‌گم چیز.‏
اون بهم می‌گه سنجاب کچل...‏
صورتی، بچه موش، مکسی نوار بهداشتی.‏
دیگه نری سراغ گوشی!‏
اینجا چخبره؟
بچه فضایی اینجاست؟
اوهوم.‏
آخوندک فضایی هم داریم...‏
‏- چرا که نه؟ ‏- ...‏ روی زمین؟
چطور تونستی اینا رو از ما مخفی کنی؟
آره.‏
رفیق، با خودت نگفتی به ما بگی...‏
دکتر شهر فضاییه؟
اون داروی «اَدرال» تجویز می‌کنه...‏
ولی بعضی‌وقتا نه.‏
بهتون گفتم.‏
ولی شما بهم گفتین قاطی کردم و قصد دارین...‏
منو بفرستین مدرسه کودکان استثنایی جورجیا.‏
واقعاً مدرسه خوبی بود.‏
اوهوم.‏
اسب هم داشتن.‏
درسته.‏
کسی قهوه نمی‌خواد؟
پی‌پی آویزون؟
اوه، این لقب هم به پسرتون دادم.‏
لینا، منم.‏
من راست می‌گفتم که جولز فضاییه، خب؟
می‌شه وقتی این پیغام رو شنیدی بهم زنگ بزنی؟
و اینم بدون که کلیتوس چون دلش برات تنگ شده...‏
داره می‌گوزه، خب؟
خبری ازش گرفتی؟
اون فکر می‌کنه من دیوونه‌م.‏
یعنی، من چند ساعت نشستم تو ماشین، واسه پاییدن یه زن...‏
بعد اون رفته بیرون سیگار بکشه و منم یه گلوله زدم تو شکمش...‏
بعد منم که دیوونه‌م؟
من هنوز نتونستم هضم کنم که با یه مانتید...‏
نوشیدنی سفارش دادم،‏ بعد اون گذاشته من حساب کنم.‏
عجب هـ-ر-ز-ه-ای.‏ می‌دونی چیه؟
اون یه قاتله.‏
بدون سانسور می‌گم هرزه.‏
یه ماشین فرستادی خونهٔ لینا؟
آره، حواس‌شون بهش هست.‏
خونهٔ جولز هم گشتن، چیزی پیدا نکردن.‏
اون رفته.‏
باید این قضیه رو تمومش کنیم.‏
جشن «روزهای خاطره‌انگیز معدن»‏ پس‌فردا برگزار می‌شه.‏
انگار این مانتید برنامه داره...‏
تبدیلش کنه به یه رستوران سلف‌سرویس...‏
که منم جزو مخلفاتش‌ام.‏
من یه بروکلی شل و وارفته نیستم.‏
بی‌خیال، من یه سیب‌زمینی تنوری خفنم با کلی بیکن اضافه!‏
لعنت.‏
حالا دلم می‌خواد یه چیزی به خوشمزگی خودم بخورم.‏
پس دروغ گفتی که هری فضایی نیست.‏
اون موقع فضایی نبود.‏
زندگی من بالا پایین زیاد داشته.‏
سلام.‏
باید حرف بزنیم.‏
چرا آدم‌ها انقدر جوک‌های «تق تق» دار می‌گن...‏
در حالی که خودشون هیچ‌وقت در نمی‌زنن؟
ماشین‌تون رو بیرون دیدیم.‏
با هم وقت می‌گذرونین؟
درسته.‏
ما خانواده‌ای هستیم که با دکتر شهر وقت می‌گذرونه...‏
که از قضا یه فضاییه!‏
یادت بیاد تو روان‌درمانی بهت چی گفتم.‏
وارد فضای شاد مغزت شو.‏
اونا منو دیدن که بعد از کشتن بابام...‏
مکس رو با ظاهر بیگانه‌م بغل کردم.‏
جنازه‌ش زیر پتوئه.‏
بعد از اینکه اون استوانه از لای پاهاش افتاد و شکست...‏
انرژی بیگانه‌م رو پس گرفتم.‏
عجب روز بزرگی.‏
معمولاً این‌همه اطلاعات سخته هضم بشه...‏
اما ناراحت‌کننده‌ست که اینا برام اصلاً ناراحت‌کننده نیست.‏
هوم.‏
می‌دونی چی واقعاً ناراحت‌کننده‌ست؟
اینکه این‌همه مدت شما دوتا...‏
از بچه‌مون خبر داشتین و به ما نگفتین.‏
برای همین اینجاییم.‏
تصمیم گرفتیم بالاخره همه‌چی رو بهتون بگیم.‏
فقط اومده بودیم اول به هری بگیم.‏
ولی شما همینجا بودین و اون بهتون گفت...‏
پس یه تیر و دو نشون.‏
واقعاً انتظار داری باور کنم؟
کیت مخفی نگه داشتن این از تو...‏
برای من شکنجه بود.‏
اوه، ببخشید.‏
متأسفم که دروغ گفتن به ما درباره بچه‌مون...‏
انقدر برات سخت بوده.‏
چی‌کار می‌تونم بکنم که دردت رو کم کنم؟
گوش کن، می‌دونم این ماجرا به کل ناراحت کننده‌ست...‏
ولی دارسی این اواخر خیلی تحت فشار بوده.‏
چیزی نیست.‏
مشکلی نیست.‏
من الان دیگه پاکم.‏
پاکی؟
خب این عالیه.‏
آره، مرسی.‏
عضو یه حلقهٔ ترک اعتیاد شدم، پس...‏
اوه، من... ببخشید، فکر کردم منظورت اینه...‏
همین الان پاکی.‏
یعنی فکر می‌کنی من همیشه مستم؟
رو لیوان قهوه‌ت نوشته «وقت شرابه».‏
‏- خودت اونو کادو دادی!‏ ‏- اوه، آره.‏
چرا باید واسه دیدن دنیا، پیشنس رو ترک کنم...‏
اونم وقتی تمام هیجانی که لازم دارم همینجاست؟
می‌دونم ناراحتی...‏
ولی ما فقط سعی داشتیم از دیزی محافظت کنیم.‏
