(افزایش تولید ملتی قدرتمند می‌سازد)
‫(پلاستیک هونگ‌بک)
‫-سلام، پلاستیک هونگ‌بک بفرمایید ‫-پلاستیک هونگ‌بک، امرتون؟
‫برای گلخونه‌های پلاستیکی؟
‫آهای، فاکتورها رو برام بیار
‫-چشم قربان ‫-جونگ‌سوک
‫-بله؟ ‫-یه فنجون قهوه برام بیار
‫آه، چشم
‫-روزنامه عصر ‫-ممنون
پلاستیک ‫هونگ‌بک ‫امرتون؟
‫-روزنامه، قربان ‫-ممنون
‫رئیس اون گزارش‌های مالی رو ‫می‌خواد
‫-جونگ‌سوک ‫-بله؟
‫گزارش‌ها رو ببر
‫باشه
‫کشتی سون‌هانگ ۱ غرق شد) (‫۱۸ خدمه مفقودالاثر هستند
‫(ایم جون‌چول)
...‫چیزی نوشته که اعلام کردن
‫پایتخت رو به کجا منتقل می‌کنن یا نه؟
‫آ یه بزرگراه می‌سازن، ‫بعد یهو بوم!
‫قیمت زمین سر به فلک می‌کشه
(...صد روز از)
(افتتاح بزرگراه سئول-گانگ‌نونگ-سام‌چوک گذشت)
‫-گانگ‌نونگ، سام‌چوک، سوکچو ‫-بی‌خیالش شو
‫مگه می‌خوای مغازه راه بندازی
‫و تا جایی که من شنیدم، ‫دجون، چونگجو، یونگمون، چونان،
‫-جاهای خوبین که زیر نظر داشته باشیمشون ‫-جدی؟
‫حداقل من که اینطور شنیدم
‫اگه پایتخت بره اونجا، ‫ساختن یه مدرسه جدید ضرری نداره
‫این موقع شب کیه زنگ می‌زنه؟
‫خب، نمی‌دونم والا
‫کیه؟
‫جونگ‌سوک
خانومم
‫دلم برات تنگ شده بود
عزیزم
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
(داستانی برگرفته از "اوباش" اثر یون ته‌هو) (SUPERCOMIX ساخته‌ی استودیوی)
(پـسـت فـطـرت)
(قسمـت ۲: ورود حرفه‌ای‌ها)
‫تخم‌مرغ
‫قهوه، قهوه تازه داریم
‫تخم‌مرغ آب‌پز
‫-ببخشید ‫-چی میل دارین؟
...‫اوم چندتا تخم‌مرغ می‌خواستم و
‫-این؟ ‫-دوتا می‌خوام
‫دوتا تخم‌مرغ می‌خواین؟
‫ گشنه‌این؟ اینو بخورین
‫از تخم‌مرغ خوشم نمیاد بوی زهم میده
‫اوم آقا شما تخم‌مرغ میل دارین؟
‫نه ممنون خودت بخور
‫اوم هی، تو یکی می‌خوای؟
‫انگار باید تنها بخورم
‫عصر بخیر، ‫خانم‌ها و آقایان
‫این قطار تا ده دقیقه دیگر به مقصد نهایی خود،
‫ایستگاه موکپو، خواهد رسید
‫-وسایلتونو جمع کنین ‫-لطفاً مطمئن شوید که
‫باشه
‫پس از توقف کامل قطار
‫بفرمایید ‫یالا، بیا بریم
‫لعنتی، خیلی تنگ بود
‫آه اینم از بوی شوری
‫چه هوایی داره
‫این پایین هوا جهنمه ‫جنوبه دیگه، کاریش نمیشه کرد
‫نقشه چیه؟ ‫مستقیم میریم مسافرخونه؟
‫آره؟ مشکلی نیست؟
نه فقط پرسیدم
‫هی، جون‌چول
‫همینجوری به ژست گرفتنت ادامه بدی،
‫لات‌های اینجا میان ‫و حسابت رو می‌رسن
‫بیا اینجا
خب
‫معلومه که اینجا جلب توجه می‌کنیم
‫پس گوش کنین ‫جنس رو برمی‌داریم و جیم می‌شیم، فهمیدین؟
رو چشممون
‫آهان، این شد یه حرف حساب
‫ بریم
باس بریم اینجا
(مسافرخانه صلح)
‫«مسافرخانه صلح» خودشه
‫کدوم مسافرخونه‌ای ‫اینجوری تو سوراخ سنبه‌هاست؟
‫-کسی اینجا نیست؟ ‫-خوش اومدین
‫سلام، وقت بخیر
‫کسی به اسم ها یونگ‌سو اینجا اقامت داره؟
‫اوه! سئولی هستین، ها؟
‫تو اتاق اونجاست
‫ممنون
‫ببخشید
‫اون تویی؟
‫کی هستی؟
‫اوه
‫-حالتون چطوره؟ شما آقای ها هستین؟ ‫-درسته
‫ها یونگ‌سو
‫آقای سونگ باید بهتون گفته باشه ‫که ما تو راهیم من اوه گوان‌سوک هستم
‫اینجا رو نگاه کن
‫شما شهری‌ها قیافه‌تون خیلی به آدمای گردن‌کلفت می‌خوره، ‫نه؟
‫چقدر درس خوندی؟
‫هان؟
‫مدرسه
‫خب، راستش من ترک تحصیل کردم
‫از قیافه‌ت معلوم بود
‫یعنی فقط با نگاه کردن به قیافه کسی ‫می‌تونی این چیزا رو بفهمی؟
زرشک
‫حس خیلی بدی دارم می‌گیرم
‫متولد چه سالی هستی؟
‫-هان؟ ‫-سال تولدت
‫سال خوک، ۱۹۳۵
‫من متولد سال ببر،
‫ماه ببر، ‫ساعت ببرم
‫با اینکه روزش فرق داشت،
‫ولی من قطعاً یه ببرم
‫دستور گرفتن تنها کاریه ‫که ازم برنمیاد
‫می‌بینی، تا حالا یه بارم نذاشتم ‫کسی بهم امر و نهی کنه
‫باورت نمیشه؟
‫-این بدن، خیلی قصه داره ‫-اوه
‫جون‌چول،
‫-گرمت نبود؟ ‫-چی؟
‫بهتره خودتو خنک کنی
‫باشه
‫-شیر آب کجاست؟ ‫-اوم
‫شروع کن به باز کردن وسایل
‫-دستشویی کجاست؟ ‫-ا... اون طرفه
‫اوم فکر کنم از این طرفه
‫خب، سفال‌ها اولین بار چطوری کشف شدن؟
‫خب، ‫ماهیگیرا که می‌رفتن ماهیگیری،
‫هر از گاهی، یه تیکه‌ش ‫به تورشون گیر می‌کرد،
‫-و مورمورشون می‌شد ‫-هان؟
‫چون قدیما، ‫وقتی تو دریا می‌مردی
‫با سفال راهیت می‌کردن؟
‫خب، تو اون دنیا هم باید غذا بخوری ‫دیگه، مگه نه؟
‫پس با همه چیز تو دریا دفن می‌شدن،
‫-قاشق، چاپستیک، خلاصه همه چی ‫-هان؟
‫باورم نمیشه ‫شانس ما رو ببین
‫یه یارویی بود که ازش به عنوان ‫ظرف آب سگش استفاده می‌کرد،
‫تا اینکه یه روز داداشش، ‫که معلم دبستان بود،
