.::: مترجم مرتضی راکی :::.
‫آنچه گذشت...
‫می‌رم یه چندتا مورچه بخورم!
‫...بقاجوهای گرسنه ‫دنبال غذای بعدی‌شون بودن.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- قلبش!
‫- نه، بابا! ‫- آره، به خدا!
‫این دیگه چیه؟ چی خبره؟
‫فک کنم حالم داره بهم می‌خوره.
‫ولی بعضی‌ها گرسنه موندن...
‫رز کامل گم و گور شده!
‫این اصلاً نمی‌دونه کجای نقشه‌ست.
‫...خانواده‌ها در ستاد
‫سر اینکه کی باید بدون وسایل ‫سر کنه دعواشون شد.
‫در انبار جوراب پشمی و شکلات داغ داریم.
‫- یه جعبه رو از دست می‌دیم. ‫- باشه.
‫یک طوفان باعث شد خانواده داوینا ‫سفرشون رو تموم کنن
‫و اشلی رو به لبه پرتگاه کشوند.
‫دیگه وقتشه. می‌خوام خارج بشم.
‫این سخت‌ترین کاریه ‫که تا حالا باید انجام بدم.
‫امشب، مشکلات سخت‌تر میشن.
‫اتحادها حیاتی میشن.
‫وقتی موقعش بشه که ‫شاید یه کار بد علیه یکی تو طبیعت کنیم،
‫ما پشتشون هستیم.
‫اعتماد یا خانواده‌ها رو می‌سازه ‫یا نابودشون می‌کنه.
‫- اوه، نه! ‫- امکان نداره!
‫واقعاً معلوم می‌کنه ‫به کی می‌تونیم اعتماد کنیم و به کی نه.
‫- این دیگه داره دیوونه‌کننده میشه. ‫- خیلی متأسفم.
‫استخراج شده
‫بارون شدید و سرمای استخون‌سوز
‫ساعتهاست داره بقاجوها رو اذیت می‌کنه.
‫می‌دونم صدامو می‌شنوی،
‫هر چی من می‌بینم، تو هم می‌بینی.
‫اینجا آدمو وا می‌داره بی‌خیال بشه.
‫افتضاحه.
‫برای بعضی‌ها، یه قمقمه شکلات داغ
‫و یه جفت جوراب خشک ‫از طرف خانواده‌هاشون
‫یه کم آرومشون کرده...
‫وای، این خیلی خوبه.
‫حالا خیلی حالم بهتره.
‫واقعاً از درون گرمم کرد.
‫جعبه پر از هیچ‌چی!
‫...ولی بقیه ‫باید بدون چیزی سر کنن
‫چون عزیزاشون ‫تصمیم گرفتن فداکاری کنن
‫برای خیر بزرگ‌تر.
‫خواهش می‌کنم، ‫یه چیزی برام بفرستین که بخورم.
‫با اینکه برای اشلی ‫وسایل فرستاده شد،
‫اون خیلی ضعیفه که بره دنبالشون.
‫از روز اول، ‫اشلی نتونسته آتیش روشن کنه
‫که گرم بشه یا آب جوش بیاره،
‫حتی اگه بتونه قوطی گوشت گوزنشو باز کنه،
‫هیچ راهی برای پختنش نداره.
‫بدون آتیش و گوشت گوزن،
‫اشلی دیگه به آخر خط رسیده.
‫یالا اش، از این حال و هوا دربیا.
‫برو یه کم قدم بزن، دختر.
‫الان حسابی احساس ضعف می‌کنم.
‫یه بسته پشتیبانی اومده ‫ولی حتی نمی‌دونم چطور...
‫قراره کلی طول بکشه ‫تا اینو برگردونیم اینجا!
‫فک نکنم حتی بتونم ‫اینو تا اونجا ببرم.
‫با اینکه رز یکی از ‫خوش‌شانساست که وسایل گرفته،
‫حالش داره بدتر میشه.
‫حالم انگار داره بد میشه،
‫فک کنم برم یه کم دراز بکشم.
‫حالش اصلاً خوب نیست.
‫حالم خوب نیست.
‫اشلی هنوز داره ‫به نامزدش، آستین، التماس می‌کنه
‫که دکمه استخراج رو بزنه.
‫دیگه وقتشه.
‫می‌خوام استخراج بشم.
‫آه!
‫میدونم احتمالاً ‫نمی‌خوای منو استخراج کنی،
‫میدونم از اول ‫این برنامه‌مون نبود.
‫ولی توروخدا.
‫ امروز نه .
‫متأسفم بابت بخت بدت، دختر!
‫اشلی، الان از نظر احساسی ‫اونجا نیست،
‫و داره حسابی تقلا می‌کنه.
‫ولی قبل از شروع، خودش گفت،
‫«اگه خواستم استخراج بشم، ‫حداقل یه روز کامل بهم وقت بدین،
‫یا حتی دو روز قبل از اینکه واقعاً
‫بهش فکر کنین و تصمیم بگیرین.»
‫پول زیادی وسط بازیه،
‫برای همین می‌تونه تو جنگل بشینه
‫و حتی از پسش بربیاد.
‫واقعاً براش ناراحتم ‫که اونجا نشسته
‫و کل روز داره خودشو تکون میده.
‫آره.
‫این تقریباً منو می‌شکنه.
‫آستین، نمی‌خوای بکشیش بیرون، نه؟
‫نه.
‫بذار یه کم بهش فکر کنه.
‫نه، فقط یه موضوع ذهنیه.
‫آره.
‫یالا.
‫فقط می‌خوام...
‫نمی‌دونم... اوه، از این حال خوشم نمیاد.
‫هی، لارا، کلسی، اگه الان
‫دارین اینو می‌بینین،
‫ببخشید، حالم خوب نیست.
‫- وای، داره حسابی تقلا می‌کنه، نه؟ ‫- خیلی بد.
‫- فکرشم نمی‌کردم انقدر حالش بد باشه. ‫- منم نمی‌دونستم.
‫دوستا، حالم خوب نیست.
‫انگار داره دراز می‌کشه که بخوابه، نه؟
‫- فقط نگرانشم. ‫- نمی‌دونم حالش خوبه یا نه.
‫فقط هی می‌گه یه کم حالش بده
‫و باید دراز بکشه.
‫خب، امیدوارم یه کم استراحت کنه.
‫- می‌دونم. ‫- اون شکلات داغ کارشو بکنه.
‫یه کم جون بگیره.
‫آره.
‫بدنم گرم نمیشه.
‫خیلی هم خسته‌م.
‫از دیدن گریه زن‌ها خوشم نمیاد.
‫نه، خب...
‫شاید واقعاً مریضه.
‫ خنده دار نیست.
‫این داره منو افسرده می‌کنه.
‫از این حس بدم میاد.
‫ خیلی بده.