واسه بچه‌م اسم گذاشتی؟
تو می‌خواستی از پیشنس بری بدون اینکه به من بگی؟
چی؟ نه.‏
فقط یه حرفیه که بابام پیش کشید.‏
ببینین، بن، کیت، عذر می‌خوام، خب؟
قسم می‌خورم می‌خواستیم بهتون بگیم، ولی خطرناک بود.‏
خاکستری‌ها شما رو زیر نظر داشتن، خب؟
و هری گفت...‏
آره، معلومه.‏
هری که ظاهراً یه بیگانه‌ست،‏ یه جوری تصمیم می‌گیره انگار...‏
صلاح خانوادهٔ ما رو بهتر از همه می‌دونه.‏
ولی حدس بزن چی شده‌؟ این‌طور نیست.‏
این هری بود که...‏
خاکستری‌ها رو راضی کرد بچه‌تون رو ول کنن.‏
اون رسماً خودش رو گرو گذاشت.‏
و پدر خودشو کشت تا منو نجات بده.‏
در ضمن یه سیخ شومینهٔ عالی رو برای این کار خراب کردم.‏
خب، با وجود همهٔ فداکاری‌هاتون...‏
واقعاً خوشحال می‌شم اگه از این به بعد...‏
خانوادهٔ منو تنها بذارین.‏
شمائین که تو خونهٔ من هستین.‏
جدی می‌گم، خب؟
چطوره به کلانتر مایک زنگ بزنیم؟
ببینیم نظر اون چیه.‏
شما نمی‌تونین به کسی بگین،‏ مخصوصاً مایک و لیو.‏
هری سعی داره جلوی مانتید رو بگیره.‏
فقط همینو کم داریم مایک و لیو مانعش بشن.‏
متأسفم.‏
نه، نمی‌تونم به مایک دروغ بگم.‏
اون همیشه می‌فهمه.‏
نمی‌تونم تو چشماش نگاه کنم.‏
می‌شد چشمات رو دربیارم، ولی سیخ شومینه‌م...‏
تو جنازهٔ بابام گیر کرده.‏
بن، سلام.‏
باید حرف بزنیم.‏
ای!‏
صدامو نشنیدی؟
‏- گفتم باید حرف بزنیم.‏ ‏- همم.‏
دیشب با مانتید رودررو شدم.‏
همم.‏
فکر می‌کنم می‌تونه ذهن بخونه و تغییر شکل بده.‏
و حدس بزن به کی تبدیل شده؟
جولز گاردنر.‏
می‌دونستم.‏
می‌دونی، همون لحظه‌ای که دوست‌دخترم رو دزدید، فهمیدم هیولاست.‏
نه، نه، این که جولز نیست.‏
این مانتیده.‏
جولز واقعی احتمالاً مرده.‏
آره، خب، همه انتخاب‌هایی داریم.‏
چت شده، ها؟
چرا هی ازم رو برمی‌گردونی؟
آه، نمی‌دونم چی می‌گی.‏
چیزی نشده.‏
باشه، اگه چیزی نیست، چرا نمی‌تونی تو چشمام نگاه کنی و اینو بگی؟
نمی‌خوام از اختلاف قدرتم سوءاستفاده کنم.‏
خب، چطور می‌تونه اختلاف قدرتی وجود داشته باشه، وقتی اختلافی نیست.‏
فقط قدرت خالیه،‏ و متعلق هم به منه.‏
قدرت از من پخش می‌شه.‏
تو فقط یه رئیس صوری هستی.‏
اشتباه می‌کنی، می‌دونی؟
من بودجه‌ها رو تأیید می‌کنم، اعلان صادر می‌کنم.‏
هر سال برندهٔ جشنواره چیلی با نظر من انتخاب می‌شه.‏
و شعار جدید شهر رو من ساختم:‏ شهر کوچیک، قلب‌های بزرگ.‏
می‌دونی، قطعاً منم که این شهر رو می‌چرخونم.‏
خوبه.‏
پس جشن روزهای خاطره‌انگیز معدن رو لغو کن.‏
ها؟
چی؟
این غیرممکنه.‏
تمام هتل‌های شهر رزرو شدن.‏
حتی همونی که مانتید سر یکی رو اونجا خورد؟
باید از شورای شهر درخواست کنم...‏
که تا هفته بعد جلسه ندارن.‏
اما... بی‌خیال.‏
یه لحظه صبر کن.‏
می‌دونی، به‌عنوان شهردار، از هر سلاحی توی دسترسم برای محافظت از مردم شهر استفاده می‌کنم.‏
آها، یعنی همون بلندگو و اون چکش گنده‌ای که باهاش جلسات رو شروع می‌کنی.‏
گنده نیست.‏
تناسب داره با بلوک چکش.‏
آره، حتماً.‏
خب، بیا امیدوار باشیم شعار جدید شهر تبدیل نشه به...‏
شهر کوچیک، قبرستون شلوغ.‏
خب، نمی‌شه، چون انتخاب شعار با نظر منه.‏
آدما نباید از تغییر بترسن.‏
باید یاد بگیرن خودشون رو وفق بدن...‏
همون‌طور که من وقتی انرژی بیگانه‌م رو از دست دادم...‏
و اون وقتی که توی غذاخوری پای تموم شد...‏
گریه نکردم.‏
فقط رفتم دنبال مردی که...‏
آخرین تیکه پای رو سفارش داده بود...‏
یه یادداشت گذاشتم روی ماشینش که نوشته بود: «پای خوک».‏
وای.‏
اینا چیه؟
پدرت راست می‌گفت.‏
باید دنیا رو ببینیم.‏
اینا چند تا شهریه که...‏
می‌تونیم بعد از ترک پیشنس بهش سفر کنیم.‏
نیویورک سیتی، دیترویت، نیوهِیون.‏
اوه، فهمیدم.‏
فقط شهرهای پیتزا رو آوردی؟
شیکاگو، ظرف پای.‏
اوه، هری.‏
بهت که گفتم.‏
این نظر بابام بود.‏
من قصد ندارم پیشنس رو ترک کنم.‏