‫میاد پیشش ‫و فکر می‌کنه اون چیز باارزشیه
‫-واسه همین به بخشداری گزارش میده ‫-بخشداری؟ چرا؟
‫چون به نظر مهم میومد، ‫برای همین بخشداری
‫حتماً فهمیده باارزشه ‫و دنبال جایزه بوده
‫-اوم ‫-آره ولی کدوم جایزه کوفتی؟
‫هیچ گهی بهش ندادن
‫بعدش سازمان میراث فرهنگی ‫اومد تا کاسه رو ببینه
‫فهمیدن که چینیه ‫و تشخیص دادن مال سلسله یوآنه
‫خب، بزرگترین معما چیه؟
‫هان؟ هان؟
‫این همه سفال چینی ‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫دقیقاً ‫اون سیگارا رو بده من
‫ببین، اون موقع‌ها، ‫چین تجارت می‌کرد
‫تو ژاپن،
(ژاپن)
‫گوریو،
(گوریو)
‫و هند
(هند - چین)
‫ولی راهی نبود ‫که مستقیم از چین به ژاپن برن
‫چرا؟ خب مگه چی داشتن؟
‫موتور که نداشتن به باد متکی بودن
‫ولی باد که طبق مراد تو نمی‌وزه
‫واسه همین چینی‌ها، تو راهشون به ژاپن ‫تو شینان توقف می‌کردن
‫شینان
‫پس اینجا ‫توقفگاهشون بوده، درسته؟
‫-درسته ‫-اوم
‫بعد یه روز، ‫یه باد خیلی شدیدی می‌وزه
‫و شینان هم که معروفه دور تا دورش ‫جزیره‌ست، درسته؟
‫جریان‌های آب خروشانن ‫و موج‌ها بلندن
‫باد از هر طرف می‌وزید
‫بعدشم قایقی که توش بودن ‫تیکه پاره میشه
‫-اوهوم ‫-پیرمرد، خودت دیدی؟
‫لازم نیست همه چیو ببینی ‫تا اصل مطلبو بفهمی
‫مگه قبل از اینکه کونتو پاک کنی، ‫نگاش می‌کنی؟
‫نمی‌کنی، ‫چون از قبل می‌دونی اونجاست
‫اینا چرت و پرته
‫ما اینجاییم که سفال پیدا کنیم، ‫نه اینکه بشینیم پای کلاس تاریخ کوفتی
‫کندن جایی که سفال‌ها هستن
‫می‌تونه سینه قبرستون بفرستتت، ‫احمق
‫چی گفتی تو؟
‫داری ما رو نفرین می‌کنی ‫یا چی، کثافت؟
‫چته تو؟
‫جوش نیار بابا
‫همینجوری یه چیزی گفتم
‫سلام، قربان
‫آره همه چی خوبه
(فروشگاه هه‌سونگ)
‫انگار اومدم کلاس درس ‫اصلاً نمی‌فهمم چی دارن میگن
‫آره، اوم، باشه خیلی خب
‫مراقب خودتون باشید
‫-باشه ‫-ممنون
باشه
‫شما بفرمایید
‫کار من طول می‌کشه، میخوام به خونه زنگ بزنم
‫پس میشه یکم تنهام بذاری؟
‫من از تلفن مسافرخونه استفاده می‌کنم
هعی عجب آدم خوشتیپی بود
‫-کی؟ ‫-اون جوونه رو میگم
‫پوستش روشنه ‫و قیافه خوبی هم داره
‫آره، ولی خیلی از دنیا بی‌خبره
‫خب، منم سن اون بودم یه پا ‫دخترباز بودم
اومو! چرا یهو یاد جوونیت کردی؟
الو؟
‫سلام
‫-با شما کار دارن جون‌چوله ‫-هوم
‫جون‌چول، شروع کردین؟
‫نه قربان هنوز نه
‫معطلی برای چیه؟
‫تازه رسیدیم، وسایلو باز کردیم و ‫با چندتا از محلی‌ها در مورد سفال‌ها حرف زدیم
‫رفتارشون مشکوک که نیست، ‫هست؟
‫-نیست ‫-پس اون یارو که مسئولشونه،
‫به نظر میاد کارشو ‫بلده
‫سعی کن باهاش جور شی
‫-چشم قربان ‫-خیله خب
‫هی، هی برو یه ‫پماد قارچ پا هم بگیر، باشه؟
‫بله؟
‫نه، نه، با تو نبودم
‫چشمت بهشون باشه
‫ببین میخوان کلکی سوار کنن
‫چشم
‫پول‌پرستن، مگه نه؟
‫ببین، اون زرنگاشون، همیشه ‫یه کلکی تو آستینشون دارن، یه برگ برنده
‫می‌فهمی؟
‫و زنیکه‌ها و مرتیکه‌هاشون، ‫همشون یه گوهن
‫حواسم به این موضوع هست
‫خب، زیاد درگیرش نشو
‫فقط می‌خوام برام نتیجه بیاری
‫بله، متوجهم ‫بعداً باهاتون تماس می‌گیرم، قربان
‫بفرمایید بقیه‌ش مال خودتون
‫تماست تموم شد؟
‫فکر کردم گفتم تنهام بذار
‫ گوش نمی‌دادم که
هوی عنتر
‫وقتی میگم تنهام بذار، ‫یعنی گورتو گم کن
‫هی، دارم سعی می‌کنم باهات خوب باشم، ‫کثافت
‫پس این قیافه تخمیتو جمع کن
‫وای، دیگه دارم دیوونه میشم
‫یه کله‌پوک مثل تو که اصلاً ‫مغزی نداره بخواد از دستش بده،
‫کصخل احمق
‫اگه به پروپام بپیچی، ‫تیکه تیکه‌ت می‌کنم
‫و می‌ریزمت جلوی ماهیای کوفتی
مگه اومدی به ماهی‌ها غذا بدی؟ ‫کجا این کارو می‌کنی؟
‫می‌دونی ما چندتا مزرعه پرورش ماهی ‫تو این کشور داریم؟
‫-تا حالا صدف خوردی؟ ‫-فکر می‌کنی صدف ماهیه؟
‫حالا فهمیدم یه احمق به تمام معنایی
‫صبر کن، چی؟
‫هی، خوشحالم می‌بینمت
‫فکر کردم سئولی
‫ما ما تازه رسیدیم
‫باید همون موقع که رسیدی یه سر می‌زدی
‫می‌خوام از سئول برام بگی
‫چی؟ کافه همین دور و برا بود؟
‫نه، نبود که ‫کافه اونوره اونجا
‫-این چه کوفتیه؟ ‫-هی‌دونگ
‫ما رو معرفی نکردی
‫اوه، اوم
‫اسمت هی‌دونگه، ها؟
‫عجب، این دیگه خود اسم سئولیه
‫قولتو یادت نره ‫فراموشش نکنی ها، شنیدی؟
‫من دیگه میرم
‫اَه، لعنتی
‫تو از قبل اینجا بودی؟
‫اون کیه؟
‫فقط یه دختریه که قبلاً دیدمش
‫پس قبلاً اینجا بودی؟
‫برای چی؟
‫هی شماها فکری که تو سرتون نیست نه؟
‫و حواست باشه به کی میگی «بچه»، میمون!