‫ نمیخوام به گریه های رز گوش بدم
‫لعنت بهش
‫امیدوار بودم ‫اومدن اینجا حالمو بهتر کنه...
‫...روحم رو بالا ببره، چون...
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫ولی دوستا، خودمو می‌شناسم.
‫دیگه نمی‌تونم اینو ادامه بدم.
‫ازش دربیا، اشلی. یالا.
‫حس می‌کنم ‫دارم خیلی‌ها رو ناامید می‌کنم.
‫آستین و اسکات، خیلی متأسفم.
‫امیدوارم حداقل به کارایی ‫که تونستم انجام بدم افتخار کنین
‫چیزایی که تونستم به دست بیارم.
‫ولی می‌خوام استخراج بشم.
‫لطفاً منو استخراج کنین.
‫توروخدا، توروخدا، توروخدا.
‫بکشش بیرون.
‫توجه، اشلی، خانوادت ‫تو رو استخراج کردن.
‫اوف، خدایا شکرت! وای خدای من!
‫براتون آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫خیلی خوب بود ‫که باهاتون آشنا شدم.
‫عالی بود. ‫- داره تقلا می‌کنه.
‫دیگه نمی‌خوایم ‫بیشتر از این تقلا کنه.
‫اون کلی کار انجام داد، ‫و من خیلی بهش افتخار می‌کنم...
‫...که عروسم باشه.
‫انگار یه میلیون کیلو ‫از رو شونه‌هام برداشته شد.
‫مثل اینکه آسون‌ترین ‫سخت‌ترین تصمیم
‫زندگیمو گرفتم.
‫این دخترو دوست دارم.
‫اشلی، تو استخراج شدی. بیا با من.
‫- باشه. ‫- بریم.
‫مرسی.
‫فقط نفس بکش.
‫خیلی خوب بود.
‫حس آرامش می‌کنم ‫ولی همزمان ناراحتم.
‫اونقدری که فکر می‌کردم ‫دووم نیاوردم،
‫ولی حالا می‌تونم ‫یه کم آرامش جسمی پیدا کنم.
‫حتماً کلی ذوق می‌کنه.
‫من فقط ذوق دارم که ببینمش.
‫اشلی واقعاً خودشو اونجا ثابت کرد.
‫می‌دونی، من یه جورایی ‫سخت‌گیر بودم، شاید زیاد همدردی نکردم،
‫ولی هر چی بشه پشتشم.
‫این ترن هوایی احساسی
‫که تو این مدت منو کشیده،
‫فقط باعث شد مطمئن بشم ‫که این دختر...
‫برای همیشه مال منه.
‫و من همیشه ازش محافظت می‌کنم.
‫صد درصد.
‫بیا اینجا، عزیزم. ‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫اوف. ‫- وای خدای من.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫اینا رو نگاه کن. افتضاحه.
‫برام مهم نیست.
‫حالا فقط منتظر عروسیم،
‫که قراره بهترین روز زندگیم باشه.
‫برو تو کارش، دختر.
‫اون حالا عضوی از خانواده‌ست.
‫یعنی همیشه بوده،
‫ولی حالا دیگه کامل تو جمع ماست.
‫باورم نمیشه اشلی غیبش زده.
‫آره، می‌دونم.
‫چه روزی بود.
‫دیگه تمومم.
‫حالم بده.
‫هی، لارا، کلسی، اگه الان
‫دارین اینو می‌بینین...
‫اوه، داره حرف می‌زنه.
‫...کل پای چپم بی‌حسه، سفید شده.
‫خون توش جریان نداره.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫چی؟ هنوز جوراباشو نپوشیده، نه؟
‫انگشتای پای چپم بنفش شدن.
‫هیپوترمی نیست، چون ‫دما زیر ۳۰ نرفته، درسته؟
‫خیلی سردمه و خیلی گرسنه‌م.
‫رز رو می‌شناسم و می‌دونم ‫چقدر رقابتیه،
‫وقتی اومدم اینجا فکر می‌کردم ‫به هیچ وجه رز رو استخراج نمی‌کنم.
‫به هیچ وجه.
‫ولی، می‌دونی، واقعاً نگرانشم.
‫- آره. ‫- واقعاً مریضه؟
‫نمی‌دونم چیکار کنم. ‫دیگه انگشتامو حس نمی‌کنم.
‫وای.
‫فک کنم برای این کار ساخته نشدم.
‫نه.
‫حتی نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫وای خدای من.
‫کل پای چپم بی‌حسه.
‫حس می‌کنم داره حالم می‌ره.
‫اگه دراز نکشم.
‫هیچ انرژی‌ای نداره.
‫واقعاً مریضه؟ داره میلرزه.
‫رز داره افت می‌کنه و نمی‌تونه ‫خودشو از این وضعیت دربیاره.
‫پاهام انگار داره می‌سوزه. ‫خیلی سردن.
‫نمی‌دونم حالش خوبه یا نه. ‫داره میلرزه.
‫وقتی خواهرم داره برنامه رو می‌بینه، ‫نگرانشم.
‫اگه رز داره تقلا می‌کنه... ‫«چرا نکشیدیش بیرون؟»
‫چون اون دخترشه.
‫و فقط نمی‌دونم، مثلاً اگه این...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نمی‌دونم دیگه چقدر ‫می‌تونم تحمل کنم.
‫وای خدای من.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫آه.
‫تموم کرد. می‌خواد استخراج بشه.
‫باید این کارو بکنیم.
‫- اوه، نه. ‫- چی؟
‫نمی‌تونیم نگهش داریم اینجا.
‫- وای، نه. ‫- قراره استخراجش کنیم.
‫- نه. ‫- باید این کارو کنیم.
‫- متأسفم. ‫- کلسی.
‫بدون شماها دیگه اونجوری نمیشه.
‫خیلی متأسفم.
‫باید سلامتیشو تو نظر بگیریم.
‫- اوه، کلسی. ‫- باشه.
‫معلومه که باید ‫اون چیزی که رز لازم داره رو انجام بدیم.
‫نمی‌تونه اونجا باشه و زجر بکشه.
‫بریم بیاریمش.
‫- وای. ‫- خدایا.
‫رز استخراج شد.
‫هشت خانواده باقی موندن.
‫حالا دیگه هشت تا موندن.
‫توجه، رز، ‫خانوادت تو رو استخراج کردن.
‫دوستتون دارم، ‫شماها حسابی جنگیدین.
‫و متأسفم که نتونستم ‫سهم خودمو درست انجام بدم.
‫آه، دلم براتون تنگ میشه.
‫دوستتون دارم، ‫دلم براتون تنگ میشه.
‫رز، بیا با من.
‫باشه.
‫این یه میلیون برابر سخت‌تر ‫از چیزی بود که فکرشو می‌کردم،
‫نبود غذا و آب و این سرما.
‫ولی قطعاً خودمو ناامید کردم.
‫- خداحافظ، بچه‌ها. ‫- خداحافظ.