و اگه هم برم، تنهایی می‌رم.‏
تنها؟
چطور می‌تونی بدون من بری؟
اگه من به سیاره‌م می‌رفتم، تو رو با خودم می‌بردم.‏
منم اون‌وقت می‌مردم چون برای نفس کشیدن به اکسیژن نیاز دارم.‏
در عوض باهم می‌بودیم.‏
حرفم رو پس می‌گیرم.‏
از تغییر متنفرم.‏
یه خبر داغ دارم که حتماً می‌خوای بشنوی.‏
مایک گفت مانتید خودش رو بهش نشون داده...‏
به شکل جولز گاردنر.‏
این بده.‏
اگه مانتید بدونه هویتش لو رفته...‏
یه میزبان جدید پیدا می‌کنه.‏
به کمکت نیاز دارم.‏
خب، فکر می‌کردم اینو بگی...‏
می‌دونی، به‌عنوان شهردار این شهر کوچیک...‏
قدرت انجام خیلی کارها رو دارم.‏
نمی‌خوام که مرکز خرید افتتاح کنم.‏
منظورم مکس بود.‏
به یکی نیاز دارم که بتونه بیگانه‌ها رو ببینه.‏
مکس نه، فراموشش کن.‏
بهش احتیاج نداری.‏
من مهارت‌های خودم رو دارم.‏
مثل چی؟
می‌تونم مکعب روبیک رو زیر دو دقیقه حل کنم.‏
به هیچ دردم نمی‌خوری.‏
من مکس رو می‌خوام.‏
اون پسر منه و خط قرمزه.‏
هاهاها!‏
این همون شجاعت ظاهری قدیمیه.‏
یه مکانیزم دفاعی برای پنهان کردن ترس از ناتوانی، به‌عنوان یه پدر.‏
نه.‏
منو روان‌کاوی نکن، باشه؟
تو حتی یه دکتر واقعی هم نیستی و راستی...‏
منتظرم پولم رو بابت تمام جلسات درمانی پس بگیرم.‏
اگه نذاری از مکس استفاده کنم...‏
به زنت می‌گم تو اون خواب سکسی ترسناک...‏
با دبرا، منشیِ پیرزنت بودی.‏
خواب سکسی نبود.‏
من لخت بودم، ولی اون لباس داشت.‏
قضیهٔ خال‌هاش چی بود؟
گفتی شبیه بیسکویت شکلاتی بود...‏
و گرسنه بودی...‏
واسه همین شیر رو آوردی.‏
ای آدم مریض و بدجنس.‏
محرمانگی پزشک و بیمار چی می‌شه؟
تو خودت گفتی که من دکتر واقعی نیستم.‏
نیستی.‏
پس بهتره مکس رو فراموش کنی.‏
نمی‌ذارم از پسر من استفاده کنی...‏
برای شکار یه مانتید خطرناک.‏
این مخالفت نشونهٔ رشده.‏
بالاخره داری خودتو اثبات می‌کنی.‏
یعنی این پیشرفت فوق‌العاده‌ست.‏
خب، ممنون.‏
پولش رو موقع رفتن حساب کن.‏
وای، اینو ببین.‏
قربان، بهتره اینو ببینی.‏
این رو با دوربین مخفی گرفتم که گذاشته بودم...‏
تو محل شکار مانتید.‏
آستا وسط ناکجا‌آباد چی‌کار می‌کنه؟
و اون کیه که باهاشه؟
اگه مانتید اونجا فعال بوده، پس هرکی که هست.‏
به نظر می‌رسه داره سعی می‌کنه قضیه رو بپوشونه.‏
آره، ولی این هیچ منطقی نداره.‏
چرا آستا باید بخواد به اون هیولا کمک کنه؟
شاید قضیه کمک به مانتید نباشه.‏
شاید داره سعی می‌کنه از اون کسی که باهاشه محافظت کنه.‏
از چی محافظتش کنه؟
از اینکه لو بره.‏
چون انسان نیست؟
یعنی این موجود غیرانسانی کیه؟
سلام.‏
چی می‌تونم براتون بیارم، ملوان؟
یادت باشه، فقط چون من نمی‌خورم...‏
به این معنی نیست که تو نتونی بخوری.‏
یکی باید اینجا رو سرپا نگه داره.‏
هوم.‏
نه، من چیزی نمی‌خوام.‏
فقط خواستم یه کم از هری فاصله بگیرم چون...‏
مدام به‌خاطر این ایدهٔ رفتنم از شهر، کولی‌بازی درمیاره.‏
اوه.‏
چرا؟
مگه واقعاً قراره بری؟
می‌دونم.‏
احمقانه‌ست.‏
کاملاً.‏
ولی چرا احمقانه‌ست؟
چون جای تو اینجاست، می‌دونی؟
و هر بار که من رفتم، تنها چیزی که همیشه ازش مطمئن بودم...‏
این بود که وقتی برگردم تو اینجایی.‏
تو هیچ‌وقت نمی‌ری.‏
آره، من این‌جوری‌ام.‏
ولی می‌دونی، اگه برم...‏
مگه قراره همه‌چیز به هم بریزه؟
زندگی ادامه پیدا می‌کنه.‏
وایستا.‏
داری... داری واقعاً به رفتن فکر می‌کنی، یعنی...‏
یعنی جدی؟
نه، نمی‌گم که دارم می‌رم.‏
فقط نمی‌دونم...‏
گاهی با خودم فکر می‌کنم اون بیرون چه چیزایی هست.‏
اوه، نه، نه.‏
اوه، نه.‏
اوه، تو رو خدا.‏
اوه، من جایی نمی‌رم، قول می‌دم.‏
خدای من، عزیزم، ببخشید.‏
جدی می‌گم، دارس.‏
من نمی‌رم.‏
باشه.‏
اوه.‏
اوه، هری.‏
چی بیارم برات؟
هیچی من از کسی که پیشنهاد داده آستا باید از پیشنس بره، چیزی نمی‌گیرم.‏
بد شد چون یه پای سیب تازه همین الان از فر اومد بیرون.‏
