« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
مترجم: محمدرضا @mohammadSON
‫لعنتی، اون عوضی دماغم رو شکوند!
‫- بزن بریم! ‫- زود باش! بجنب!
‫کجاست اون آلمانیه؟
‫رفته.
‫سکه چی؟
‫اونم نیست.
‫چی شده؟
‫کارتو بکن و شلیک کن.
‫جوزف، فقط یه بار ازت می‌پرسم.
‫اون آلمانیه کجاست؟ سکه کجاست؟
‫هی!
‫بزن بریم!
‫گرفتینش؟
‫بیا بیرون دیگه، آلمانی!
‫- کارشو تموم کن! ‫- کمک!
‫باورم نمیشه!
‫گمشو!
‫سکه کجاست؟
‫اون سکه لعنتی کجاست؟
‫کمک!
‫- بیا دیگه. ‫- ولم کن.
‫ولم کن!
‫- زود باش برو تو. ‫- گمشو!
‫زود باش برو تو!
‫خنگی؟
‫- یواش‌تر. ‫- بیا.
‫- میشه یکی هم به من بدی؟ ‫- بله.
‫بگیر
‫ممنون.
‫رامی؟ کار اونا بود، درسته؟
‫الولیدها؟
‫مثل اینکه با الجزایری‌ها همدست شدن.
‫این خوب نیست. تو کجایی؟
‫- برگشتم هتل. ‫- خب، کسی تو رو ندید؟
‫فکر نکنم، نه.
‫- خب، خوبه. الان دارم میام پیشت. ‫- رامی؟
‫مامان؟
‫- بله؟ ‫- اون مردهای قبلی.
‫اونا به تعقیب ما ادامه میدن، درسته؟
‫شاید، آره. ولی نمیتونن ما رو بگیرن.
‫خانم؟ صدامو می‌شنوین؟
‫یکی رو بفرستین هتل بل‌ویو. اون زن و پسرش اونجان.
‫قبل از اینکه عرب‌ها بهشون برسن.
‫الجزایری‌های محله‌های شمالی دارن بهشون کمک می‌کنن.
‫بسیار خب.
‫یه چیزی درست کار نمیکنه.
‫چی؟
‫همش سیاه‌وسفیده، یه پرپر زدن عجیبیم داره.
‫خب، دکمه‌ی بغلشو امتحان کن، جوناس. فکر کنم با اون کانال عوض می‌کنی.
‫بعد می‌تونی بزنی بری جلو.
‫این دیگه چی بود؟
‫جوزف، این دیگه چی بود؟
‫هیچی نشد.
‫به خاطر دوستای لعنتیت و مشروب خوردنت،
‫ما همه‌چیو از دست دادیم!
‫می‌فهمی؟
‫- گه. ‫- داری چیکار می‌کنی؟ اون کوفتی رو بذار کنار!
‫هی، دیوونه شدی؟
‫کی بهت گفت بیای منو نجات بدی؟
‫من نگفتم.
‫نگه دار.
‫نه.
‫- نگه دار، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم، نگه دار. ‫- نه.
‫خواهش می‌کنم، نگه دار.
‫جوزف!
‫هی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫جوزف!
‫- چی... ‫- عوضی!
‫عیب نداره.
‫خیلی تاریکه.
‫هیچی نمی‌بینم.
‫هیچ نوری نیست.
‫- واسه همینه می‌خوای خودتو بکشی؟ ‫- هیچ‌کس منو نخواسته. هیچ‌کس!
‫پدر خودمم...
‫خودم...
‫پدر خودمم منو طرد کرد.
‫فقط اول نامه رو بخون!
‫بخونش!
‫بعدش هم خواستی خودتو بکش.
‫زود باش!
‫جوزف،
‫مطمئنم
‫که بعد مرگم یه آشوبی به پا شده.
‫این اتفاقی نیست.
‫مدتیه دارم فکر می‌کنم چجوری همه رو به جون هم بندازم.
‫تا اینکه چند هفته پیش، یه دزدی خوندم.
‫همه نشونه‌های ال-ولیدها رو داشت، یه طایفه عرب.
‫و غنیمتشون؟
‫یه سکه خاص.
‫یه روبل طلای روسی قدیمی و آشغال.
‫ولی خیلی مهم.
‫به رِد قول ارث رو دادم
‫اگه این سکه رو برام گیر بیاره.