‫نمی‌تونم بذارم رز زجر بکشه.
‫نمی‌خوایم این کارو باهاش کنیم.
‫- نه. ‫- ارزششو نداره.
‫وای خدای من.
‫آه!
‫دوستت داریم.
‫ناامید شدم.
‫دوست ندارم تو چیزی خوب عمل نکنم.
‫و این دردناکه.
‫خیلی بد بوام. ‫- اشکالی نداره.
‫در واقع بوی تو رو حس نمی‌کنم.
‫شاید چون داشتم گریه می‌کردم.
‫بدونین که هر دوی شما رو ‫خیلی خیلی دوست دارم.
‫ همیدیگرو بغل کنین
‫ دوستت دارم.
‫عزیزم، می‌رم بخوابم.
‫سارا توماس، دوستت دارم. ‫آفتاب‌گردون کوچولوی من، دوستت دارم.
‫آه. آه.
‫طوفان دیشب تموم شده،
‫ولی یه خانواده داره ‫بار احساسی مسابقه رو
‫حس می‌کنه.
‫من برای این ثبت‌نام نکردم ‫که یکی بیاد
‫و هی گریه کنه... همش.
‫مثلاً...
‫مثلاً، بذار خانواده‌م بدبخت باشن.
‫مثلاً، این دیگه چیه... ‫- اینجاست که برام سخته.
‫اگه بدونه ما اینقدر بدبختیم،
‫می‌گه، ‫«منو از اینجا بکشین بیرون.»
‫- آره. ‫- ولی می‌دونم داره خوش می‌گذرونه.
‫- آره. ‫- پس من بکشمش بیرون
‫و خوشیشو ازش بگیرم؟
‫چون خودش اینو می‌خواست.
‫آره، خودش می‌خواست اینو. ‫داره حسابی خوش می‌گذرونه.
‫فکر کنم دیروز ‫سخت‌ترین روز احساسی بود.
‫و از این بدم میاد که ‫باید یه عالمه آدمو ببینیم که زجر می‌کشن.
‫دیدن یکی که فقط گریه می‌کنه،
‫مثلاً، این خیلی بدبختیه.
‫ولی می‌دونم رایان می‌تونه برنده بشه،
‫و نمی‌خوام من باشم ‫که اینو ازش بگیرم.
‫سخته.
‫در حالی که سارا و شان دارن تقلا می‌کنن،
‫بقاجوی اونا ‫تاب‌آوریشو ثابت می‌کنه.
‫خب، بزن بریم.
‫یهو به ذهنم رسید.
‫باید فوری شروع کنم به سیگار کشیدن.
‫بذار یه کم گوشت ببرم، ‫از این آتیش لذت ببرم.
‫خب، می‌خوام تکه‌های نازک ببرم.
‫همه‌شو بپزم.
‫استراتژیم از حالا به بعد اینه،
‫غذای تازه‌تو وقتی می‌تونی بخور، یعنی حالا.
‫در حالی که بعضی بقاجوها ‫دارن آماده می‌شن گوشت گوزنشونو بخورن،
‫همه بقاجوها نمی‌تونن ‫گوشتشونو نگه دارن یا آماده کنن.
‫خسته‌م. و گرسنه‌م.
‫فک کنم ۳۶ ساعته چیزی نخوردم.
‫دیگه چربی تو بدنم مونده؟
‫نه؟ اوکی. فکرشم نمی‌کردم.
‫اوه، بزن بریم.
‫اومد.
‫توجه، خانواده‌ها، ‫یه آزمون بقا تو راهه.
‫اووه.
‫وقتشه یه کم اکشن ببینیم.
‫غذا همیشه ‫یه چالش دائم برای
‫بقاجوهاست.
‫و اونا برای زنده موندن ‫و خوب عمل کردن به کربوهیدرات نیاز دارن.
‫برای این آزمون، اعتماد تست میشه.
‫شما قراره بقاجوها رو ‫رتبه‌بندی کنین
‫از قابل اعتمادترین ‫تا غیرقابل اعتماد، چون یه قرص نون گنده
‫تازه پخته‌شده ‫تو طبیعت گذاشته شده.
‫هر بقاجو ‫یکی‌یکی باهاش روبه‌رو میشه
‫با دستورالعمل ‫که فقط به اندازه نیازشون بردارن.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫کی سهم منصفانه‌شو برمی‌داره،
‫و کی ممکنه همه‌شو برداره ‫و برای بقیه چیزی نذاره؟
‫- اوه. ‫- سه دقیقه وقت دارین
‫بقاجوهاتونو از قابل اعتمادترین ‫تا غیرقابل اعتماد رتبه‌بندی کنین.
‫وقتتون از حالا شروع میشه.
‫کی می‌ره اونجا ‫و یه عالمه برمی‌داره؟
‫باید نگران این باشیم.
‫اینکه آدما ‫مقدار زیادی نون بردارن
‫یا مقدار کمی نون،
‫واقعاً نشون میده ‫به کی می‌تونیم اعتماد کنیم و به کی نه.
‫- رابین زیاد برنمی‌داره... ‫- نه، نمی‌گیره.
‫می‌دونم، حتی اگه اولی باشه.
‫حس می‌کنم جیک ‫هم خیلی قابل اعتماده.
‫می‌خواستم بگم، ‫حس می‌کنم جیک می‌تونه اولی باشه.
‫- اصلاً حریص نیست. ‫- فکر می‌کنی اولی
‫اونقدر باهوش باشه ‫که نونو به هشت تکه تقسیم کنه؟
‫فک نمی‌کنم حتی بهش دست بزنه.
‫فقط باید اعتماد کنیم ‫که نصف قرص نونو برنمی‌داره.
‫ما باور داریم ‫جیک خیلی آدم قابل اعتمادیه.
‫همه با این موافقن ‫که اونا اولی باشن؟
‫- آره. ‫- ولی البته نگرانیم،
‫که اون برسه اونجا، اولی باشه،
‫و کل قرص نونو برداره و بره،
‫و حالا همه به ما نگاه کنن ‫که انگار ما آدمای بدیم.
‫فک می‌کنیم خوبه. ‫فک می‌کنم می‌ذاره بمونه.
‫حس می‌کنم رایان هم اینجوری باشه.
‫یعنی حس می‌کنم ‫اون چیزی برنمی‌داره.
‫ما یه خانواده خیلی قابل اعتماد و خوبیم
‫که با همه درست رفتار می‌کنیم، ‫و فقط...
‫نمی‌خوام به هیچ وجه ‫اینو به خطر بندازم،
‫پس خدا بخواد، می‌بینیم چی میشه.
‫۶۰ ثانیه وقت داریم.
‫شماها داوطلب می‌شین ‫که ته صف باشین؟
‫قطعاً.
‫میگن غیرقابل اعتماد نیست،
‫ولی می‌خوایم میگن رو ‫ته صف بذاریم
‫چون اون بیشترین نونو لازم داره،
‫تا بتونه بیشترین مقدارو برداره.