‫هی دهن واموندشو باز می‌کنه
‫داره حسابی عصبیم می‌کنه
(کافی‌شاپ خوش‌شانس)
من اومدم
‫بالاخره پیدات شد
‫اوه، و درست وقتی فکر کردم ظرف شستنم تموم شده، ‫تو بازم آوردی
‫-من اینجا رو تموم می‌کنم ‫-نه، اشکال نداره
‫فقط برو دستشویی رو یه کم تمیز کن ‫تا رئیس دوباره شروع نکرده به غر زدن
‫-اونی ‫-هوم؟
‫می‌دونی، ‫اون یارو سئولیه برگشته اینجا
‫کی؟ پسرعمو درجه سه رو میگی؟
‫-اوهوم ‫-خب، اینجا چیکار می‌کنه دوباره؟
‫فکر می‌کنی چشمشو گرفتم؟
‫داری می‌خندی ‫دلم داره می‌شکنه ها
‫نه، اونجوریام نیست
‫داشت با یه یاروی دیگه حرف می‌زد ‫می‌خواستن دعوا هم بکنن
‫برای چی می‌خواد دعوا کنه؟
‫قیافه‌ش به ‫ملوان و اینا نمی‌خورد
‫احتمالاً سر همون سفال‌هاست
‫چی؟ سفال؟
‫تو واقعاً لازم نیست بدونی
‫اون نی‌قلیون کوچولو هیچ فرصتی رو ‫برای سر به سر گذاشتن با من از دست نمیده
‫واقعاً اینطوره؟
‫من هنوزم فکر می‌کنم به خاطر من اینجاست
‫اون بیرون هیچی گیرت نیومد؟
‫-آره ‫-اَه، لعنتی
‫هنوزم باید شام بخوری، مگه نه؟
‫-من فقط میرم یکم سوجو بگیرم ‫-منم باهات میام
‫-مشروب‌فروشی کنار زیرگذر رو می‌شناسی؟ ‫-آره می‌شناسمش
‫-زود می‌بینمت ‫-آره، آره پس اونجا می‌بینمت
‫-باشه ‫-باشه
‫همین الان از ماهیگیری برگشت
‫عصبانیه که یه دونه هم نگرفته
‫قایق ناخدا چطوره؟
‫خب، قایقش ده تنیه
‫ولی قایق مال خودش نیست
‫باباش ناخداست
‫ولی اگه ته‌سان رو «ناخدا» صدا کنی، ‫خوشش میاد
‫بریم
‫-هی، اومدی ‫-هی
‫خب، پس همه رو ببریم
‫اونا هم باید غذا بخورن
‫باشه، باشه هر جور راحتی
‫-بچه‌ها، بریم غذا بخوریم ‫-اوه، باشه
‫-خوبی؟ ‫-آره
‫عجب، یه کله‌گنده اینجاست
‫آه، شما که اینجایین
‫-سلام بفرمایید تو ‫-سلام، سلام
‫هی بیاین اینجا
‫معرفیتون کنم
‫ایشون ناخدا هوانگ هستن
(ناخدا هوانگ)
‫-از دیدنتون خوشوقتم ‫-منم
‫اینم، اوه گوان‌سوک از سئول
‫این همون کسیه که رفیق خوبم فرستاده
‫اینا هم، زیردستاشن
‫یالا سلام کنین
‫-اوم سلام ‫-سلام
‫شنیدم چیزی به قلابت گیر نکرده
‫ما تور رو بالا می‌کشیم «قلاب انداختن» حرف ماهیگیرای تفریحیه، می‌فهمی
‫اوم
‫اوم این روزا، ‫میش‌ماهی زیاد گیر میاد، درسته؟
‫الان، ‫همه‌ش ماهی حلواست، نه میش‌ماهی
‫هی، خانوم چندتا ماهی حلوا کباب کن
‫کله‌هاشو دور نریزی، قشنگ برشته‌شون کن
‫-من درسته می‌خورمشون ‫-حتماً
‫-آره ‫-شما بچه‌ها می‌تونین
‫اوم می‌تونین همونجا بشینین
‫اوه آره
‫-خیلی ممنون ‫-باشه بعداً می‌بینمتون
‫خیله خب، بیاین بشینیم
‫اون دختره که قبلاً دیدیم کی بود؟
‫راستش
‫من با یه دختر دیگه تو این شهر قرار می‌ذارم ‫و برای همین قبلاً اینجا بودم
‫چی؟ تو این سر دنیا هم دوست‌دختر ‫داری؟
‫آره، وقتی کات کردیم، ‫نمی‌تونستم فراموشش کنم، می‌دونی؟
‫اومدم اینجا ببینمش، ‫ولی اون دیگه رفته بود دنبال زندگیش
‫همون موقع بود که با دختره کافه‌چی آشنا شدم
‫وای، واقعاً که خیلی آشغالی
‫به همین زودی افتادی دنبال ‫یه دختر دیگه؟
‫ببین، باید جدی به این قضیه فکر کنی
‫بشین تو همین بدبختیت غرق شو
‫بفهمی کجا و چطوری گند زدی، ‫ها؟
به کثافت‌کاریات فکر کن، جاکش عوضی
‫کونی
‫بیا امروز نمی‌نوشی؟
‫نه، الان نه
‫هوم
‫-دنبال سفال می‌گردین؟ ‫-آره
‫نگاه کن، جونگدو و دودوکدو اینجان
‫وسطشون یه خور جزر و مدی هست
‫و آب بین جیدو، ایمجادو و سودو ‫اینجوری جریان داره
‫عمیقه، حدود ۲۰ متر
‫خیلی عمیقه
‫-وای بیست متر ‫-آره
‫و با یه رود عمیق، جریان‌های آب وحشتناک ‫و به شدت گل‌آلود هم میاد
‫و وقتی اینجوری گل‌آلود میشه، ‫دید زیر آب افتضاحه
‫-کندن اونجا دهن آدمو سرویس می‌کنه ‫-جمعه‌ها برای مشروب خوردنه
‫بیا تو ببینم
‫وای، ته‌سان هیونگ‌نیم
‫هی تازه از ماهیگیری برگشتی؟
‫-آره، آره ‫-مهمون داری؟
‫-اینا سئولی‌ان ‫-آه
‫اوه این چیه؟ ‫ببین کی اینجاست
‫یه بچه شهری ‫این سر دنیا چیکار می‌کنه؟
‫کی می‌دونه این شهری‌ها چه نقشه‌ای تو سرشونه؟ ‫بشین و بنوش
‫مشکلی نیست ‫شما به بحثتون ادامه بدین
‫من میرم اونجا با این بچه‌ها مشروب بخورم
‫بشین
‫وای، دوباره همو دیدیم
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه اینجا بشینیم
‫و اگه داره، می‌تونی بهم بگی ‫مشکلی نیست
‫-بفرمایید نوش جان، باشه؟ ‫-ممنون
‫عجب، ماهی حلواست
‫هی، رئیس با اینا چندتا پیک نمی‌زنی؟
‫معلومه که باید بزنیم
‫-برو بیارش ‫-چشم، رئیس
‫-و یه خنکشو بیار ‫-رو چشمم
‫به نظر میاد تا حالا ماهی حلوا نخوردی
‫اصلاً می‌دونی چجوری باید بخوریش؟
‫اوم لیوانا کجان، احمق؟
آها ‫لیوانا
‫هی، یه بطری ‫و چندتا لیوان هم برامون بیار
‫چشم قربان
‫-قصد داری بنوشی؟ ‫-مگه میشه بدون نوشیدنی حرف زد؟
‫من موقع کار مشروب نمی‌خورم
‫-بفرمایید ‫-اوم
‫به هر حال، حرفم اینه که فکر می‌کنم ‫داری وقتتو اینجا تلف می‌کنی
‫حتی اگه یه قایق بگیری ‫بری اونجا و غواصی کنی،
‫نمی‌تونی یه شبه انجامش بدی
‫خب که چی؟
‫خب، اولش، اونقدر بهم پول می‌دادی ‫که ببرمت اونجا
‫و یه هوای تازه‌ای هم بخورم
‫ولی اونجا، یه جای درب و داغونه ‫نمی‌تونیم انجامش بدیم
‫این چه وضعشه؟ من که قبلاً با بابات ‫معامله کردم
‫نمی‌تونی بزنی زیرش
‫هرچی
‫منم که باید قایقو برونم ‫در حالی که اون تو تخت خوابیده
‫حرف زدن با اون پیرمرد مریض ‫چه فایده‌ای داره؟
‫اوه، لعنتی!