‫به یاد بچگیمون،
‫می‌خواستم دستشو تو لونۀ زنبورا کنه، همون‌جوری که بچگی می‌کرد.
‫فقط این دفعه نه زنبورا، بلکه ال-ولیدها دنبالش می‌افتن.
‫که از هیچی بیشتر از دزدها بدشون نمیاد.
‫موجودات دیگه‌ای هم میان که حتی نمی‌دونستی وجود دارن
‫و کار برادر منفورم و پسرشو تموم می‌کنن.
‫اونا نباید بر وین حکومت کنن.
‫وقتی من می‌رم، اونا هم باید برن.
‫وین لیاقتش بیشتر از اینه.
‫یه زلزله به پا می‌شه.
‫رِد به جای ارث، کلی دردسر گیرش میاد.
‫یکی دیگه اونو می‌گیره.
‫تو، جوزف. همه‌چیو به اسم تو می‌کنم.
‫چون
‫با اینکه هیچ‌وقت نتونستم بهت بگم، تو...
‫پسر منی.
‫آره، تو پسرمی، و همیشه هم خواهی بود.
‫اینکه باهاش چیکار می‌کنی به خودت بستگی داره.
‫اگه باهوشی، فقط برمی‌گردونی...
‫وقتی بقیه کله‌های همدیگه رو ترکوندن.
‫و مهم‌تر از همه،
‫از هر کسی و هر چیزی که به این سکه ربط داره، دور بمون.
‫من ضعیف بودم.
‫خیلی ضعیف...
‫که بهت اعتراف کنم.
‫قوی‌تر باش، جوزف.
‫همه چی اوکیه، فرید؟
‫آره. خداحافظ.
‫خوبه، می‌دونم کجان.
‫تقریباً اون آبیه رو گرفتی.
‫سمیرا، منم، رامی.
‫- من میرم. تو بمون. ‫- درو باز کن، لطفاً.
‫یه لحظه.
‫خوبه. وسایلتونو جمع کنین، داریم میریم. ‫سلام، جوناس. وسایلتو جمع کن.
‫چی؟ کجا؟
‫پیش یه دوست. اون کمکمون می‌کنه.
‫- چی شده؟ ‫- همون دوست مهربونی که تو بارت بود؟
‫- اون ازمون محافظت می‌کنه. ‫- ما نمی‌خوایم.
‫اتفاقی که تو زیرزمین افتاد، به تو ربطی نداره.
‫ما نمی‌خوایم پیش اون بریم. خیلی ساده‌ست.
‫بهتره الان بری.
‫می‌دونی من چه ریسکی دارم برات و پسرت می‌کنم؟ می‌دونی؟
‫- هی! صدامو شنیدی؟ ‫- مامان!
‫بهتره الان بری.
‫آدمای خطرناکی بیرون هستن.
‫وسایلتونو جمع کنین، باشه؟ ‫من فقط می‌خوام کمک کنم. وسایلتونو جمع کنین.
‫لعنتی! خنگی؟
‫جوناس!
‫تو آمپوله چی بود؟
‫- چی بود؟ ‫- همه چی درست می‌شه.
‫چی بود؟
‫این چیه؟
‫اون فقط خوابیده. نگران نباش.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫باید بریم.
‫کفشاتو بپوش و جمع کردنتو تموم کن.
‫برو.
‫اونا تو هتلن.
‫- اونا اینجان، درسته؟ ‫- آره.
‫حالت خوبه رانندگی کنی؟
‫خوبم.
‫چارلی؟
‫ممنون.
‫خوبم.
‫تماس از دست رفته ۱ دقیقه پیش ‫سمیرا (۷)
‫- چرا جواب نمیدی، لعنتی؟ ‫- تازه دیدم زنگ زدی.
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫رامیت داره باهامون بازی می‌کنه.
‫- چی شده؟ ‫- می‌خواست ما رو ببره یه جا.
‫- چی، ببره کجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- ولی یه چیز عجیبی داره اتفاق می‌افته. ‫- اون هنوز اونجاست؟
‫آره، ولی خوابه.
‫- خوابه؟ ‫- سمیرا؟
‫سمیرا، کی داره در می‌زنه؟
‫سمیرا، کیه اون؟
‫اسمت سمیراست، درسته؟
‫می‌دونم اون تویی. صداتو شنیدم.