‫خب، از ۱ تا ۸، ‫از این طرف شروع می‌کنیم.
‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫توجه، بقاجوها.
‫همیشه منو می‌ترسونه.
‫یه آزمون بقا تو راهه.
‫بر اساس ترتیبی که ‫خانواده‌هاتون تو ستاد توافق کردن،
‫قراره بهتون بگن ‫برین به محل باز در
‫شمال دریاچه.
‫اونا می‌دونن چندمین نفرن؟
‫نه، فکر نکنم.
‫توجه، جیک.
‫ برو به محل باز و دستورالعملایی که اونجا
‫منتظرته رو دنبال کن
‫باشه.
‫کنجکاوم.
‫این یکی قراره جالب باشه.
‫من یه زن و چهار تا بچه دارم.
‫حس می‌کنم این روزا ‫سخت‌تر و سخت‌تره که،
‫می‌دونی، خانواده بزرگ کنی، ‫بچه‌های خوب بزرگ کنی.
‫برای همین واقعاً می‌خوام بچه‌هام بدونن
‫که زندگی بارها و بارها ‫بهشون لگد می‌زنه
‫بارها و بارها.
‫و تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که نگرش ذهنی مثبت داشته باشی.
‫برای همین با بودن اینجا،
‫یه درس خوبه ‫برای یاد دادن به بچه‌هام
‫که بتونن منو ببینن ‫که دارم تقلا می‌کنم و موفق میشم.
‫یه چیزی اینجاست.
‫بذار ببینم این چی می‌گه.
‫باشه.
‫«هشت تا بقاجو مونده
‫و اینجا به اندازه کافی نون هست ‫که همه یه بخشی داشته باشن.
‫خانواده‌هاتون ترتیب ‫رسیدن شما رو مشخص کردن.
‫به اندازه‌ای که برای ‫رسیدن به ۲۵۰,۰۰۰ دلار نیاز داری بردار.»
‫اینو نگاه کن.
‫و من به اندازه کافی گوشت گوزن دارم
‫که یه ساندویچ خوب ‫درست کنم همین‌جا.
‫- اوه. ‫- اوه.
‫- صبر کن. چی؟ ‫- اوه، نه.
‫امکان نداره.
‫یه آزمون بقا شروع شده،
‫و جیک اولی‌یه که داره تست میشه.
‫خانواده‌ها تو ستاد به جیک ‫رأی دادن که قابل اعتمادترینه،
‫و حالا قراره بفهمن ‫که درست فکر کردن یا نه.
‫و من به اندازه کافی گوشت گوزن دارم
‫که یه ساندویچ خوب ‫درست کنم همین‌جا.
‫- اوه. ‫- اوه.
‫صبر کن. چی؟
‫انگار خانواده‌های دیگه ‫بیشتر از من بهش نیاز دارن،
‫بقاجوهای دیگه اون بیرون.
‫من حالم خوبه، ‫برای همین ازش می‌گذرم
‫و برای نفر بعدی می‌ذارمش.
‫این همونه که می‌گم! آره!
‫- وای. ‫- این یه نعمته، مرد.
‫آره، این یارو واقعاً باحاله.
‫راستش هیچ‌وقت شک نداشتم.
‫آره، این مرده حرف نداره.
‫- این مرده حرف نداره. ‫- آره، حرف نداره.
‫اونایی که دارن برای بقا می‌جنگن، ‫نمی‌دونن ترتیبشون چیه،
‫برای همین باید خودشون تصمیم بگیرن
‫چقدر نون باید بردارن.
‫«هر چقدر لازم داری بردار ‫تا به ۲۵۰ هزار دلار برسی.»
‫یالا رفیق. فقط برو.
‫تو خوبی. برو دیگه.
‫اگه هیچ کدومو انتخاب نکنم چی؟
‫به هیچ کدوم نیاز ندارم.
‫وای!
‫هنوز نرفته.
‫داره فکر می‌کنه.
‫فکر نکنم این نون به دردم بخوره.
‫- وای! ‫- خدا رو شکر!
‫وای!
‫اگه یه تیکه کوچیک برمی‌داشت، ‫من اوکی بودم،
‫ولی اینکه هیچی برنداشت،
‫این نشون می‌ده که شخصیتش چطوره.
‫فکر کنم همه تو مرکز فرماندهی
‫بعداً به خاطر این بهمون کمک می‌کنن.
‫وای، خدا!
‫آه...
‫- وای خدای من، این خیلی استرس داره! ‫- این دیوونه‌کننده‌ست!
‫- حالا فشار رومونه. ‫- می‌دونم.
‫من اول نون رو شکستم.
‫تعجب کردم رایان اولی بود.
‫امیدوارم این باعث نشه بد به نظر بیاد
‫یا من و شان بد به نظر بیایم.
‫نمی‌خوام خانواده‌های دیگه ‫در آینده رایان رو تنبیه کنن.
‫امیدوارم زیادی نون برنداشته باشم.
‫خب، وودی، چی گرفتی؟
‫این چیزیه که گرفتم.
‫مثل یه بیسکویته. ‫همین کافیه برام.
‫این دیوونه‌کننده‌ست!
‫مطمئنم وودی کل اون تیکه نون رو
‫تا وقتی برسه به محل تمومش می‌کنه.
‫آره.
‫من زیاد بزرگ نیستم. ‫پس نیازی به یه عالمه ندارم.
‫نمی‌دونم چند نفر از ما اینجا بودیم.
‫باشه.
‫- آره. ‫- این مقدار خوبیه.
‫می‌دونم اونایی که ‫اونجا بودن گوشت می‌خوردن.
‫چی؟
‫دیگه زیاد برندار.
‫باشه.
‫هنوزم اونجا زیادی مونده.
‫رابین دو تیکه نون گرفت.
‫حس کردم فقط به خودش فکر می‌کرد
‫چون نمی‌دونست تو ‫اون نون چه جایگاهی داره.
‫تست کردن شخصیت واقعی!
‫این یه کم سخت بود.
‫باید یه کم کنترل خسارت کنیم،
‫تا مطمئن بشیم کسی بهش نگاه نکرده
‫که زیادی حریص یا غیرقابل اعتماده.
‫شاید تصمیم بدی گرفت.
‫ الان وقت بازی ‫و دوست شدن با همه نیست.
‫این چیزی نیست که ‫وقتی رو صفحه بزرگی باید بگی.
‫وای، خدا!
‫یه تیکه نون.
‫وای، این کثیفه!
‫آره، درسته، هیلی.
‫الان دلم می‌خواد با بقیه بازی کنم.
‫نمی‌خوام هدف رو پشت خودم حس کنم.
‫مرسی، رفقا.
‫این دختر زرنگه.
‫امیدوارم جکوبن نره اونجا
‫و کل اون لعنتی رو برنداره.