‫اینقدر بهش نوک نزن
‫بسه دیگه
‫قاشقتو بردار و یه لقمه درست حسابی بخور، ‫چرا این کارو نمی‌کنی؟
‫از دیدن غذا خوردنت ‫واقعاً داره اشتهام کور میشه
‫مگه بچه‌ای؟
‫چیه؟ به چی زل زدی؟
‫اونجوری زل نزن، کثافت
‫شماها ماهی حلوا خوردین، مگه نه؟
‫قبلاً امتحانش کردی؟ ‫آه خیلی خوب و خوشمزه‌ست
‫دیدی؟ دارم بهت میگم
‫دیگه بهتر از این ‫نمیشه
‫هی، تو که بلدی چجوری بخوریش
‫خفه میشی آروم‌تر
‫حداقل استخوناشو در بیار ‫بعد یه لقمه بخور
‫کسی بهت نگفته مثل ملوانا غذا بخوری
‫چیزی هست که می‌خوای با بقیه کلاس ‫در میون بذاری؟
‫-آه، لعنتی ‫-هی، رفیق
‫این که چاقوی ضامن‌داره، پسر!
‫پشمام، رئیس ‫این کوفتی خیلی گرونه
‫هی، بولگو اینو نگاه کن ‫اینو که فشار بدی،
‫چاقو می‌پره بیرون
‫-اوه، واقعاً؟ ‫-نگاه کن
‫وای، اینو نگاه کن
‫همیشه یکی از اینا می‌خواستم
‫اینو ببین
‫این کارو می‌کنی و بعد
‫-اوه! ‫-اوه، لعنتی
‫تیغه‌ش یهو می‌پره بیرون
‫خیلی باحاله، ها
‫هی، شهری‌ها
‫مایلید بریم بیرون؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫اگه از یه شهر دیگه مهمون دارین،
‫باید بهشون خوشامد گرمی بگین، ‫مگه نه؟
‫-این رسم خوشامدگویی موکپوئه؟ ‫-فکر کنم داره عصبانی میشه
‫عجب، چقدر رنگش پریده
‫اگه می‌خوای مشت چونگ‌چونگی رو ببینی، ‫پس بفرما
‫عجب نگاه دیوونه‌واری ‫تو چشماته، دلقک
‫-میریم بیرون؟ ‫-حتماً
‫اِه؟
‫پس بزن بریم
‫-عجب ‫-یالا بریم بیرون
‫-تو، بیرون ‫-یالا بچه‌ها، بریم
‫زود تمومش کن
‫وای
‫عجب، رقص پاشو نگاه کن
‫بزن بریم
‫-تو رئیس اینجایی؟ ‫-آره، درسته، رفیق
‫آره؟ خب، من بوکسورم، ک
‫-امکان نداره ‫-گارد کج و کوله‌شو نگاه کن
‫کجا بوکس یاد گرفتی؟
‫کونی عوضی چاقو رو بنداز
‫چی گفتی تو؟
‫گفتم چاقو رو بنداز، کونی ترسو
‫-حرومزاده ‫-داری خودتو گم می‌کنی
‫تمومش کنین!
‫چیو تموم کنیم؟
‫چیو تموم کنیم، ها؟
‫هی، ما دقیقاً چیکار کردیم؟
‫هنوز هیچی
‫برای این کار به چندتا غواص نیاز داری
‫نگران اون نباش، خودم ردیفش می‌کنم
‫-چی می‌خوای؟ ‫-نصفش چطوره؟
‫نصف چی؟
‫نظرت چیه، رفیق؟ ‫نصف کل بار
‫الدنگ، مسخره‌م کردی؟
‫حتی اگه تا آخرین دونه‌شو هم در بیاریم، ‫دلیل نمیشه بتونیم همینجوری آبش کنیم
‫باید یه مشتری با کلی پول پیدا کنیم
‫و باید بتونی معامله رو جوش بدی ‫تو تنها کسی نیستی که اینجا کار می‌کنه
‫ببین حرفم اینه که
‫بدون ما، ‫این کار کلاً می‌خوابه
‫هیچکدوم ما از اون یکی ‫مهم‌تر نیست
‫اگه فکر می‌کنی فقط با بالا زدن ‫پاچه‌هات کار تمومه، خب،
‫-بفرمایید، خودتونو به کشتن بدید ‫-عجب بابا
‫تازه، فقط یه عده انگشت‌شمار ‫اونجا بودن
‫حتی نیروی دریایی هم نمی‌دونست چجوری پیداش کنه
‫مجبور شدن برن زندان و یکی ‫از غواصای اونجا رو بیارن تا کارو در بیارن
‫هر کسی نمی‌تونه این گه رو پیدا کنه
(چشمی اندازه گرفتن)
‫پس میگی ‫احتمال شکست‌مون زیاده؟
‫درسته
‫اگه می‌خواستیم، خودمونم می‌تونستیم بفروشیمش
‫اگه پولشو داشتیم، ‫خودمونم از زیر خاک درش میاوردیم
‫حتی به شما هم نیازی نبود
‫باشه خیلی خب
‫حرفتو می‌فهمیم
‫از اونجایی که خیلی مطمئنی ‫که می‌دونی چجوری چیزی که پیدا می‌کنیم رو بفروشی،
‫من سی درصد از کلش رو بهت میدم
‫سی درصد؟
‫-فکر می‌کنی نمی‌تونم؟ ‫-هزینه‌های کار،
‫همه‌شو ما می‌دیم
‫پس اگه ۱۰۰ تا در بیاریم، ۳۰ تاشو به تو میدم
‫خودت برو بفروششون
‫مطمئنم اینجا تو موکپو هم کله‌گنده ‫پیدا میشه
‫تنها مشکل اینه که اینا سفالن
‫پس ارزشش هرچقدرم که باشه، ‫مردم الکی براش پول خرج نمی‌کنن
‫به جز سئول... سئول تنها جاست
‫سئول تنها جاییه که می‌تونی بفروشیش
‫و می‌دونی چند نفر لازمه ‫تا سفال رو اونجا بفروشی؟
‫به یه ناخدا، چندتا کارگر، ‫و یه مدیر برای نظارت بهشون نیاز داریم
‫به غواص نیاز داریم که برن زیر آب ‫و وقتی سفال رو پیدا کردن،
‫به یه کارشناس برای قیمت‌گذاری، ‫یه پیک و یه دلال برای انبار کردنش،
‫و یه واسطه برای خریدار نیاز داریم
‫و کی می‌دونه اصلاً کی می‌خوادش
‫ممکنه یه تاجر باشه ‫یا یه جور سیاستمدار
‫طولی نمی‌کشه که ‫تعداد دلال‌ها همینطور بیشتر میشه
‫اونوقت حتی اگه به بالاترین قیمت هم بفروشی،
‫کی می‌دونه تهش چقدر ‫گیر خودت میاد، ها؟
‫بعد از این همه کار، ‫شاید بارتو ببندی، یا اینکه هیچ گهی گیرت نیاد
‫خوشحالم که واقعاً می‌تونی بفروشیش ‫اگه می‌خوای برو انجامش بده
‫ولی برام سواله تهش چقدر ‫دست خودتو می‌گیره
‫بولگو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫-قربان! ‫-اوه، قربان
‫-اوه، قربان خوشحالم می‌بینمتون ‫-آره، آره
‫گوش کنین
‫پارک می‌خواد یه گاو قربونی کنه
‫-می‌خواین همین الان با ما بیاین اونجا؟ ‫-اوه، همون یارو اهل سونگمیگول؟
‫-واقعاً؟ ‫-آره
‫وای، شرط می‌بندم ‫داره مهمونی میده یا یه همچین چیزی
‫-درسته، پسرم ‫-بله
‫شماها برید جلو منم بعداً میام
‫چشه این؟ ‫چرا لخته؟
‫اوه، اوم، آره ‫اوم، این رفیقمون همیشه گرماییه، می‌دونی؟
‫من خالی‌بندی رو از یه فرسخی تشخیص میدم
‫هی، اوم، شما بچه‌ها ‫کار اشتباهی که نمی‌کنین، می‌کنین؟