مهم نیست.‏
باشه.‏
یادداشتت رو دیدم.‏
دفعه بعد شاید بهتر باشه پاکتی که روش نوشته ‏«خیلی محرمانه»‏ توی صندوق پست من نذاری.‏
باشه، باشه.‏
من به کمک مکس برای کشتن مانتید نیاز دارم،‏ باید دعوتش کنی فردا به جشنواره بیاد.‏
نمی‌تونم.‏
از وقتی والدینش قضیهٔ تو رو فهمیدن.‏
به‌ندرت می‌ذارن از جلوی چشمشون دور بشه.‏
خب می‌تونه یواشکی بیاد بیرون.‏
بهش بگو، الان دیگه علاقه‌ت بهش بیشتر از یه دوسته.‏
یه چیز دیگه نداری بپوشی؟
یه چیزی که روش نوشته باشه،‏ حس می‌کنم احمقم؟
این یه سناریوی تهوع‌آوره...‏
و تو به مکس نیاز نداری.‏
من دارم روی یه اسپری ضد مانتید ارگانیک و حلال کار می‌کنم.‏
اینم فرمولش.‏
خیلی خوشحالم که انرژی بیگانم برگشته...‏
بدون اون اینو نمی‌فهمیدم...‏
و باید قبول می‌کردم که دختر روسری‌به‌سر از من باهوش‌تره.‏
خوبی؟
ها؟
آره، خوبم.‏
فقط...‏
این بد نیست.‏
با چند تا عنصر اضافه می‌تونم عملی‌ش کنم.‏
از اونجایی که آستا در حال استراحته،‏ با احترام تو دفترش منتظرش می‌مونیم.‏
در حالی که تو وسایلش می‌گردیم دنبال سرنخ.‏
اینو ببین.‏
‏«آستای عزیز، لطفاً این گل‌های زمینی رو به‌عنوان نشانهٔ عشق بی‌پایانم قبول کن...‏
با احترام، جوزف»‏
آستا همونیه که جوزف عاشقش بوده.‏
اول که داشت تو محل شکار مانتید یه چیزی دفن می‌کرد.‏
الانم با یه بیگانه قرار می‌ذاره؟
این مشکوکه، با یه «اس» بزرگ و یه «اس» کوچیک.‏
تو دفتر من چی‌کار می‌کنین؟
چطوره ما چند تا سؤال بپرسیم؟
ما تو دوربین دیدیم که با یکی تو جنگل بودی و هر دوتاتون بیل دست‌تون بود.‏
این که سؤال نیست.‏
جملهٔ خبریه.‏
این کارت هم از جوزف پیدا کردیم.‏ کسی که دنبالشیم.‏
نه که بخوام گیر بدم، ولی باز هم سؤال نیست.‏
روحم هم خبر نداره این «جوزف» کیه.‏
اون پلیس خوشتیپی نیست که بهت پیشنهاد ازدواج داد؟
پس تو و جوزف توی این عکس هستین.‏
فکر کنم من باید کارای سخت رو اینجا انجام بدم.‏
آیا این تو و جوزف هستین توی عکس، علامت سؤال.‏
باشه، آره، اون جوزفه که با منه.‏
با اون بیل‌ها چی‌کار می‌کردین؟
داشتیم یه باغچهٔ عمومی می‌زدیم.‏
چی می‌کاشتین؟
شلغم.‏
باشه، منطقیه.‏
می‌شه توی کلرادو تو آوریل شلغم کاشت.‏
از کود معجزه‌آسا استفاده کردین؟
کود کمپوست.‏
ارگانیکه و برای سبزیجات ریشه‌‌ای بهتره.‏
این نکتهٔ خوبیه.‏
من به‌جاش یه ماهی مرده می‌ذارم زیر خاک.‏
اینو از انیمیشن «اسنوپی» یاد گرفتم،‏ قسمت ویژهٔ روز شکرگذاری.‏
شاید بهتره باشه بعداً دربارهٔ باغبانی حرف بزنین، علامت سؤال.‏
امیدوارم راستشو گفته باشی نه فقط چون رفیقیم، بلکه چون ما پلیسیم.‏
باورش می‌کنی؟
کاملاً.‏
شلغم محصول فصل سرده می‌تونه یخ‌زدگی سبک رو تحمل کنه.‏
اون نه،‏ حرفش دربارهٔ جوزف.‏
قطعاً نه.‏
خیلی سریع فروختش.‏ داره از یکی دیگه محافظت می‌کنه.‏
ولی کی؟
کسی که مدت‌هاست اینجاست کسی که همهٔ وقتش رو با اون می‌گذرونه.‏
یادت میاد قبلاً مکس گفت...‏
دکتر جدید شهر یه بیگانه‌ست و تو...‏
تهدیدش کردی میندازیش زندان؟
حروم‌زاده.‏
دکتر جدید شهره.‏
اون یه بیگانه‌ست.‏
حروم‌زاده‌تر.‏
لعنتی باورم نمی‌شه تمام مدت...‏
درست جلوی چشم‌هامون بوده.‏
معاون، یه نفس عمیق بکش.‏
این بوی موفقیته.‏
یا فقط بوی جوهر ماژیکه.‏
اونم هست.‏
احتمالاً بهتره پنجره رو باز کنیم.‏
دارسی.‏
می‌تونم بیام تو؟
آره.‏
زیاد طول نمی‌کشه.‏
مشکلی نیست.‏
همین الان بلا رو خوابوندم.‏
بلا؟
براش اسم گذاشتی.‏
آره.‏
ایزابلا رز.‏
اسم مادربزرگم بود.‏
اوه، قشنگه.‏
خیلی بهتر از دیزیه.‏
کی دیگه این روزها اسمش دیزیه؟
سگ خاله‌م.‏
عالیه.‏
برای سگ خیلی بهتره تا یه بچهٔ...‏ فضایی.‏
مخفی نگه داشتن...‏ بلا...‏
برای محافظت از تو و اون بود، قسم می‌خورم.‏
ولی این باعث توجیه کارم نمی‌شه و...‏
ببین، اون شب کلاً شب سختی بود.‏