‫امیدوارم این کارو نکنه.
‫آره.
‫من اینجوریم که...
‫جکوبن، نصف اون نون رو برندار
‫من به جکوبن افتخار می‌کنم که ‫وقتی نوبت به نون رسید
‫کارش خوب بود.
‫اگه کل نون رو برمی‌داشت،
‫واقعاً هدف رو پشت ما می‌ذاشت.
‫لحظه حقیقت.
‫با اینکه مگان خبر نداره،
‫اون آخرین نفریه که به نون می‌رسه.
‫باشه.
‫وای خدای من.
‫چی کار کنم؟
‫ولی اون نمی‌دونه که آخرین نفره.
‫وای خدای من.
‫ما فقط می‌ذاریمشون...
‫اینو برای اونا می‌ذاریم.
‫باشه. فقط حس بدی دارم.
‫امیدوارم برای بقیه‌تون کافی باشه، باشه؟
‫ولی من این نون رو برای بقا لازم دارم.
‫من کربوهیدرات لازم دارم.
‫مگان خسته‌ست، می‌دونی، گرسنه‌ست.
‫می‌دونی، بدنش کم‌آب شده.
‫خیلی خوشحالم که ‫اون چیزی که لازم داشت رو گرفت.
‫- عالی شد. ‫- دقیقاً همون چیزی بود که می‌خواستیم.
‫ممم.
‫یه کم کره و سیر الان خیلی می‌چسبید.
‫برای یه بیسکویت راه زیادی اومدیم.
‫من هیچ نونی برنداشتم.
‫غذا لازم ندارم. آب لازم دارم.
‫می‌خوایم بریم اینجا یا بیرون؟
‫چی بهتره؟ چون صدامون می‌پیچه.
‫فکر کنم اینجا بهتره، ‫که خیلی مشکوک به نظر نیاد.
‫خب، فکر کنم اینجا خوبه ‫چون واقعاً نمی‌تونن ببیننمون.
‫خب، من و کارلی شماها رو خیلی دوست داریم.
‫و فکر می‌کنیم هیلی و رابین ‫از خیلی جهات شبیه همن.
‫فقط خواستیم یه جورایی چک کنیم،
‫چون می‌دونیم که ما پشتمون به شماست
‫و حس می‌کنم شماها هم ‫قطعاً پشت ما هستین.
‫صددرصد.
‫هر وقت لازم داشته باشیم کمک می‌خوایم.
‫و من خیلی زود تو کارم یاد گرفتم
‫که پرستاری که کمک نخواد
‫تصمیم‌های خطرناک می‌گیره.
‫پس باید از آدما کمک بخوایم
‫تا هیلی رو ایمن نگه داریم.
‫آره، ما داریم از هر منبعی
‫که تو خونه داریم و از همه آدمای تو خونه ‫استفاده می‌کنیم.
‫فکر کنم به این می‌گن «اتحاد»، می‌دونی.
‫من هیچ‌وقت، هیچ‌وقت کاری نمی‌کنم ‫که به ضرر کسی باشه، هیچ‌وقت.
‫فقط می‌خوام بدونید ‫که ما صددرصد اینو جدی می‌گیم.
‫مرسی. مرسی.
‫این اتحاد به این معنی نیست ‫که همیشه
‫اونا رو تو هر موقعیت اول انتخاب می‌کنیم
‫یا انتظار داریم اونا ما رو اول انتخاب کنن.
‫ولی وقتی موقع این می‌رسه که ‫شاید یه کار منفی
‫برای یکی تو طبیعت کنیم، ‫ما پشتشون هستیم.
‫با اتحاد جدیدی که مخفیانه شکل گرفته،
‫تمرکز می‌ره سمت طبیعت.
‫اوو، نگاه کن اون موشه.
‫- کجا؟ ‫- داره می‌خزه تو...
‫- همین‌جا. ‫- اوه، آره. آره.
‫این مال جکوبنه. ‫اوو، یه موش صحرایی بود تو وسایلش.
‫- موش صحرایی بود، نه؟ ‫- فکر کنم موش بود.
‫- یه موش صحرایی رفت تو... ‫- موش.
‫مرد، همونه که هست.
‫داره می‌ره... رفت داخل.
‫آره، اون یکی رفت داخل.
‫رفت داخل.
‫اوو، یه دونه دیگه اونجاست.
‫و اون یکی هم داخله باهاش.
‫اوو، تازه دوید بیرون.
‫همه‌جا پرن.
‫این باعث می‌شه جا بزنی.
‫یه روز جدیده،
‫و خانواده‌ها تو مرکز فرماندهی ‫دارن به روتینشون عادت می‌کنن...
‫صبحونه، به نظر من، ‫بهترین بخش روزه.
‫...در حالی که اونایی که برای بقا می‌جنگن ‫یه روز دیگه تو طبیعت بیدار می‌شن.
‫صبح بخیر.
‫تنها چیزی که کم دارم تلویزیونمه،
‫کیسه‌خواب، یه کم تنقلات.
‫نخوابیدم چون سردم بود،
‫ولی الان دارم حس بهتری می‌کنم.
‫یه سری توت خوب گرفتم، ‫چه آبی، چه قرمز.
‫و برای لنس، این یه فرصته
‫تا استراتژیش رو جلو ببره.
‫رابین چه حال و روزی داره؟
‫حس می‌کنم رابین خیلی بهتره
‫از خیلی‌های دیگه، ولی در عین حال،
‫دارم تو اتاق کم اهمیتش می‌کنم
‫چون نمی‌خوام به عنوان تهدید دیده بشه.
‫اون خیلی درد لگن و کمر داره.
‫وقتی بلند شد، نفسش...
‫نرخ تنفسش خیلی بالا بود،
‫و نمی‌دونم چرا اینجوری بود.
‫هنوز داره سعی می‌کنه آتیش درست کنه،
‫خدا خیرش بده، رابین.
‫اون هنوز... نیم ساعته داره روش کار می‌کنه.
‫موش صحرایی دیشب ‫بازم نذاشت بخوابه، و برای همین...
‫رابین خیلی بیشتر از چیزی که ‫من بهش اعتبار می‌دم
‫تو وجودش داره.
‫می‌دونی چیه؟ بریم یه دقیقه کنار دریاچه.
‫فکر کنم آدما منو به عنوان تهدید نمی‌بینن.
‫اونا یکی رو می‌بینن که ۵ فوت و ۲ اینچه. ‫من ۵۵ سالمه و مامانم.
‫من بلوندم.
‫رنگ موهام مصنوعیه، ‫فقط که همه بدونن،
‫ولی من خیلی خاکی و ساده‌ام.
‫ما خیلی پیاده‌روی می‌کنیم، ‫برای همین بلدم چطور آب رو فیلتر کنم.
‫ماهیگیری هم بلدم، ‫باهاش مشکلی ندارم.