‫در رو باز کن. می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫هی! گورتو گم کن، مرد! برو پی کارت، مرد!
‫ما رو تنها بذار!
‫- درِ کوفتی رو باز کن. ‫- فقط ولمون کنین برین!
‫شما نمی‌دونین قضیه چیه. ‫باز کنین وگرنه میایم تو!
‫الو؟
‫سمیرا!
‫- مامان داره درو سد می‌کنه الان. ‫- خب، خوبه. درسته.
‫به حرفم گوش کن.
‫- مامان، صندلی رو بردار. ‫- بده من.
‫در رو باز کن! ‫لعنتی، دارن دیوونم می‌کنن.
‫- سمیرا! ‫- بیا.
‫دو تا مرد دم درن. ‫از طرف آل ولید.
‫- سمیرا! ‫- بجنب!
‫در رو ببند!
‫- وسایلمون! ‫- مهم نیست.
‫از پشت بوم می‌ریم.
‫قطع نکن، باشه؟ قطع نکن.
‫باشه.
‫نه!
‫برو!
‫گیرت میارم، عوضی.
‫- از این طرف. ‫- باشه.
‫زود باش، تندتر.
‫زود باش، بیا بالا.
‫بیا.
‫ادامه بده.
‫یه نردبونه. باشه.
‫- میره به یه ساختمون دیگه. ‫- باشه.
‫- محکم بگیر. ‫- باشه.
‫برو!
‫اومدیم تو، چارلی.
‫- تو یه راه پله دیگه ایم. ‫- باشه. خیلی خب.
‫نرو تو خیابون. باشه؟
‫ممکنه بیرون کسای دیگه ای باشن. ‫سعی کن در بزنی.
‫- در بزن. ‫- باشه. برو بالا.
‫فقط یکیه.
‫در بزن ‫و ازشون بخواه بذارن بیای تو.
‫لطفا.
‫لعنتی. زود باش.
‫سمیرا؟
‫خب، فکر کنم رفتن.
‫باشه.
‫- لعنت. باید بریم تو. ‫- چه جور قفلیه؟
‫نمیدونم، یه قفل فرانسوی معمولیه.
‫کارت اعتباریتو در بیار.
‫جدی میگی؟
‫کارت اعتباریتو بردار ‫و بذارش تو شکاف،
‫با زاویه ۴۵ درجه.
‫باشه، کارت توشه.
‫به جوناس بگو همه وزنشو ‫بندازه رو در.
‫تا جایی که میتونی فشار بده.
‫و بعد آروم بکشش بیرون. خیلی آروم.
‫باشه.
‫نشد؟
‫لعنت، نمیشه.
‫باشه، پس تف کن بهش.
‫جوناس باید فشار بیاره به در. ‫خیلی محکم.
‫و اگه باز شد... اگه رسیدی به زبونه، ‫تکونش بده، یه ضربه بزن.
‫جدی میگی؟
‫فشار بده
‫آره!
‫سمیرا.
‫تو دَری؟ سلام؟
‫- سمیرا! ‫- آروم باش.
‫طارق!
‫بیا اینجا! بزن بریم، داداش!
‫طارق، بجنب!
‫اوکی. فکر کنم رفت.
‫بیا. آروم آروم.
‫باشه.
‫باشه، جوناس.
‫من بدون تو چیکار می‌کردم؟
‫سمیرا؟
‫چارلی؟
‫ما تواییم.
‫آره. عالیه.
‫در رو قفل کن.
‫قفل شد.
‫کسی تو نیست؟
‫نه. انگار تنهاییم.
‫خیلی خب.
‫گوش کن.
‫من فردا صبح اونجام.
‫من الان تو ماشینم، اوکی؟ ‫لوکیشنتو بفرست، دارم میام.
‫دوستت دارم. متاسفم.
‫شب بخیر.
‫حالا ما هم شدیم مزاحم؟
‫اونم از نوع خوبش.
‫بیا اینجا.
‫اون می‌دونه تو کی هستی؟
‫آره.
‫تو نمی‌فهمی.
‫اون می‌دونه تو کی هستی؟
‫اون تنها کسیه که می‌دونه من کی‌ام.
‫پس نمیشه اشتباه پیش بره.
‫این رامی کیه؟
‫یه لبنانی از برلین.