حالم گرفته بود و آسیب دیده بودم، ولی می‌دونم تو توی یه موقعیت غیرممکن بودی.‏
تو دوست منی و می‌دونم از پسش برمیایم.‏
آره.‏
اوه، یه چیزی می‌خوام نشونت بدم.‏
خب.‏
این اولین لبخندشه.‏
این منم که دارم حمومش می‌کنم.‏
اینم وقتی که داره موهامو می‌کشه.‏
از قرمز خوشش میاد.‏
نمی‌دونم چرا.‏
اینم که وقتی گوزید خندید.‏
یا شاید من گوزیدم، نمی‌دونم.‏
مهم اینه که می‌دونه گوزیدن بامزه‌ست.‏
می‌دونی چیه؟
امروز یه کم کار دارم.‏
شاید الان وقت مناسبی نباشه.‏
چی شد الان؟
من کاری کردم؟
نه، فقط نمی‌خوام الان باهات حرف بزنم.‏
فکر کردم آشتی کردیم.‏
موضوع ربطی به تو نداره.‏
خب همه‌چی خوب بود و یهو ناراحتی...‏
پس معلومه ربط داره به من.‏
به‌خاطر اینه که فهمیدی از نظر من بلا اسم مسخره‌ایه؟
ببین.‏
فقط ناراحتم از چیزهایی که از دست دادم، خب؟
و الان توانشو ندارم که باعث بشم تو حال خودتو بهتر کنی، پس لطفاً برو.‏
شیمی علم تغییره.‏
کافیه فقط یه ماده رو کم‌ و زیاد کنی...‏
و همه‌چیز ممکنه از کنترل خارج بشه.‏
دوستی هم همین‌طوریه.‏
رفتن آستا از پیشنس مثل یه کاتالیست عمل می‌کنه.‏
و تعادل رابطۀ ما رو سریع به‌هم می‌زنه.‏
مثل این فرمول که ممکنه الان منفجر بشه.‏
بهتره خوراکی‌ها رو جابه‌جا کنم.‏
هری!‏
هری.‏
مایک و لیو همین الان تو درمونگاه بودن.‏
ما رو توی دوربین ردگیری دیدن وقتی داشتیم می‌رفتیم...‏
تا مانتید رو از زیر خاک دربیاریم.‏
صورت تو توی عکس معلوم نبود،‏ منم هویتت رو لو ندادم.‏
ولی طولی نمی‌کشه تا بفهمن.‏
من به کمک تو احتیاج ندارم و اشکالی نداره از این شهر بری.‏
برام مهم نیست چون یه دوست جدید پیدا کردم.‏
آستای کوچولو، می‌تونی اون بیکر رو بدی بهم؟
مرسی.‏
ما دوست نیستیم.‏
ما فقط در حال همکاری هستیم.‏
من از پیشنس نمی‌رم، خب؟
من جی رو دارم، می‌دونی، دارسی و بابام...‏
زندگیم اینجاست.‏
کلی اسم شنیدم، به‌جز اسم خودم.‏
اشکالی نداره چون من الان آستای کوچولو رو دارم...‏
اون از تو جوون‌تره، پس از نظر آماری...‏
بیشتر از آستای پیر زنده می‌مونه.‏
باشه.‏
با آستای کوچولوت خوش بگذرون.‏
ببخشید، از تو ناراحت نیستم.‏
فکر می‌کنی نمی‌دونم؟
سلام، من رابرت هستم.‏
من پسرِ پیتر باخم.‏
می‌دونم.‏
پادکستت رو شنیدم.‏
انتظار نداشتم اسمم رو بشنوم.‏
از وقتی پدرم مرد، انتظار نداشتم کسی دنبال من باشه.‏
بهتره بشینی.‏
یه چیزی هست که باید بدونی.‏
پدرت زنده‌ست.‏
نه، نه...‏ این ممکن نیست.‏
خودم دیدم که مرد.‏
خوب، دولت زنده‌ش کرده.‏
با احیای قلبی یا...‏
بیشتر شبیه داستان فرانکشتاین.‏
نمیتونم باهاش تماس بگیرم،‏ ولی به محض اینکه ازش خبری بشه...‏
بهش میگم تو اینجایی.‏
خیلی خوشحال می‌شه.‏
اوه...‏ این باور کردنی نیست.‏
تا اون موقع،‏ می‌تونی منو بندازی زندان؟
چی؟
چرا همچین چیزی می‌خوای؟
فکر کنم یکی دنبالمه.‏
می‌دونم خیلی سختی کشیدی.‏
ولی قول می‌دم ازت محافظت کنم.‏
سلف‌سرویس؟
چالش پذیرفته شد.‏
مارک، معتاد به الکل.‏
ممنون دینا که دعوتم کردی صحبت کنم.‏
تاریخ ترک من 24 ژوئن 1997 بود.‏
یه حامی دارم.‏
و خودم هم حامی دیگرانم.‏
و مهم‌تر از همه، یه قدرت برتر دارم که بهش می‌گم خدا.‏
همه‌مون بالا و پایین‌ها رو می‌شناسیم...‏
مواد و الکل تقریباً همه‌چیز رو ازم گرفتن.‏
ولی حالا می‌تونم تو آینه نگاه کنم و بگم دوستت دارم.‏
بهت افتخار می‌کنم.‏
و همین دیشب، رفتم توی تخت خوابیدم...‏
بدون اینکه بحث کنم که می‌خوام زنده بمونم یا نه.‏
فقط مثل یه انسان خوابیدم.‏
یکی رو دیدم که از تابلوی ایست رد شد و خیلی عصبانی شدم.‏
بعد یهو فهمیدم...‏
خودم همین کار رو می‌کردم.‏
همیشه مست رانندگی می‌کردم و بچه‌م عقب ماشین بود.‏
کیسی هستم.‏
بهترین اسکی‌باز مدرسه‌م بودم.‏
حامی مالی داشتم، همه‌چیز عالی بود.‏
از تیم اخراج شدم.‏
بورسیه‌م رو از دست دادم و مجبور شدم بیام اینجا.‏