‫با خرس هم روبه‌رو شدیم، ‫پس من این کار رو بلدم.
‫همون‌طور که استراتژی لنس تو مرکز فرماندهی ‫ادامه پیدا می‌کنه،
‫تو طبیعت،
‫بعضی از بقیه که برای بقا می‌جنگن ‫وضعیت خودشون رو می‌سنجن.
‫من هر روز دارم وزن کم می‌کنم،
‫و بدنم داره خودش رو می‌خوره.
‫این اصلاً یه تفریح نیست، ‫بذارید بهتون بگم.
‫این تجربه فوق‌العاده‌ست، ‫ولی زندگی کردن توش افتضاحه.
‫و رایان داره گوشت گوزنش رو ‫جیره‌بندی می‌کنه.
‫هنوز بوی بد نمی‌ده یا چیزی.
‫هیچ نشونه‌ای از خراب شدن نداره.
‫به نظرم هنوز خوبه.
‫دارم ادامه می‌دم به خوردن.
‫اوه، آره، این خوب به نظر می‌رسه.
‫بوی خوبی هم می‌ده.
‫خب، سارا و شان، تیم من چطوره؟
‫یه نامه از زنم می‌خوام.
‫می‌گه، «یه نامه از زنم می‌خوام.»
‫این یه مسابقه سخته،
‫ولی فکر می‌کنم مهمه که ‫به رایان کمک کنیم موفق بشه
‫چون من رایان رو دوست دارم.
‫منم تو رو دوست دارم.
‫اون... اون یه آدم خاصه.
‫آدمایی مثل اون همیشه گیرت نمیان.
‫رایان برخلاف انتظار همه عمل می‌کنه
‫من تو ۳۵ سالگی سرطان گرفتم.
‫هنوز پنج سال از ازدواجمون نگذشته بود.
‫هیچ کاری نبود که این مرد ‫برام نکرده باشه
‫وقتی مریض بودم.
‫همیشه، بدون تردید، با شادی.
‫برای همین اون کسیه که ‫بیشتر از همه تو دنیا دوستش دارم.
‫حالا نوبت منه که این محبت رو ‫برگردونم و ازش مراقبت کنم.
‫وقتی این تموم بشه، ‫برای یه مدت لازم نیست برم کمپینگ.
‫برای یه مدت.
‫توجه، خانواده‌ها، ‫یه بسته کمکی تو راهه.
‫ترتیبی که وارد اتاق وسایل می‌شید
‫رو چیزی که موجوده تأثیر نمی‌ذاره.
‫وسایل به اندازه کافی برای همه هست.
‫- یه «اما» تو راهه. ‫- بهت اعتماد ندارم.
‫- نه، یه گیر تو کاره. ‫- آره.
‫این بسته کمکی ‫مخفیانه انجام می‌شه.
‫هر خانواده باید یه وسیله انتخاب کنه ‫برای دادن
‫ولی نه به خودشون.
‫باید به یه نفر دیگه که داره ‫برای بقا می‌جنگه بدید.
‫خانواده رابین، حالا می‌تونید ‫وارد اتاق وسایل بشید.
‫اووه.
‫- می‌ترسم. ‫- آره.
‫کی کیسه‌خواب نداره ‫و الان بهش نیاز داره؟
‫وودی. ولی ما یه اتحاد داریم.
‫فکر کنم باید به این اتحاد پایبند باشیم.
‫- هیلی؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونیم اعتمادشون رو بشکنیم.
‫باشه، پس بیاید این کارو کنیم.
‫اجاق برای هیلی.
‫فیث گفت که ما تو یه اتحاد قوی هستیم
‫با کارلی و ناتالی.
‫من بهشون اعتماد دارم که به ما پس می‌دن.
‫پس اگه اونا امروز چیزی برای رابین بفرستن،
‫اتحادمون محکمه.
‫خانواده هیلی، ‫حالا وارد اتاق وسایل بشید.
‫فکر کنم بهترین اتحادمون الان
‫و نزدیک‌ترین دوستامون لنس و فیث هستن،
‫برای همین قطعاً می‌خوایم وفادار بمونیم.
‫ولی راستش، فکر کنم مهمه
‫که گزینه‌هامون رو باز نگه داریم.
‫باشه. کی رو می‌خوای انتخاب کنی؟
‫به یکی از دخترا کمک کنیم یا یکی از پسرا؟
‫برای دخترا کی مونده؟ ‫مگان و رابین.
‫رابین. و هر دوشون دارن یخ می‌زنن.
‫ما به یکی از دخترا می‌دیم ‫چون می‌خوایم بمونن.
‫یه کیسه‌خواب اضافه برای مگان بد نیست.
‫- من می‌خواستم بگم رابین. ‫- ما به کسی چیزی بدهکار نیستیم.
‫- قطعاً کیسه‌خواب. ‫- کیسه‌خواب برای...
‫چیکار می‌خوای بکنی؟
‫ما به کسی چیزی بدهکار نیستیم.
‫اگه لازم باشه می‌تونیم ‫یه دوست جدید پیدا کنیم.
‫چی می‌خوای بکنی؟
‫قطعاً کیسه‌خواب. ‫- کیسه‌خواب برای...
‫من می‌نویسم رابین.
‫باشه.
‫می‌خوایم کسایی که بهشون ‫اعتماد داریم رو نگه داریم.
‫و فکر کنم الان داریم ‫یه بازی خیلی باهوشانه بازی می‌کنیم.
‫خیلی از زنا خودشون رو ‫با هم متحد کردن،
‫برای همین باید از مردای تو این مسابقه ‫حمایت کنیم.
‫رایان دبلیو.
‫رایان دبلیو یه رقیب قویه.
‫بذار بهت کمک کنم، ‫بعد تو هم می‌تونی به من کمک کنی
‫از اون طرف.
‫می‌دونم که جکوبن کیسه‌خواب نداره.
‫من باهاش اوکیم.
‫ما فقط فکر کردیم ‫داریم کار درست رو می‌کنیم
‫با دادن یه کم راحتی بیشتر بهش.
‫میدونی، من می‌دونم شماها ‫به کیسه‌خواب نیاز دارید.
‫تقریباً همینو می‌دونم. ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫- وودی چی دوست داره؟ ‫- کیسه‌خواب.
‫- کیسه‌خواب؟ ‫- آره، کیسه‌خواب.
‫- باشه. ‫- خانواده وودی،
‫حالا می‌تونید وارد اتاق وسایل بشید.
‫کالین داره چی کار می‌کنه؟
‫داداش، تب ۳۸ درجه داره. ‫الان تو تخته.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫بدون کالین که امروز اینجا نیست،
‫کسی رو ندارم که بتونم ‫باهاش ایده‌هامو چک کنم،
‫برای همین این کلی استرس ‫رو دوشم می‌ذاره.