‫- با آدمای اشتباهی مشکل داره. ‫- آشنا به نظر میاد.
‫من تو فرانسه باهاش تو زندون بودم.
‫هزار بار جونشو نجات دادم.
‫حالا نوبت اونه.
‫- بجنب، عوضی! ‫- بجنب!
‫وین ‫منطقه مرکزی
‫پسرت. چرا زنگ نمی‌زنه؟
‫جناب، ما اینجا یه وضعیت اضطراری داریم.
‫ما نمی‌تونیم... آره، ولی برای چی؟
‫اینکه اونا به کارشون ادامه میدن ‫هیچ معنی‌ای نداره.
‫این یه گروگان‌گیریه، لعنتی.
‫میری چک می‌کنی و ما اینجا منتظر دستورهای بعدی می‌مونیم؟
‫می‌دونی چرا دارن وقت تلف می‌کنن.
‫چون دارن به رد حمله می‌کنن.
‫بابا، اونا فقط می‌ترسن باهاش بد بشن.
‫ولی اگه همین‌طور منتظر بمونن، دیگه ردی اون تو وجود نخواهد داشت.
‫می‌کشنش!
‫آره، آره.
‫ولی چرا در مورد اینکه چرا برات مهمه صحبت نمی‌کنیم؟
‫چه کوفتی داری میگی؟
‫ریو ‫تماس ورودی
‫- ریو؟ ‫- گند زدم.
‫ریو ‫تماس - پایان تماس
‫بابا؟
‫باید آروم باشیم.
‫و فکر کنیم. هردومون.
‫سکه رفته.
‫شاید یه وقت دیگه گیرش بیاریم. ولی فعلاً...
‫رفته.
‫شاید یه راه دیگه باشه.
‫"کبودی پس از مرگ در اندام‌های انتهایی."
‫"علت مرگ. ایسکمی مغزی ناشی از خفگی."
‫"هیچ مدرکی دال بر جنایت وجود ندارد."
‫اینو برام فرستادن.
‫گزارش کالبدشکافی پدرم؟
‫نینا، من داستان رو می‌دونم.
‫چند سالت بود وقتی سال 1999 تو محل کارش پیداش کردن؟
‫من می‌دونم چی شده.
‫پدرت یه بار دو بار برای آرکادی پول شویی می‌کرد.
‫همین‌طور بیشتر و بیشتر می‌خواست تا اینکه پدرت...
‫گمشو رابرت!
‫خب، مگه فرماندت اونجا نیست؟
‫همین سرنوشت در انتظار هر دوی ماست، میخائیل.
‫ولی لازم نیست این‌طوری باشه. من همیشه به آدمای کاربلد نیاز دارم.
‫از محله‌های چراغ قرمز خوشت میاد؟
‫دختر؟ قدرت؟
‫از زنده بودن خوشت میاد، آقای پریزکوف؟
‫این زنگوله روی پام
‫یعنی تک تک روزای محکومیتمو گذروندم.
‫خیلی وقتا بهم پیشنهاد معامله دادن. ‫ولی هر دفعه ردش کردم.
‫زود باش. پاشو.
‫واسه چی؟
‫چون زندگی بدون شرافت، اصلا زندگی نیست.
‫دهنتو باز کن.
‫گوش کن نینا، من دیروز به دنیا نیومدم.
‫امشب دارن یه معامله اون تو انجام میدن.
‫آرکادی سکه رو میخواد. ‫واسه همینه آدماش اینجان.
‫و از وقتی اون اتفاق تو استروتزبیشل یا استرونزبیشل یا هر کوفتی که بود افتاد،
‫معلوم شد که رد سکه رو برداشته و آورده اینجا.
‫خب که چی؟
‫تو نمیخوای جلوی تیراندازی رو بگیری. ‫میخوای جلوی تحویل سکه رو بگیری.
‫چرا باید بخوام این کارو بکنم؟
‫چون بهش احتیاج داری.
‫واسه انتقامت.
‫به عنوان طعمه واسه آرکادی.
‫تو واقعا به این ایده های دیوونه وارت گوش میدی؟
‫احمق!
‫- فهمیدم. تو وین درستش می کنم. ‫- ...رد.
‫هر چی شما بخواین.
‫فهمیدم. هر کاری از دستم بر بیاد انجام میدم.