‫نه، اینجوری نیست
‫نگران نباشید و برید خوش بگذرونید
‫-خیله خب پس بعداً می‌بینمتون ‫-حتماً
‫منم خیلی دوست دارم بیام ‫فکر می‌کنین منم می‌تونم دنبالتون بیام؟
‫اه، مگه تو کار و زندگی نداری؟
‫درسته روز خوش، قربان
‫رئیس پلیسی که اونجاست
‫رفاقتش باهام خیلی قدیمیه
‫خوبه که یه همچین آدمی ‫پشتت باشه
‫شما حیوونا هم ‫خیلی رو قلمروتون حساسین، ها؟
...‫این یارو مادرج
‫اوه، آره؟
‫هی، برو اونور ‫و یه تیکه چوب برام بیار
‫چشم قربان
‫سر چقدر حرف می‌زنیم؟
‫یه میلیون
‫بیشترین پولی بود که تونستم ‫از سرمایه‌گذار بکَنم
‫-یه میلیون ‫-آره؟
‫و اگه هزینه‌ها رو حساب کنیم ‫دو برابر میشه دو میلیون
‫یه کم در موردش فکر کن
‫می‌دونی که پول خرد نیست
‫چیزی برای فکر کردن نداره ‫اینا همه‌ش چرت و پرته
‫اگه شرّ اون حرومزاده‌هایی ‫که واسه بچه‌های من شاخ شدن رو بکَنی،
‫پول قلمبه‌ایه ‫همون دو میلیون
‫-همینجا، پدرسگ ‫-باشه، بچه شهری
‫-بزن بریم ‫-از بوی دهنت معلومه، کونی
‫آماده‌ای حسابت برسم، حرومزاده
‫می‌خوای چه گهی بخوری، ها؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫هی، هونگ‌گی
‫اینجا چه خبره؟
(شیم هونگ‌گی)
‫ببینم
‫من سوگند یاد می‌کنم، ‫در برابر پرچم پرافتخار ته‌گوک،
‫-به جمهوری کره وفادار باشم ‫-چه گهی داشتی می‌خوردی؟
‫-برای شکوه ابدی کشور ‫-به تو چه؟ داشتم کارمو می‌کردم
‫-آزادی و رهایی ‫-چی گفتی؟
‫-برای جمهوری کره ‫-کارتو می‌کردی؟
‫-شماها اهل کجایین؟ ‫-سئول
‫این یارو رو می‌شناسی؟
‫اصلاً
‫خب اینجا چه خبره؟
‫-داری اخاذی می‌کنی؟ ‫-نه، بهت که گفتم
‫چرا امروز اینقدر بهم گیر دادی، ها؟
‫حواست باشه با کی حرف می‌زنی، ‫حرومزاده احمق
مگه پلیس پسر خالته؟
‫باشه، فهمیدم
‫من فقط راهیشون می‌کنم برن ‫و قضیه تمومه
‫نه، فکر نکنم
‫فکر کنم این شمایین که باید برین
‫این مادرجنده داره ‫رو آخرین عصبم راه میره
‫آره؟
‫داری گنده گنده حرف می‌زنی
‫نظرت چیه؟ ‫همه‌تونو جمع کنم ببرم کلانتری؟
‫-بریم ‫-چشم قربان
‫داریم میریم
‫بهتره دیگه اینور اونور ‫دردسر درست نکنی
‫فقط بیشتر مراقب عمه‌ام باش، باشه؟
‫حرومزاده
‫پاتو از گلیمت درازتر نکن، آشغال
‫فکر می‌کنی دایی خیلی بهت افتخار می‌کنه،
‫-همینه؟ کثافت ‫-یالا، برو کنار، رئیس
‫چه گهی می‌خوری، ها؟
‫وسط حرف بزرگترا نپر
‫-هی، یالا بی‌خیال شو، بولگو ‫-میمون آشغال لعنتی!
‫این لات‌های پاپتی ‫دارن مثل بچه‌ مدرسه‌ای‌ها رفتار می‌کنن
‫احمقای کصخل
‫خب به هر حال،
‫از سئول اینجا چیکار می‌کنین؟
‫خب
‫هی، هونگ‌گی
‫چه خبره؟
‫این چیه؟
‫اینا با تو اومدن اینجا؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫با آدمای سئولی ‫چیکار می‌کنی، ها؟
‫حالا چی شده که اینقدر کارای من ‫برات مهم شده
‫که اینجوری منو سین‌جیم می‌کنی؟
‫قیافه‌شون به آدمای معمولی نمی‌خوره، ‫همین
‫خیلی خب، به اندازه کافی ازت شنیدم ‫بزن بریم
زنگ میزنم بهت
‫دوباره خودتو ‫تو چه دردسری انداختی؟
‫چیزی نیست
‫یه گله غریبه ریختن اینجا ‫و دارن جنجال به پا می‌کنن
‫-پیرهنتو بپوش، احمق ‫-این به نظرت هیچی نیست؟
‫-کل محل دارن نگاه می‌کنن ‫-تویی که داری جنجال به پا می‌کنی
‫هی، چرا شماها همش ‫پیرهناتونو در میارین؟
الدنگا
‫اَه، لعنتی
‫عجب آدم عوضی‌ای از آب دراومد، نه؟
نمی‌دونستم همچین آدمیه
‫حرومزاده‌ی طمع‌کار، نه؟
نمی‌دونستی همچین آدمیه؟
‫عجب این چه لحنیه؟
‫اگه می‌دونستم اینجوریه ‫اصلاً نمی‌آوردمش
واقعا؟
‫یارو کل عمرشو ‫ماهی گرفته
‫حالا فکر می‌کنه می‌تونه سفال بفروشه؟
‫این فکر از خودش نبوده ‫یکی اینو تو کلش کرده
الان بهم مشکوکی؟
‫مشکوک؟ نه
مطمئنم کار خودت بوده
‫دیگه فکر تماس گرفتن با ‫آقای سونگ رو هم از سرت بیرون کن فهمیدی؟
یونگ‌سو واقعاً سعی کرد این کارو بکنه؟
‫هی، این فقط
‫این روزا به هیچکس ‫نمیشه اعتماد کرد
‫از این به بعد، فقط با من حرف می‌زنی
‫اینجا پر از کلاهبرداره
‫باشه، پس معامله‌ت با ناخدا ‫چیه؟
‫دو و نیم میلیون
‫دو و نیم میلیون؟
‫خیلی زیاده
‫فقط ناخدا هم نیست ‫این کار خیلی خرج داره
‫باید اون کسی که می‌دونه ‫همه‌ش کجاست رو هم پیدا کنیم
‫یه پنج میلیون دیگه لازم داریم ‫جدا از بقیه هزینه‌ها
‫-پنج میلیون؟ ‫-آقای سونگ
‫واقعاً چاره دیگه‌ای نداریم
‫آب اینجا خیلی خرابه،
‫و اگه اینا شروع کنن به بازی درآوردن، ‫دهنمون سرویسه
‫اه، این دیگه چه دردسریه
‫خب، همه اینا به کنار، چی به من می‌رسه؟
‫-چی به تو می‌رسه؟ ‫-یه لحظه صبر کن
‫نکنه می‌خوای بگی به ته‌مونده‌ش ‫قانع باشم؟
‫هی، گوش کن ما دوتا می‌تونیم ‫بعداً جزئیات رو با هم هماهنگ کنیم
‫ببین، من الان دارم پیش رئیس چون ‫زمینه‌سازی می‌کنم، باشه؟
‫آخر این کار همه‌مون کلی پولدارتر می‌شیم
‫از هیچی بیشتر از حاشیه رفتن ‫متنفر نیستم
‫می‌فهمم، می‌فهمم
‫به هر حال، ببین، گوان‌سوک، ‫من روت حساب می‌کنم، هوم؟
‫راستی، تو ایستگاه قطار، رئیس چون در مورد اون قضیه جدی بود؟
‫منظورت چیه؟
‫ایم جون‌چول... که رئیس چون مرگشو می‌خواست
‫هی، سونگ‌چول!