می‌دونم که باید پاک بمونم.‏
می‌دونم خطاکار خودم هستم.‏
ولی چی می‌شه که همین‌طور پاک بمونم...‏
و هیچ‌وقت به وضعیت قبلم برنگردم.‏
سانی، معتاد به الکل.‏
هفتهٔ بعد می‌شه 11 سال که ترک کردم.‏
ووو!‏
اخیراً یه نفر رو به‌عنوان حامی جدیدم گرفتم و خیلی با هم جور شدیم.‏
فکر می‌کردم رابطهٔ خوبی داریم، حرف می‌زدیم...‏
همدیگه رو می‌دیدیم، سر می‌زدیم...‏
ولی بعدش کنار کشید.‏
بهش زنگ زدم و پیغام گذاشتم.‏
خبری نشد.‏
اگه اون آدم سابق بودم می‌رفتم سراغش که درستش کنم.‏
می‌خواستم همون کسی باشم که نجاتش می‌ده.‏
ولی بعد فهمیدم این کار یعنی ربط دادن مسیر یکی دیگه به خودم.‏
قبلاً این راه رو رفتم.‏
خوب نیست.‏
همه‌چیز همیشه دربارهٔ من نیست.‏
پس آره، امروز یه‌کم ناراحتم ولی اینجام.‏
این خودش خیلی فوق‌العاده‌ست.‏
یه قهوه‌ای طلاییِ زیبا.‏
خیلی خوبه.‏
سلام.‏
جمعیت خوبی اومده، نه؟
به‌نظر می‌رسه به همه خوش می‌گذره.‏
آره، درست مثل بچه‌هایی که توی قلعه‌بادی بیرونن...‏
قبل از اینکه یه باد شدید طناب ایمنی رو قطع کنه...‏
و تیمی کوچولو بشه بادبادک.‏
باید لغوش می‌کردیم.‏
خب، بهت گفتم دیگه دیر شده بود، نگفتم؟
علاوه بر این، نمی‌خوایم همه توی ترس زندگی کنن.‏
من که نگران نیستم.‏
بعدازظهر بخیر دوستان،‏ و خوش اومدین به جشنوارهٔ...‏
‏«روزهای خاطره‌انگیز معدن» پیشنس.‏
از جشن لذت ببرید.‏
ولی یادتون باشه، دههٔ 1800 دورهٔ خطرناکی بود.‏
پس خوش بگذرونین،‏ با همسایه‌هاتون بخندین، ولی اینم یادتون باشه...‏
اونا ممکنه بخوان شما رو بکشن.‏
هی، کجا بودی؟ ازت کمک می‌خوام.‏
منو نگاه کن.‏
شبیه یه ناگت خوشمزه شدم که آب از دهنت راه بندازه؟
نمی‌دونم دقیقاً می‌خوای به چی برسی...‏
ولی دارم معذب می‌شم.‏
مانتید جولز گفت میاد سراغ من، خب...‏
واسه همین 500 بار اَبروهام رو بالا پایین کردم تا سرم عرق کنه...‏
و مادهٔ جذب جنس مخالف ترشح کنه.‏
منو بو کن.‏
می‌بینی؟
مانتید نمی‌تونه جلوی این مقاومت کنه.‏
این چیزی نیست جز اصول علمی.‏
می‌تونه اصول خزعبل هم باشه.‏
باید این مانتید رو از جمعیت دور کنم.‏
با خودم گفتم حالا که من طعمه‌م...‏
سعی کنم بکشونمش توی معدن...‏
تا کسی آسیب نبینه.‏
بیا، اینو ببین.‏
کنار ورودی جنوبی یه راهرو هست که...‏
یه آسانسور محفظه‌دار داره، خب؟
درست کنارش یک سیم برق بیرون‌زده هست.‏
حالا، من یک اهرم گذاشتم درست کنار آسانسور.‏
پس وقتی مانتید اومد داخل...‏
من اهرم رو بین سیم برق...‏
و قفسه قرار می‌دم.‏
این جریان برق باید حسابی اون حشرهٔ عوضی رو کباب کنه.‏
حالا فقط باید مانتید رو پیدا کنیم.‏
آره، خب، اگه دکتر وی، بیگانه باشه...‏
اون به مانتید وصله،‏ پس فقط اونو زیر نظر می‌گیریم...‏
منتظر می‌مونیم تا با هم ارتباط برقرار کنن.‏
از کجا می‌دونی اونا به هم وصلن؟
بی‌خیال.‏
احتمال اینکه دوتا بیگانه تو یه شهر باشن...‏
و همدیگه رو نشناسن چقدره؟
یه کم نژادپرستانه نیست که فرض کنیم همه بیگانه‌ها...‏
همدیگه رو می‌شناسن؟
معلومه که نژادپرستانه نیست.‏
اونا انسان نیستن.‏
چطور ممکنه نژادپرستانه باشه وقتی اونا حتی...‏
جزئی از نژاد برتر نیستن؟
این دیگه چه کوفتیه؟
چرا داره به من نگاه می‌کنه؟
من نگاه‌کننده‌ام.‏ اون نگاه‌شونده.‏
نگاه‌کننده‌ها نگاه می‌کنن.‏
نگاه‌شونده‌ها نگاه می‌شن.‏
اگه انسان بود، اینو می‌دونست.‏
بیگانهٔ احمق.‏
اوه، آره.‏
اوه، جدی؟
فکر کنم از تلاش برای دزدیدن بهترین دوستم خسته شدی...‏
واسه همین، به جاش گفتی لباسم رو بدزدی.‏
جودی، من وقت این حرفا رو ندارم.‏
اوه، جودی کیه؟ نه، نه.‏
من بیدی هنشاو هستم،‏ اولین زن معدن‌چی پیشنس.‏
من هر سال همین لباس رو می‌پوشم...‏
و داستان بیدی هنشاو رو برای جشنواره تعریف می‌کنم...‏
و می‌دونم که تو اینو می‌دونی چون پارسال...‏