‫نینا، نه.
‫هی.
‫- منتظر چی هستیم؟ ‫- منتظر دستور؟
‫همه میدونیم چرا داره تاخیر میفته.
‫اگه اون تو اتفاقی بیفته و شما اینجا منتظر مونده باشین،
‫مطبوعات خیلی خوشحال میشن،
‫و این سر سرگرد ایخینگر نیست که میره.
‫- دستور، دستوره. بدون اون... ‫- داری یه دونه میگیری.
‫من دارم میدم. ‫به عنوان بالاترین مقام حاضر.
‫فرض می کنیم پنج تا متخلف هستن.
‫- خالکوبی های مربوطه. ‫- رئیسشون کیه؟
‫این مرد اینجاست.
‫اون به هر قیمتی باید دستگیر بشه.
‫اگه مذهبی هستی، آقای باخوفنر.
‫الان.
‫پلیس! دراز بکشین!
‫چه خبره؟
‫نیروهای ویژه!
‫نیروهای ویژه. باید از اینجا بریم.
‫من ساختمون رو بلدم. ‫میتونم از اینجا بیرونت ببرم.
‫منو باز کن.
‫روی زمین! اسلحه ها رو بندازین پایین، گفتم!
‫اسلحه ها رو بندازین پایین!
‫رو زمین!
‫پایین بمون!
‫بریم
پلیس
‫تکون نخور!
‫از این طرف بیاین، آقای پریزکوف.
‫زودتر، زودتر!
‫از تو سونا.
‫تو لعنتیِ روسی!
‫اوه...
‫این پیغامگیر ریو باخوفنره.
‫ریوی عزیز...
‫ما تو یه دنیای کثیف داریم زندگی می‌کنیم.
‫...و ناامیدم نکن.
‫یه بغل گنده.
‫چه روسیِ لعنتی...
‫- عوضی. ‫- هی!
‫گوش کنین همگی!
‫برگردین، ‫دستاتون رو دیوار، پاهاتون باز!
‫زود باشین، عجله کنین!
‫جوزف موکستین؟
‫کی از همه بهتر می‌شناسدش؟
‫برگرد.
‫- کجاست؟ ‫- یه کلمه هم حرف نزن.
‫- ساکت! ‫- رِد گیرش نیاورده.
‫هنوز نه.
‫- هیچی نگو. ‫- هنوز سکه رو داره، درسته؟
‫خنگی، یا چی؟
‫می‌خوای آدمایی مثل اونا پیداش کنن یا من؟
‫زندگیش در خطره.
‫با سکه کجا می‌خواد بره؟
‫به مارسی.
‫ریوی عزیز...
‫ما تو یه دنیای کثیف داریم زندگی می‌کنیم.
‫اگه می‌خوای زنده بمونی،
‫باید از بقیه کثیف‌تر باشی.
‫اگه اونا وحشی‌ان، تو وحشی‌تر باش.
‫اگه اونا حال‌به‌هم‌زنن، تو حال‌به‌هم‌زن‌تر باش.
‫الان باید نشون بدی ‫واقعاً چه کارایی ازت برمیاد.
‫این تویی
‫خب، دیگه خودتی و خودت، فهمیدی؟
‫من یه مدت نیستم.
‫بیا حرف بزنیم.
‫برادر من به خاطر کارِ تو مُرد.
‫حرفی نداریم دیگه.
‫دَرآر.
‫دَرآر!
‫چی؟
‫دَرآر!
‫پس کاری که باید بکنی رو بکن و ناامیدم نکن.
‫یه عالمه بوس.
‫من رِد...
‫من...
‫من رِد...
‫...با این میکُشمت.
‫من رِدم!
‫من تعیین می‌کنم کی تو وین سکس کنه!
‫من تعیین می‌کنم!
‫حالا همتون به خاطر
‫برادر احمق و مُرده‌م اومدین اینجا!
‫اول روسای لعنتی، حالا هم شما،
‫الولیدها!
‫خانواده‌ی آل‌ولید.
‫شما یه خانواده‌این!
‫همه‌چی درباره‌ی خونواده‌س.
‫همه‌چی درباره‌ی خونواده‌س!
‫خونواده!
‫می‌دونین نوکشو از کجا گرفتم؟
‫درباره‌ی خزانه؟
‫تو برلین؟
‫یه خائن بین خودتون دارین!