‫هی بیا تو
‫-سلام ‫-اوه، سلام
‫-منتظرت نبودم ‫-هی
‫فکر نمی‌کنی بتونی چندتا سرامیک دیگه جعل کنی، ها؟
‫-خب، کدوم‌ها؟ ‫-اون کشاورزی‌ها
‫و سر چندتا حرف می‌زنیم؟
‫ببین، می‌تونی انجامش بدی یا نه؟
‫اوضاع داره از کنترل خارج میشه
‫هی، چه خبره؟
‫هزینه‌ها هی داره بیشتر و بیشتر میشه و من
‫من همین الانشم یه میلیون وون به گوان‌سوک دادم، و حالا برگشته و پنج‌تای دیگه می‌خواد
‫اوه، عجب
‫این دیگه مشکل بزرگیه
‫-هی ‫-ها؟
‫اگه رئیس چون تصمیم بگیره بکشه کنار چی؟ اونوقت می‌خوای چیکار کنی؟
‫خب، این اتفاق نمیفته
‫ولی فکر کنم، محض احتیاط، باید یه فکری بکنم
‫-درسته ‫-اوم
‫داشتن یه نقشه پشتیبان ضرر نداره
‫بقیه‌شون تو انبارن
‫بذار اول کارم اینجا تموم شه
‫حتماً، ادامه بده آره
‫حرومزاده
‫-کونی دعوا می‌خوای؟ ‫-دستتو بکش باشه، بزن بریم
‫-آماده‌ای؟ ‫-بزن بریم، کله‌خر
‫چرا چاقو داری، ها؟
‫چون دارم دیگه چی؟
‫و چرا باید دست بهش ببری؟
‫چه گهی باید می‌خوردم؟ ‫می‌شستم اونجا تا هر زری می‌خوان بزنن؟
‫احمق کونی فکر می‌کنی ‫چون دلم می‌خواست ساکت موندم؟
‫کله‌پوک، نزدیک بود همه چیو به گا بدی
‫چه خبره؟ چیه؟
‫دست به چاقوش برد و لو رفت ‫چون یه حرومزاده‌ی احمقه
‫-تمومش کن ‫-حتی بعد از اینکه بهم سیلی زدن
‫گفتم تمومش کنین!
‫-لعنتی ‫-احمقا
‫-بزن ‫-بزن دیگه
‫-بزن منو ‫-بزن منو
‫-بزن منو، مادرجنده
‫نمی‌تونی، مگه نه؟
‫-یالا دیگه، کونی بزن منو ‫-اگه جرئت داری بزن، حرومزاده‌ی پشمکی
‫-خودت داری می‌خوای ‫-بزن دیگه
‫این چه کوفتی بود؟ ‫مشکلت چیه؟
‫چی؟ مگه چیکار کردم؟
‫بچه ننر
‫اوه هی‌دونگ، گوش کن
‫دیگه از این گه خوریا نکن
‫آدم قبل از اینکه دل به دریا بزنه، ‫دشمن درست نمی‌کنه
‫این کارو بکنی فکر می‌کنی کی ‫اول از همه خوراک ماهی‌ها میشه؟
‫می‌دونی مهم‌ترین چیز ‫وقتی میری دریا چیه؟
‫اعتماده، احمق خرپدر
‫اعتماد به اینکه نمی‌کُشنت
‫اگه از کشتی پرتت کنن بیرون ‫کارت تمومه، می‌شنوی؟
‫پس دیگه آشوب به پا نکن
‫همینجوریشم کلی گرفتاری دارم
!مادرشو
‫خانم یانگ، مثل همیشه زیبا به نظر می‌رسین
‫ببینین، خانم یانگ
‫در مورد اون لطفی که خواسته بودم
‫چی بود؟
‫خب، ‫در مورد شوهر خواهرم
‫-آه، برای کار ‫-بله
‫خب، ببینین، ‫من و شوهرم سرمون شلوغ بوده
‫هنوز بهش نگفتم
(بوتیک ماریلین)
‫-سلام، خانوم ‫-سلام
‫یادم رفته بود اینا سیب‌زمینی جوما، سوغات گیمچونه
‫باشه، بذارش اونجا
‫چشم
‫آه، و، خانوم؟
‫مال این ماهه
‫می‌دونین، واقعاً ممنونم که ‫همیشه سر وقت هستین
‫اوه، البته، کاری نکردم که
‫خب، خانم یانگ، ‫واقعاً امیدوارم بتونین کمکم کنین
‫-باشه، می‌بینمتون ‫-اوه، خانوم
‫باشه، ‫فقط اینو بدین به راننده‌م
‫چشم، خانوم
‫جین، من اینجام
‫-اون تو چیکار می‌کنی؟ ‫-هی! یه دقیقه
‫-پس من یه زنگ می‌زنم ‫-باشه!
‫خیلی خب
‫واقعاً خیره‌کننده‌ست
‫-همینو برمی‌داریم ‫-خیلی خب پس برش می‌دارم
‫سلام، عزیزم
‫سلام، کجایی؟
‫اوه، الان آرایشگاهم
‫اوم، هنوز خبری نشده؟
‫نه، هیچ خبری نشده
‫ولی جون‌چول همیشه به تو زنگ می‌زنه، ‫مگه نه؟
‫خیلی خب، ببین، خرید بیخودی رو ول کن
‫زود برو خونه
‫باشه، زود میرم خونه
‫-دقیقاً کی؟ ‫-خداحافظ، مراقب خودت باش
‫همین الان دارم میرم خونه
‫خداحافظ
‫اه، ‫فقط باید منو تو خونه زندانی کنه
‫حتی میمونای باغ وحش چانگ‌گیونگ ‫هم آزادی بیشتری دارن
‫-اونی، همه پولا رو جمع کردی؟ ‫-اوم
‫نمی‌دونم ‫ارزششو داره یواشکی این کارو بکنیم
‫برای این پول خردا
‫همین پول خردا رو جمع کنی ‫بارتو می‌بندی
‫اون شوهر ملوانت ‫چطوره؟
‫اوم، الان موکپوئه
‫موکپو، چرا؟
‫انگار سرنوشتش این بوده که ‫ملوان بشه
‫-هوم؟ ‫-یه لحظه صبر کن هنوز زنگ نزده
‫-باید یه زنگ بزنم ‫-البته بزن
‫خوش اومدین
‫الو؟ حالت چطوره؟
‫خوبم
‫غذا خوردی؟
‫-اوم ‫-صبر کن، چرا صدات اینقدر گرفته‌س؟
‫اونجا باهات خوب رفتار می‌کنن؟
‫آره، همه چی خوبه
‫باید شیش‌دنگ حواستو جمع کنی
‫اونا آدمای معمولی نیستن، ‫اینو مطمئنم
‫می‌دونم
‫-فکر می‌کنی باید بیام اونجا؟ ‫-چرا می‌خوای بیای اینجا؟
‫نمی‌دونم
‫می‌تونم همه‌تونو ناهار مهمون کنم ‫فکر نمی‌کنی خوب باشه؟
‫عمراً اگه رئیس ‫بذاره بیای
‫فکر کنم حق با توئه
‫پس واقعاً همه چی خوبه؟
‫گفتم که آره ‫چرا اینقدر بهم گیر میدی؟
‫-این چه لحنیه؟ ‫-هرچی من باید برم
‫-اه ‫-روز خوبی داشته باشی!
‫خداحافظ!
‫این چی بود؟
‫از همیشه بداخلاق‌تر شده
‫این یعنی حالش خوبه، نه؟
‫-بیا ‫-جونمی جون!