یه گوجه پرت کردی سمتم.‏
اصلاً شورت گونی‌باف پوشیدی؟
آره، همین فکرو می‌کردم.‏
چرا زل زدی به کلانتر؟
چون مانتید داره شکارش می‌کنه...‏
و وقتی ظاهر شد و حمله کرد...‏
من با اسپری ضد مانتیدم، حمله می‌کنم.‏
منظورت اسپری منه؟
وقتی تیم حقوقی من قرارداد رو بررسی کرد...‏
سر مالکیتش به توافق می‌رسیم.‏
سلام. خب.‏
نقشه چیه اینجا؟
چطوری می‌خوای مانتید رو بکشی...‏
با این همه آدم دور و برت؟
آستا کوچولو، می‌شه لطفاً به این خبرنگارِ مسافر زمان بگی...‏
که دوست بدیه و من باهاش حرف نمی‌زنم؟
آستا کوچولو، می‌شه به این بچه فضایی بگی...‏
قهر کردن رو تموم کنه چون ما کارای مهم‌تری داریم؟
من حاضر نیستم جزئی از این مثلث ناکارآمد باشم.‏
می‌دونی، شاید یه دوست واقعی هر تصمیمی که دوستش بگیره...‏
ازش حمایت می‌کنه،‏ چون چه بدونم...‏
فقط می‌خواد دوستش خوشحال باشه.‏
بله، یا شاید دوست واقعی ولت نمی‌کنه...‏
اونم بعد از اینکه یه سفر به شهرهای پیتزایی برای آینده‌ش...‏
برنامه‌ریزی کردی.‏
‏- آه...‏ ‏- امـم، بچه‌ها.‏
کلانتر مایک کجا رفت؟
این تقصیر توئه چون حواس منو پرت کردی.‏
و الانم پیتزا می‌خوام.‏
من نمی‌دونم چش شده.‏
بهش گفتم اصلاً برنامه‌ای برای ترک شهر ندارم.‏
می‌فهمم.‏
دنبال رویا رفتن آسون نیست.‏
من قدم به ناشناخته‌های بزرگ گذاشتم.‏
اونجا سخته.‏
باشه، اینو مد نظر قرار می‌دم.‏
فعلاً، ما یه نقشه واقعی می‌خوایم.‏
هری یه نقشه کشیده.‏
داره از کلانتر مایک به عنوان طعمه استفاده می‌کنه.‏
بعد وقتی مانتید دنبالش رفت...‏
می‌خواد با اسپری من بزنه نابودش کنه.‏
مایک هری رو تحت نظر داره؟
هری هم دنبال مایکه؟
مسخره‌ست.‏
هی، بچه، خبر داری این غرفه‌ها...‏
پماد عرق‌سوز دارن یا نه؟
این خیلی نامردیه.‏
سحر تو جشنواره‌ست،‏ داره به هری کمک می‌کنه مانتید رو بکشه.‏
و من دارم همراه مامانم و...‏
خواهر کوچولوی فضایی‌م می‌رم خرید.‏
لطفاً این‌جوری صداش نکن،‏ یا بچهٔ ماه یا سالی سفینه‌ای.‏
عقده‌ای می‌شه.‏
من تنها کسی هستم که واقعاً می‌تونه موجودات فضایی رو ببینه.‏
تنها کاریه که خوب بلدم.‏
بهت گفتم...‏
من و بابات ریسک نمی‌کنیم که یه وقت بلایی سرت بیاد.‏
هیچ اتفاقی واسم نمی‌افته.‏
من محافظ دارم.‏
این دیگه چه کوفتیه؟
این یه تیزره که می‌تونه به فضایی‌ها شوک بده.‏
خب، دیگه کافیه، فهمیدی؟
دیگه خبری از شکار فضایی نیست.‏
تنبیه شدی.‏
حسابی تنبیه شدی،‏ از هر چیزی.‏
پرش کنم؟
سلام.‏
بله.‏
و می‌شه لطفاً باد لاستیک‌ها رو هم چک کنین؟
‏- آره.‏ ‏- خیلی ممنون.‏
مکس؟
مکس!‏
جولز؟
اینجایی؟
چند باری بهت زنگ زدم.‏
خب، خب، خب...‏
ها ها، ببین کی داره التماس‌کنان برمی‌گرده.‏
من واسه گوشت اومدم، نه صاحب گوشت.‏
سرخ‌کرده در روغن شناور همیشه از کینه بهتره.‏
من تو رو می‌شناسم.‏
رازت فاش شد.‏
راز تو فاش شد.‏
تو یه فضایی هستی.‏
تو کابوس می‌بینی که یه هیولای کاپ‌کیک...‏
می‌خواد باسنتو گاز بگیره.‏
هی، گمشو.‏
من اینو تو روان‌درمانی بهت گفتم.‏
نمی‌تونی این مزخرفاتو تو مکان عمومی بگی.‏
معاون، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
فکر کردم قرار گذاشتیم جدا شیم.‏
می‌دونم، ولی آستا منو گرفت، و راستش...‏
از اون چیزی که ظاهرش نشون می‌ده، قوی‌تره.‏
خب، حالا که همه‌تون اینجایین...‏
اون روز که از من در مورد...‏
اون شخص تو عکس پرسیدین...‏
خب، اون جوزف نبود...‏
هری بود.‏
و وقتشه که با این روبه‌رو بشین...‏
هری... یه فضاییه.‏
‏- می‌دونن.‏ ‏- می‌دونیم.‏
‏- خودمون فهمیدیم.‏ ‏- چی؟
ولی ممنون که تأیید کردی با یه فضایی...‏
مشکوک‌حال می‌گردی.‏
مشکوک؟
مثل هیولای کاپ‌کیکی؟
دهن وامونده رو ببند، لعنتی.‏
اوه، ساکت شو.‏
هری خیلی چیزاست، خب؟
اون رو مخه و خودخواهه،‏ و به راحتی...‏
حواسش با ران بوقلمون پرت می‌شه.‏
ولی مشکوک نیست.‏