‫مارسی ‫همه - مقصدهای اخیر - مورد علاقه‌ها
‫"بِین‌ونیو" به مارسی، یا هرچی که میگن.
‫- چارلی؟ ‫- آره. آره، منم.
‫- مامان هنوز خوابه. ‫- آره، مهم نیست.
‫می‌دونی چی می‌خواستم بهت بگم؟
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم. می‌دونی؟
‫چارلی؟
‫برمی‌گردیم خونه، درسته؟
‫معلومه که برمی‌گردیم خونه.
‫گوش کن، وقتی برگشتیم خونه،
‫می‌ریم استادیوم تو دورتموند.
‫اونم نه فقط تو قسمت صندلی‌ها.
‫می‌ریم درست تو دیوار زرد!
‫همه‌ی دوستاتو هم با خودمون می‌بریم.
‫و کلی خوش می‌گذرونیم، می‌فهمی؟
‫شاید حتی یه قلپ آبجو بدون الکل هم گیرت بیاد.
‫چطوره؟
‫قول می‌دی؟
‫قول می‌دم.
‫مامان بیدار شد.
‫- میدم بهش، باشه؟ ‫- مرسی.
‫- چارلی؟ ‫- بله.
‫هی.
‫۲۰ دقیقه دیگه اونجاییم.
‫- تقریباً رسیدیم به شهر. ‫- "ما" کیه؟
‫من و یه نفر که باهاش آشنا شدم.
‫ولی آدم خوبیه.
‫دوستمه.
‫من دیگه از دوستات خسته شدم.
‫نه، اون فقط... اون واقعاً یه دوسته.
‫اون یه آدم خیلی خوبیه.
‫باشه؟ پس همونجا بمون.
‫زود میام. ‫منتظر دیدنت‌ام. دوستت دارم.
‫زود باش.
‫باشه.
‫این یه پر واقعیه.
‫باحاله.
‫حتماً از باغ وحش پیداش کرده.
‫آقا؟
‫ببخشید؟
‫ببخشید.
‫ما...
‫ببخشید آقا.
‫کمک!
‫کمک! پلیس! دزد اومده!
‫گندش دراومد.
‫پلیس!
‫باید بزنیم به چاک. ‫زود باش. کفشاتو بپوش.
‫بیخیال. بیا، تو راه بپوش.
‫برو.
‫کمک! به پلیس زنگ بزنید! کمک!
‫خب، برنگرد. ‫برنگرد، باشه؟
‫اون دو تا! اونا تو آپارتمان من بودن!
‫برو، از این طرف.
‫همونه.
‫چرا پلیس اینجاست؟ الو؟
‫سمیرا، چه خبره؟
‫گندش دراومد. آره، مجبور شدیم در ریم.
‫خب کجایین؟
‫ما...
‫ما تو خیابون کاسری هستیم.
‫کمک! به پلیس زنگ بزنید!
‫پیچیدیم راست، به سمت راست.
‫گوش کن، گوش کن.
‫تهش همدیگه رو می بینیم، باشه؟
‫دور میدون بچرخ.
‫همینطور مستقیم برو ‫تا دیگه نتونی بری.
‫- من سرِ نبشم. ‫- لعنتی، نمی بینمت.
‫- من اینجا منتظرم. تو کجایی؟ ‫- داریم دور خودمون می چرخیم.
‫- کجایی؟ ‫- من اینجا سرِ نبشم.
‫کجا؟
‫سرِ نبش!
‫جوناس و سمیرا؟
‫- اینجا آدم هست. ‫- خوش شانسین. داشتیم ناامید می شدیم.
‫رامی ما رو فرستاده.
‫- بیاین. سوار شین. ‫- این کیه؟
‫- سوار نشو! ‫- فرار کن! فرار کن جوناس! فرار کن!
‫فرار کن! هی، ولم کن! کمک!
‫ولش کن! کمک! هی!
‫آروم باش.
‫برو تو.
‫- زود باش! ‫- باشه!
‫- چارلی! هی، چارلی! ‫- آروم باش.
‫چارلی!
‫هی!
‫سمیرا! وایسا!
‫وایسا!
‫هی!
‫وایسا!
‫وایسا! ماشینو نگه دار! سمیرا!
‫ماشینو نگه دار!
‫سمیرا!
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]