‫میشه دیگه یه چیزی بخوریم؟
‫آره، اومد
‫خیلی خب، ‫بیاین یه چیزی بنوشیم و بی‌خیالش شیم
‫بیا
‫-ده‌شیک، چرا تو نمی‌نوشی؟ ‫-اوه، اوم، من نمی‌تونم مشروب بخورم
‫خیلی خب، بچه‌ها ازش عذرخواهی کنین
‫برای چی؟
‫جلوی بزرگترتون دعوا نمی‌کنین ‫زود باشین
‫معذرت می‌خوام
‫برای چی؟ مردا همینن دیگه
‫یه وقتایی به هم تیکه میندازین، ‫یه وقتایی هم مشت، مگه نه؟
‫منم قبلاً خیلی دعوا می‌کردم ‫واسه همین درک می‌کنم
‫-اوه، اومد ‫-بفرمایید نوش جان
‫-ممنون ‫-هی، میشه مخلفات رو
‫-دوباره پر کنین؟ ‫-یه نخ سیگار میدی؟
‫-ده‌شیک، بخور ‫-اوه، ممنون
‫و میشه لطفاً این بطری‌های خالی رو ‫جمع کنین؟
‫نمی‌تونی صبر کنی بعد از غذا ‫سیگار بکشی؟
‫می‌خوای بدونی این زخم چجوری درست شد؟
چجوری؟
‫تو آب بودیم
‫خدمه خارجی اونجا ‫شورش کردن
‫یه جورایی شورش بود، میشه گفت
‫واقعاً باید تو جوونیم ‫بیشتر مراقب می‌بودم
‫عوضش، با ناخدا دعوام شد، ‫بهم شلیک کرد
‫بعد قایق خورد به صخره ‫و آب برداشت،
‫منم افتادم تو آب ‫و از هوش رفتم
‫خوشبختانه، جلیقه نجات تنم بود، ‫تنها دلیلی که الان اینجام
‫وقتی به هوش اومدم لب ساحل بودم، ‫به زور نفس می‌کشیدم
‫اون روز نزدیک بود بمیرم
‫منظورت چیه؟
‫حرومزاده
‫من قبلاً یه بار اونجا ‫با مرگ روبرو شدم
‫فکر کردن بهش، ‫دوباره دل به دریا زدن، من...
لعنتی‫ خجالت‌آوره
‫ولی از ترس به خودم شاشیدم
‫هی‌دونگ
بیا از پشت ‫به هم خنجر نزنیم
‫باشه؟
...‫خب، کشتی
‫از کجا می‌دونیم دقیقاً کجا غرق شده؟
‫خب، یه نفر هست ‫که می‌دونه کجا غرق شده
‫یه ملوانه
‫همونیه که نیروی دریایی موقع جستجو ‫بهش متکی بود
‫خب، اون یارو کجا قایم شده؟
‫تو زندان
‫زندان؟
‫بدون اون، کارمون لنگه
‫باید ناخدا هوانگ رو بفرستیم یه سری بهش بزنه ‫بالاخره با هم رفیقن
‫وای
‫-اون دهنو ببند، باشه؟ ‫-اوه
‫کل منطقه از یونگ‌دونگ‌پو تا جامشیل
‫قراره پروژه‌های عمرانی بزرگی داشته باشه
‫خب، واسه مدرسه ‫هنوز جایی رو انتخاب نکردی؟
‫مسئله اینه که نمی‌دونم باید ‫صبر کنم تا منطقه توسعه پیدا کنه یا نه
‫فکر می‌کنی قیمت زمین صبر می‌کنه؟
‫احتمالاً سر به فلک می‌کشه
‫چقدر هزینه داره؟ ‫موزه رو میگم
‫هی
‫اونقدرها هم پرهزینه نمیشه
‫همه‌ش برای نمایشه
‫فقط در حدی که وجهه منو خوب نشون بده
‫نمی‌خوام زیاده‌روی کنم
‫درسته اگه پولشو داری، ‫گانگنام همونجاست
‫چرا باید جای دیگه‌ای سرمایه‌گذاری کنی؟
‫گفتم که نقشه‌هایی دارم
‫به نظرم آقای سونگ می‌خواست ‫تا آخرین قطره خونت رو بمکه
‫واقعاً بهش گفتی ‫هرچی پیدا کردن رو می‌خری؟
‫خب، پس قیمتو می‌شکنم
‫چطوره به جاش، ‫از همون اول یه سقف تعیین کنی؟
‫چجوری کار می‌کنه؟
‫چه دلیلی داره همه‌شو بخری؟
‫اگه برای تعداد قطعاتی که برای موزه ‫می‌خوای یه سقف تعیین کنی،
‫دیگه سعی نمی‌کنن کلکی سوار کنن به همین سادگی
‫چی داری میگی؟
‫اونوقت اگه چندتا تقلبی قاطیش کنن چی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫جرئتشو دارن؟
فکر نکنم
‫پس باهاش ملاقات می‌کنم
‫همینجوریشم کلی هزینه داریم
‫رک بودن همه‌چیو روشن نمی‌کنه؟
‫کیو می‌خوای ببینی؟
‫مگه کس دیگه‌ای هم هست؟ آقای سونگ
‫هی
‫محکم نگهش دار
‫-محکم‌تر ‫-همینجوری ول کن
‫خب این همشه نه؟
‫آره
‫اینم ۲۰۰ تای دیگه،
‫پس در کل میشه ۵۰۰ تا
‫الانه که غش کنم
‫حداقل باید صد میلیون ‫برای اینا گیرم بیاد
‫ولی بازم،
‫اگه چندتا قطعه واقعی از شینان داشتی، ‫حس بهتری در مورد این قضیه نداشتی؟
‫پس خودم برم موکپو؟
‫این کارو نکن
‫فکر کردی خوشحال میشن ‫که بالا سرشون وایستی؟
‫خب، می‌خوام ببینم اوضاع چطوره ‫داره دیوونه‌م می‌کنه
‫دیگه باید بسپاریش به دست سرنوشت ‫بزن بریم
‫-ناخدا ‫-بله؟
‫-برگردیم ‫-باشه
آخ خسته شدم
(زندان موکپو)
‫-اومده ‫-ممنون، رفیق
اینجا رو باش
‫اوضاع چطوره، بوک‌گون؟
(لی بوک‌گون)
‫-اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫-اومدم ببینمت، رفیق
‫چطور می‌گذرونی؟
‫خب، کفری‌ام ‫ماجرای ماهی کوربین زرد هم که به گا رفت
‫-چرت و پرته ‫-گور بابای ماهی کوربین زرد
‫توی دریا طلا دفن شده
‫اه، گاییدین دیگه
‫چرا هی در مورد ‫این گنج حرف می‌زنی؟
‫من هیچی نمی‌دونم
‫-فقط برو ‫-هی، فقط به حرفم گوش کن
‫این رفیقمون از سئول اومده
‫-چه گهی اینجا می‌خوای؟ ‫-اینجاییم چون بهت نیاز داریم
‫اون نقطه، دقیقاً کجاست؟
‫تو فقط توضیح بده، ‫من خودم بقیه‌شو ردیف می‌کنم
‫واقعاً فکر کردی بهت میگم؟
‫که با طلاها فرار کنی؟
‫نمی‌تونی سرمو شیره بمالی ‫فقط چون تو زندانم
من سرتو شیره نمی‌مالم ‫سهم خودتو می‌گیری
‫کیرم دهنت، مرد
...‫خودتو و چرت و پرتاتو با هم
‫هی، ببین، این چطوره؟
‫بگو کشتی کجا غرق شده
‫بهت ۲۰۰ هزارتا میدم
‫به محض اینکه تأییدش کنیم، پول رو می‌گیری
‫این کیه؟
‫تو رئیس گنده‌ای یا چی؟
‫-نه، اینطور نیست ‫-آره، درسته
‫چرت و پرت نگو