اون موجود فضایی خیلی خوبیه،‏ و قدرت‌های خیلی خفنی داره.‏
شما دو تا فقط باید خودتون رو جمع کنین و با هم کار کنین.‏
حالا، اگه اجازه بدین،‏ من باید برم...‏
داستان بیدی هنشاو رو تعریف کنم.‏
فقط محض شفاف‌سازی،‏ من هنوز بهت اعتماد ندارم.‏
و معمولاً با یه همکار کار نمی‌کنم.‏
درسته، چون من فقط معاون حمایت عاطفی‌شم.‏
کیت؟
دارسی، جداً وقت ندارم.‏
یه لحظه بیشتر کار ندارم.‏
راجع‌به عکس‌ها...‏
الان می‌فهمم که هدفم کمک به تو نبود.‏
هدف خودم بودم.‏
فکر کنم عادت دارم همه چیز رو به خودم ربط بدم.‏
اون موقع متوجه نبودم، ولی...‏
الان می‌فهمم.‏
پس اگه نمی‌خوای من دور و برت باشم،‏ درک می‌کنم.‏
ولی فقط بدون که من پشتت هستم.‏
به‌خاطر خودت، هر جور که می‌خواد به‌نظر بیاد.‏
می‌تونی مواظبش باشی؟
من باید برم مکس رو پیدا کنم،‏ و باید بذارمش...‏
پیش کسی که بهش اعتماد دارم.‏
آره، البته.‏
سلام.‏
هی...‏
اگه زود برنگشتم،‏ این کلید خونه‌مه.‏
اوه، خودم کلید دارم.‏
درسته.‏
ممنون.‏
سلام، ایزابلا.‏
سلام، بلا.‏
هی، بل.‏
چطوری، بل؟
شاید بهتره یه اسم مستعار یا چیزی برات بذاریم.‏
دیزی چطوره؟ آره.‏
به مامانت نگو.‏
تا حالا حس کردی دنیا داره تو رو به چالش می‌کشه تا یه حرکتی کنی؟
انگار که هر قدم رو به جلو به معنی مبارزه‌ست...‏
و هر قدم رو به عقب یعنی تسلیم.‏
برای من، بیدی هنشاو، دنیا این شکلی بود.‏ وقتی وسایل اندکم رو...‏
جمع کردم و تو دهه 1800 به سمت پیشنس رفتم.‏
من یه بیوه بودم با دو تا بچه،‏ که تنها خونه‌ای که می‌شناختم رو...‏
پشت سر گذاشتم.‏
تمام امیدم یه باریکه نور بود که شاید یه چیز بهتر...‏
اون بیرون منتظرم باشه.‏
و وقتی به پیشنس رسیدم،‏ چیز زیادی پیدا نکردم.‏
اما یه راه پیدا کردم.‏
من یه معدن‌چی شدم،‏ اولین زن معدن‌چی اگه کامل بگم.‏
نمی‌دونم بیدی قبل از رفتن احساس ترس می‌کرد یا نه.‏
حتماً کرده، درسته؟
شاید حس می‌کرد گیر افتاده،‏ از ترس سر جاش مونده...‏
نمی‌دونست چی بیرون منتظرشه.‏
کسی چه می‌دونه که آیا اصلاً مطمئن بود...‏
انتخاب درست چیه.‏
ولی اون یه انتخاب کرد.‏
و نذاشت تا ابد اسیر بمونه.‏
فکر کنم این چیزیه که واقعاً مهمه.‏
جودی!‏
پس یه انگشت نورانی داری...‏
و می‌تونی با ذهنت اجسام رو شناور کنی...‏
یا فقط ای‌تی اینو بلده؟
این توهین‌آمیزه.‏
خوبه منم بپرسم، همهٔ کلانترها...‏
یه نشان و اسلحه دارن یا نه؟
داریم.‏
اوه.‏
خب، انگشت من فقط این کارو می‌کنه.‏
این یکی هم این کارو.‏
گوش کن، وقتی مانتید رو کشوندیم داخل معدن...‏
و داخل آسانسور، قراره...‏
با برق بسوزونیمش، خب؟
اگه شهر رو نجات بدیم، شاید...‏
یه مجسمه از ما تو میدون شهر گذاشتن.‏
ترجیح من یه میدون یادبود با شعلهٔ ابدیه.‏
نه، نه.‏ شعله زیادی جلفه.‏
در ضمن، خاموش می‌شه.‏ ولی مجسمه...‏
مجسمه تا ابد هست.‏
مجسمه رو می‌شه هل داد و انداخت.‏
مال منو نه.‏
خودم طراحی‌ش می‌کنم و می‌خوام...‏
‏8 درصد از اندازهٔ اصلی‌م بزرگ‌تر بسازمش.‏
جالبش همینجاست،‏ وقتی مردم بهش نگاه می‌کنن...‏
با خودشون می‌گن، وای خدا...‏
نمی‌دونستم انقدر گنده بود.‏ ولی...‏
نه اونقدر گنده که بگن، وای خدا...‏
این یارو داره عقده‌گشایی می‌کنه.‏
کلانتر؟
الان یه مرد مشکوک رو دیدم که...‏
داره میاد سمت ورودی شمالی معدن.‏
سیگار هم دستش بود.‏
‏10-4، معاون،‏ حواست باشه.‏
ما می‌ریم داخل معدن.‏
خیلی خب، دکتر.‏
قیافهٔ جدی به خودت بگیر.‏
وقت هست بازم بوقلمون بخوریم؟
نه.‏
خب، بیا.‏
مکس، درست به موقع اومدی.‏
هری داره می‌ره داخل معدن.‏
هری، وایستا.‏
می‌بینمش.‏
مانتید رو می‌بینم.‏
اون که معاون لیوه.‏
نه، نیست.‏
‫« ترجمه از صاحب » ‫::. t.me/saheb .::
مانتید شکل معاون لیو شده.‏
♪ Divide and Conquer آهنگ ♪ ♪ The Devil Makes Three از ♪
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]