‫رفتم تو اتاق وسایل
‫و می‌دونستم به کی می‌خوام کمک کنم،
‫که شاید احمقانه باشه
‫چون رایان رقیب خیلی خوبیه،
‫ولی این هنوز یه بازی طولانیه.
‫رایان دبلیو. ‫فکر کنم انتخاب خوبیه.
‫امیدوارم اونا هم هوامو داشته باشن.
‫اینا دو تا از بزرگ‌ترین وسایلن.
‫حس می‌کنم باید اینو به رابین بدیم.
‫بیا این کارو کنیم. ‫- رابین، اجاق.
‫- باشه. ‫- وودی با آتیش داره ترکونده.
‫اون اوکیه. ‫- رایان دبلیو هم اوکیه.
‫رایان دبلیو اوکیه. ‫رایان اچ هم اوکیه.
‫جکوبن بدون مشکل آتیش درست می‌کنه.
‫- آره. ‫- هر کدوم از شرکت‌کننده‌های زن
‫الان احتمالاً سردشونه.
‫- رابین؟ ‫- رابین.
‫- آره. ‫- فکر کنم وودی، یه کیسه‌خواب،
‫بزرگ‌ترین نیازیه که من می‌دونم.
‫ما باید دوست پیدا کنیم.
‫باید بدونیم رو کی می‌تونیم حساب کنیم.
‫برای همین به بلیک گفتیم ‫رایان به چی نیاز داره.
‫درباره این حرف زدیم که وودی و رایان ‫نیازای مشابهی دارن.
‫برای همین خیلی امیدوارم
‫که بلیک برای رایان ‫یه کیسه‌خواب فرستاده باشه.
‫کیسه‌خواب، وودی.
‫توجه، کسایی که برای بقا می‌جنگن، ‫یه بسته کمکی تو راهه.
‫این وسایل به‌صورت ناشناس ‫توسط تیم‌های دیگه تو مرکز فرماندهی هدیه داده شدن.
‫اگه خانواده‌تون داره متحد پیدا می‌کنه ‫و استراتژیک بازی می‌کنه،
‫ممکنه یه یا چند تا وسیله بگیرید...
‫- یه چتر خوب می‌شد. ‫- آره، می‌دونم.
‫...ولی بقیه ممکنه هیچی نگیرن.
‫فقط امیدوارم شماها ‫یه چند تا دوست پیدا کرده باشید.
‫اوو، جعبه بزرگ. خوشم میاد.
‫ممکنه چیزی توش باشه.
‫ممکنه هیچی توش نباشه.
‫برای رایان اچ، ‫این بسته کمکی خیلی مهمه.
‫بعد از اینکه تو بسته کمکی قبلی ‫یه جعبه خالی گرفت
‫و هیچ‌وقت کامل از آزمون قایق ‫برنگشت،
‫اون به شدت به وسایل نیاز داره.
‫جعبه خالی.
‫وقتی حرف رایان می‌شه،
‫فکر کنم همه تو مرکز فرماندهی ‫فکر کردن که اون اوکیه.
‫این دومین جعبه خالیه که گرفته.
‫وای خدای من.
‫دوست ندارم ببینم آدما ‫جعبه خالی باز می‌کنن.
‫نه! امکان نداره، داداش. ‫چی خبره؟
‫یه اجاق کوچولو گرفتم، عزیزم.
‫آه. مرسی.
‫شماها، اینجا هیچی نیست.
‫یعنی هیچ‌کس تو رو دوست نداره؟
‫اینکه بازم یه جعبه خالی گرفت، ‫این اذیت می‌کنه.
‫آه.
‫ولی جیک نشکنه. ‫الان داره اینو ثابت می‌کنه.
‫بفرما. هیچی.
‫بفرما هیچی.
‫آره، گرفتی.
‫یه کیسه‌خواب گرفتم.
‫- اوه، آره. ‫- آره.
‫ما غافلگیر شدیم چون فکر کردیم
‫اون چیزی نمی‌گیره ‫چون ما پای حرفمون وایستادیم
‫تا براش شکلات داغ و جوراب بگیریم.
‫ولی یکی هواشو داشت.
‫این همون چیزی بود که لازم داشتیم. ‫- همون چیزی که لازم داشتیم.
‫آره!
‫آه! موا!
‫فکر می‌کنی اونا همدیگه رو انتخاب کردن؟
‫خیلی غافلگیر شدم. ‫خیلی هیجان‌انگیز.
‫شاید.
‫یه پسر گنده نه...
‫...بلکه دو تا.
‫اوه...
‫رابین تازه دو تا اجاق گرفت.
‫آه... ‫- معذبم.
‫منم گرفتم...
‫وای.
‫وای خدای من. وای.
‫فقط حس می‌کنم شاید
‫هدف رو پشت رابین رنگ کردیم.
‫اون کاملاً دیوونه‌کننده بود!
‫داداش.
‫سوخت کمپ.
‫اوه، و یه اجاق.
‫مرسی از هرکی که اینو فرستاده.
‫جدی؟ عالیه.
‫وای خدای من.
‫مرسی از هرکی که ‫کیسه‌خواب فرستاده.
‫ما هیچی نگرفتیم.
‫فکر نکنم کسی ما رو ‫دوست داشته باشه، بچه‌ها.
‫این خوب نیست.
‫اوووه.
‫چرا خالیه؟ ‫مشکل از منه؟ از مرکز فرماندهیه؟
‫این خیلی دردناکه.
‫دلمو می‌شکنه.
‫روحم رو خورد می‌کنه ‫که یه جعبه خالی ببینم،
‫مخصوصاً چون به کسایی که ‫ برای بقا می‌جنگن گفتن
‫که این بستگی به رابطه‌هایی داره
‫که خانواده‌شون دارن می‌سازن.
‫برای همین اونا فکر می‌کنن ‫خانواده‌شون هیچ دوستی نداره.
‫هیچ‌کس شما رو دوست نداره. ‫شماها طردشدگانید.
‫حتماً همین باید باشه.
‫یه نفر که منو غافلگیر کرد
‫و فکر می‌کنم خیلی فریبکاره...
‫لنس و فیث.
‫فکر می‌کنم رابین خیلی بهتره از ‫اون چیزی که دارن سعی می‌کنن نشونش بدن.
‫اوه، آره.
‫لنس همش می‌گه، مثل اینکه،
‫«رابین امشب خیلی داره تقلا می‌کنه.»
‫آره، فکر نکنم اینجوری باشه.
‫اون اوکیه.
‫باید همه اسم‌هایی که ‫چیزی نگرفتن رو یادمون باشه
‫برای دفعه بعد باید اینو یادمون باشه.
‫اونا دارن یه مهمونی ‫ترحم حسابی راه می‌ندازن
‫که سه نفر براشون چیز فرستادن.
‫«اوه، اون هیچی نمی‌دونه.
‫می‌دونی، ما زندگی سختی داریم.»