‫فکر می‌کنی اون بیرون تو دریا هم ‫رئیس تویی؟
‫اون بیرون تو دریا، ما رئیسیم
‫تو از دریا چی می‌دونی؟ ‫هیچ گهی
‫نمی‌تونم با کلمات توضیحش بدم
چشمی بلدم
‫-فقط اینجوری میشه ‫-یالا
‫داری چرت و پرت میگی
‫چجوری قراره با چشمات ‫ببینیش؟
‫منو بیارین بیرون ‫وگرنه، دهنتون سرویسه
‫اگه ما همچین قدرتی داشتیم، ‫چرا باید اینجا می‌بودیم؟
‫به نیروی دریایی دستور می‌دادیم کل دریای لعنتی رو خالی کنه
‫دیگه کی جاشو می‌دونه؟
‫ممکن نیست تنها کسی باشی که می‌دونه
‫حق با توئه
‫سوک‌به هم می‌دونه کجاست
‫اوه، می‌خواین بدین سوک‌به ‫براتون جاشو پیدا کنه؟
‫بفرمایید، خودتونو به کشتن بدین ‫براتون آرزوی موفقیت می‌کنم
‫نیروی دریایی بی‌دلیل منو از اونجا نکشید بیرون که
‫خب، اونم هنوز ‫یکی از غواصا بود
‫-باید بدونه کجا بوده ‫-آره؟
‫پس بفرمایید
‫برای ۲۰۰ هزار وون هیچ گهی بهت نمیگم
‫یا برو پیش رئیست ‫و پول بیشتری بخواه
‫هی، گفتم من مسئولم، ‫دیوث
‫مجبورم نکن دوباره بگم
‫اون بیرون تو دریا، ما رئیسیم
‫تو از دریا چی می‌دونی؟ ‫هیچ گهی
‫وقتی با یکی تو زندان حرف می‌زنی، ‫سعی کن فوری جواب ندی
‫قبل از حرف زدن با زندانی، ‫چندتا نفس عمیق بکش
‫-اومدی ‫-هی
‫چیه؟
‫می‌خوام با ناخدا هوانگ ‫بری سوسان‌دونگ
‫یه نفر به اسم گو سوک‌به ‫همون دور و براست
‫-اون کیه؟ ‫-یکی از غواصایی که سفال‌ها رو پیدا کرده
‫ازش بپرس جاش کجاست
‫جون‌چول رو با خودت ببر
‫نه، به جاش ده‌شیک رو می‌برم
‫من و ده‌شیک میریم خرید
‫جون‌چول رو ببر
آها
‫وقتی عصبانی هستی ‫اتو کردن می‌تونه کمی کمکت کنه
وقتی عصبانی هستی) (اتو کردن می‌تونه کمکت کنه آروم شی
‫لعنت بهش
چه دهات تمیزی
‫اوف!
‫این یارو، سوک‌به، رو این دور و برا ندیدی؟
‫سوک‌به؟
‫بذار ببینم
‫سوک‌به پسر دوم آقای گو رو میگی؟
‫آره، درسته
‫ می‌تونی بگی کجا زندگی می‌کنه؟
‫فقط بعضی وقتا این دور و برا می‌بینمش
‫نمی‌دونم کجا زندگی می‌کنه
‫فهمیدم خب کجا این دور و برا می‌بینیش؟
‫شماها اهل کجایین؟
‫ما از سئول اومدیم، باشه؟
‫فقط راهو بهمون نشون بده
‫-کارآگاهی؟ ‫-هی، خانوم
‫آروم
‫آره، با یه نگاه فهمیدم
‫شماها چند ماه پیش هم ‫دنبالش اومده بودین
‫چی شده؟
‫-هنوز پیداش نکردین؟ ‫-چی بهت گفتم؟
‫هی باشه؟
‫-بگو کجاست ‫-دقیق نمی‌دونم کجاست
‫فقط از این طرف مستقیم برین، ‫یه دیوار سنگی می‌بینین
‫فکر کنم همون دور و برا زندگی می‌کنه
‫ممنون
‫خیله خب، بریم
‫عجب آدم عوضی‌ای بود، ‫با کسی که تازه دیده اینقدر بی‌ادب رفتار می‌کنه
هی، بچه
‫می‌دونی یه نفر به اسم سوک‌به ‫اینجا زندگی می‌کنه؟
‫صبر کن، چی گفتی؟
‫سوک‌به، گو سوک‌به ‫ظاهراً، همین دور و برا زندگی می‌کنه
‫الان نمی‌تونم فکر کنم
‫ببخشید، ولی الان خیلی سرم شلوغه، ‫پس نمی‌تونم کمکتون کنم
‫چی، سرت به بازی گرمه؟ ‫چون من که فقط همینو می‌بینم
‫هی، بابا! در رو!
‫-زود باش! بدو! بدو! ‫-بگیرش
‫-اوه، لعنتی! ‫-سوک‌به!
‫صبر کن، سوک‌به!
‫-وایسا همونجا، توله‌سگ! ‫-برو کنار!
‫من پلیس نیستم!
‫-سوک‌به! ‫-من پلیس نیستم!
‫حرومزاده!
‫هی!
‫کل بدنم درد می‌کنه
‫لازم بود اینقدر ‫دردسر درست کنی؟
‫من هیچی نمی‌دونم
‫کاری باهات نداریم
‫پس فقط
‫فقط بهمون بگو ‫سفال‌ها رو کجا پیدا کردی
(گو سوک‌به)
‫-اینا کین؟ ‫-بعداً همه‌شو توضیح میدم
‫سفال‌ها رو کجا پیدا کردی؟
‫من چه می‌دونم آخه؟
‫اگه می‌دونستم کجاست، ‫خودم از زیر خاک درش میاوردم
‫تو غواص لعنتی اون قایق بودی!
‫چطور یادت نمیاد؟
‫از اون ناخدایی بپرس که ما رو برد اونجا
‫من هیچی ازش نمی‌دونم ‫من فقط یه غواصم
‫بوک‌گون می‌تونه بهت بگه کجاست
‫اه، داری مسخره‌م می‌کنی!
‫بوک‌گون؟ اون دیگه کدوم خریه؟
نمی‌تونیم از زندان فراریش بدیم
‫حالا چی؟
(تجهیزات دریایی نام‌هه)
‫فعلاً چیزایی که لازم داشتیم رو خریدیم
‫می‌تونیم بفهمیم ‫چیزی کم داریم یا نه
‫-اوه، خدای من برو! ‫-چی؟
‫-اوه، چی ‫-برگرد تو!
‫چی شده؟ چی؟ چی؟
‫-اوه، لعنتی اوه، لعنتی اوه، لعنتی اوه، لعنتی ‫-چی شده؟
‫این اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫-کیه؟ ‫-اونجا
‫اون مرده که کیفو انداخته رو دستش، با عینک آفتابی
‫-می‌بینیش؟ ‫-کجا؟
‫-نگاه کن ‫-اوه
‫-آره، اون یارو؟ ‫-آره
‫-خب، کیه اون؟
‫اون پروفسور کیمه
‫این یعنی ما تنها کسایی نیستیم که اینجاییم
‫«پروفسور؟»
‫واقعی نیست
‫اون فقط یه کلاهبرداره
‫فقط چند نفر تو کار عتیقه می‌دونن ‫اون واقعاً کیه
‫صبر کن، پس تو از کجا می‌شناسیش؟
‫چون ‫اون حرومزاده‌ی لعنتی سرمو کلاه گذاشت
‫اون حرومزاده کوچولو همه جا آدم داره
‫چیکار کنیم حالا؟
‫لعنتی
‫لعنتی، دهنمون سرویسه
‫همه حرفه‌ای‌ها اینجان لعنتی
‫اینجا از در و دیوارش ‫پول می‌باره
‫خیلی باحاله... خیلی باحاله
‫♪ موکپو لقمه‌ی آماده‌ست ♪
(پروفسور کیم)
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]