‫بعد از بسته کمکی
‫و دیدن اینکه اون ‫دومین تیکه نون رو برداشت،
‫قطعاً باید حواسمون به رابین باشه،
‫چون به هیچ وجه به این همه وسیله ‫نیاز نداشت.
‫حالا اون سه تا ‫کپسول پروپان لعنتی داره.
‫- آتش‌زنه. ‫- آره، نه؟
‫و مگان بیچاره هیچی نگرفت.
‫نمی‌تونی از حس گناه استفاده کنی.
‫نه، اینجا نه.
‫این یه مسابقه‌ست، ‫و همه اینجا برای بردنن.
‫هیچ‌کس به سه تا چیز نیاز نداشت.
‫این بسته کمکی ‫فاصله رو بیشتر کرده.
‫بعضی از کسایی که دنبال بقا هستن ‫وسایل جدیدشونو دارن استفاده می‌کنن...
‫الان می‌خوایم اینو راه بندازیم.
‫تا بتونم این هیولا رو بچرخونم.
‫...ولی بعضیای دیگه ‫با کمبود وسایل روبه‌رو شدن.
‫هیچی تو جعبه وسایلم نبود.
‫اه، این خیلی بد شده.
‫و با یه طوفان دیگه که داره میاد،
‫فشار بیشترم شده.
‫اون شکل ابرا عجیب نیست؟
‫انگار دود داره ازشون میاد. ‫- آره، خیلی پایینه.
‫دیوونه‌کننده نیست؟
‫آره، حس می‌کنم ‫یه چیزی داره آماده می‌شه.
‫تصمیم گرفتم امشب قبل خواب ‫آبو بجوشونم،
‫بریزم تو یکی از قمقمه‌ها...
‫همون که گفتم.
‫و بذارمشون تو پتوهام که باهام...
‫اه، داره آروغ می‌زنه.
‫که یه بخاری کوچولو داشته باشم.
‫نمی‌دونم تو دلم ‫الان چی داره می‌گذره.
‫خب، بریم درستش کنیم.
‫هیلی خیلی سازگاره،
‫با اینکه ابزار و وسایل زیادی نداره،
‫حاضره از چیزا برای
‫کارایی که براش ساخته نشدن ‫استفاده کنه اگه بهش کمک کنه.
‫اون از بطری‌های آب ‫بخاری درست می‌کنه
‫چون کیسه‌خواب نداره،
‫و اینه که کاملاً ‫اونو از بقیه متمایز می‌کنه.
‫حالا یه چیز گرم دارم ‫که امشب بغلش کنم.
‫طوفان قبلی ‫ایرادای پناهگاه‌ها رو نشون داد.
‫با یه طوفان قوی‌تر که داره میاد،
‫اونا دارن فوری ‫کمپ‌هاشونو درست می‌کنن.
‫نمی‌خوام حتی یه ذره خیس شم.
‫دارم حسابی ناراحت می‌شم.
‫فقط یه جورایی...
‫خیلی حالم بده.
‫نمی‌دونم بتونم از این ‫طوفان جون سالم به در ببرم.
‫...
‫فقط نگرانم که ‫شاید آب بیاد دور و زیر
‫پناهگاهش،
‫چون کمپ مگان خیلی بازه.
‫بارون اونجا جمع می‌شه.
‫راستشو بخوای، ‫نمی‌دونم دیگه چی کار می‌تونم بکنم.
‫ممکنه دردسر بشه.
‫کاش می‌تونستم یه پیغام ‫بهش برسونم که کمکش کنم،
‫چون می‌دونم داره اذیت می‌شه.
‫بابا، اگه داری گوش می‌دی،
‫لطفاً بیدار بمون باهام ‫و کمکم کن در امان باشم.
‫چکه می‌کنه.
‫چکه‌ها رو می‌بینی؟
‫این خیس خیسه.
‫نگران اینیم که آب روی برزنت مگان
‫- یهو... ‫- آره.
‫- ...شالاپ بریزه؟ ‫- آره، چون اگه اون آب
‫بره رو کیسه‌خوابش ‫و همه‌چیز، کارمون تمومه.
‫آره.
‫مطمئن نیستم ‫درباره این طوفانی که داره میاد.
‫فقط باید بدونم شماها هستین،
‫حتی اگه نمیتونم ببینمتون ‫ یا صداشونو بشنوم.
‫ولی ما صداتو می‌شنویم.
‫اوه.
‫فشار بده بالا. ‫فشار، فشار، فشار، فشار، فشار.
‫همه‌چیز دورم خیسه. همه‌چیز.
‫رایان خیلی خیس شده.
‫امیدوارم ‫حتی به فکر بیرون اومدن نباشه.
‫این دیگه ‫روح و روانشو بهم می‌ریزه.
‫فک می‌کنم این داره ‫بعضی‌ها رو دیوونه می‌کنه.
‫امشب یه کم دارم از حال می‌رم.
‫استرس دارم.
‫خانواده‌ها، توجه.
‫امشب عزیزانتون ‫برای زنده موندن تو این طوفان می‌جنگن.
‫و فردا شما باید براشون بجنگید.
‫فک کنید کی قویه و کی ضعیف،
‫چون فردا شماها باید کسایی که ‫دنبال بقا هستن رو رتبه‌بندی کنید،
‫و ترتیبی که انتخاب می‌کنید ‫تو طبیعت نتیجه می‌ده.
‫این دیگه داره دیوونه‌کننده می‌شه.
‫خدایا، این افتضاحه. ‫فقط بدتر می‌شه.
‫- خدایا. ‫- همه‌چیز داره جدی می‌شه.
‫شب بخیر.
‫قسمت بعد در «استخراج‌شده»...
‫فک می‌کنید کی از همه قوی‌تره؟
‫...رتبه‌بندی کسایی که دنبال بقا هستن ‫خانواده‌ها رو مقابل هم قرار می‌ده.
‫اگه بتونی کاری کنی ‫که نگیم رایان، ما هم وودی رو نمی‌گیم.
‫دوست دارید همه فکر کنن ‫شما ضعیف‌ترینید
‫چون نمی‌خواید ‫هدف رو پشتتون باشه.
‫- صبر کن. وای، وای، وای. ‫- نه، نه، نه، به این فک کن.
‫وقتی یه فرصت برای فرستادن ‫نامه به عزیزانشون...
‫وای خدای من.
‫...خانواده‌ها رو ‫به لبه پرتگاه می‌بره.
‫بالاخره یه چیزی ‫برای جنگیدن باهاش.
‫حالم بده. ‫مثل آدمای بد به نظر میایم؟
‫و یک خیانت گنده ‫بازی رو عوض می‌کنه.
‫من التماس هیچ‌کس نمی‌کنم ‫که وایسه.
‫وقتی میری اون بالا، ‫هر کی رو که نجات بدی
‫همونه که فرد دنبال بقای ‫تو رو بیرون می‌کنه.
‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]